സർവ്വോദയം രാമൻകുട്ടി ഇന്നലെ അന്തരിച്ചു. പഞ്ചായത്തു പടിയിലുള്ള വെയ്റ്റിംഗ് ഷെഡ്‌ഡിലെ , ആർക്കും ഇരിക്കാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ ഉരുളൻകമ്പിയിൽ നിർമ്മിച്ച ചാരില്ലാത്ത ബഞ്ചിന്റെ ഓരം ചേർന്നാണ് മൃതശരീരം കാണപ്പെട്ടത്. ആളൊഴിഞ്ഞിടം പാർപ്പിടമാക്കി കഴിയുന്ന ശുനകന്മാരാണ് കുരച്ചും, ഓരിയിട്ടും ഈ മരണവാർത്ത ആദ്യം കൊച്ചു വെളുപ്പാൻകാലത്തെ നടത്തക്കാരെ അറിയിച്ചത്.

ആദ്യവരവിൽ മൊസാന്തപ്പൂക്കൾ സ്വാഗതമോതുന്ന വീട് കണ്ടു. രണ്ടാം വരവിൽ വീടും നിന്നെയും കണ്ടു.

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മൃഗസ്നേഹി ആരായിരുന്നു?ആരാണ്?.ചരിത്രത്തിലും ഇതിഹാസങ്ങളിലും ഒക്കെ പരതിനോക്കിയാൽ കിട്ടുന്ന ഉത്തരം ഒന്നേയുള്ളു: യുധിഷ്ഠിരൻ.മഹാപ്രസ്ഥാനത്തിൽ തന്റെ സഹോദരന്മാരും പത്നിയും മരിച്ചുവീണിട്ടും യാത്ര തുടർന്ന യുധിഷ്ഠിരനെ ഉടലോടെ സ്വർഗപ്രവേശനത്തിന് ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രൻ സമീപിച്ചു.യാത്രയിൽ ഉടനീളം യുധിഷ്ഠിരനെ പിന്തുടർന്ന

വിടരും മുൻപേ കൊഴിഞ്ഞു പോയ് എന്നോ..... ഒരു മന്ദഹാസത്തിൻ നീർമുത്തുകൾ കണ്ണിൽ ഒളിപ്പിച്ച നൊമ്പരപ്പുമ്പൊടി കണ്ണീർ കണമായി മാറീടുമെന്നോ... നിൻ....കണ്ണീർ കണമായി മാറീടുമെന്നോ

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാകാം, എന്നാൽ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് അതിരുകളില്ല. വൈകല്യമല്ല, വ്യത്യസ്തമായൊരു താളം മാത്രം; ഓരോ മനുഷ്യനും ഒരു അതുല്യ താളം. കേൾവിയില്ലാത്ത കാതിലും സംഗീതമുണ്ട്, മൗനത്തിന്റെ ഉള്ളിലും നാദമുണ്ട്.

മീൻകാരന്റെ ഹോൺ ശബ്ദം അകന്നകന്നുപോയി. "വെല കൂടുന്നൊണ്ടേലെന്താ തൂക്കം കൊറയുന്നുണ്ടല്ലോ" എന്നുള്ള ആത്മഗതത്താടെ അടുക്കളവാതിലിലൂടെ പ്ലാസ്റ്റിക് കൂടുമായി കയറിവന്ന സീതയോട് രാച്ചിയമ്മ ചോദിച്ചു.

സ്ഥലം ( Space) നൂറ്റാണ്ടുകളായി തത്ത്വചിന്തകന്മാരെ അലട്ടുന്ന വിഷയങ്ങളിലൊന്നാണ്. സ്ഥലത്തെ ശാസ്ത്രീയമായും ചിട്ടയായും വിശദീകരിക്കാനുള്ള പ്രഥമവും പ്രധാനവുമായ ശ്രമം ഗ്രീക്ക് ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞനായ യൂക്ലിഡിൽ (Euclid 330-270BC?) നിന്നാണുണ്ടായത്. അദ്ദേഹത്തെ ജ്യാമിതി (geometry) യുടെ പിതാവായിട്ടാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ഇന്ദ്രിയങ്ങളാൽ സംവേദിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലത്തിന്റെ ആദർശവൽക്കരണമാണ് യൂക്ലീഡിയൻ സ്ഥലം.

യഥാർഥത്തിൽ പി കെ റോസ്സിയായിരുന്നില്ല സാജന്റെ സിനിമയുടെ വിഷയം. കമലിന്റെ സെല്ലുലോയിഡും ജെ . സി. ഡാനിയലും ചേലാങ്ങാടും നഷ്ടനായികയും, തുടർന്ന് വന്ന ചർച്ചകൾ,വിവാദങ്ങൾ എല്ലാം മുന്നേ മനസ്സിലുള്ള ആശയത്തിന് ശരീരമുണ്ടാകാൻ പ്രേരണയായി. സാജന്റെ വിഷയം റോസ്സിയിലൂടെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ മറ്റൊന്നാണ്. ആരും പറയാത്ത മറ്റൊന്ന്. മറ്റൊരു സിനിമാ ഭാഷ.

ജീവിതപ്പൊരുൾ തേടിയലയുമേകാന്ത പഥികാ ദീർഘം ദുർഘടം വന്യം മുന്നിലെ കാനനപ്പാതകൾ ദുർഘട വനവീഥികളിലൂടെയല്ലോ നിൻ യാത്ര ആരും കാണാസത്യപ്പൊരുൾ തേടിയല്ലോ നിൻ യാത്ര ആരും കാണാവീഥികളിലൂടെയല്ലോ നിൻ യാത്ര കാമ ക്രോധ മദ മാത്സര്യങ്ങളാകും വന്യജീവിപ്പാതയിലൂടല്ലയോ നിൻയാത്ര

മുറ്റത്തേക്കു കയറി വന്ന കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അയാൾ ക്ലോക്കിലേക്കു നോക്കി. സമയം ആറു മണിയാകാൻ പോകുന്നതേയുള്ളൂ. നേരം വെളുത്തു വരുന്നു. ജയിംസിന്റെ കാർ മുറ്റത്തേക്കു കയറി വന്നു. കാർ നിർത്തി അവൻ കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചു. അയാൾ വാതിൽ തുറന്നു കൊടുത്തിട്ട് മുറിയിലേക്ക് പോയി. "പെട്ടിയെല്ലാം എടുത്തു വച്ചേക്കട്ടേ?" ജെയിംസ് ചോദിച്ചു. "ങ്ഹാ." മറുപടിയായി കൂടുതലൊന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു.

ഇന്നു വെള്ളയപ്പച്ചനെ കണ്ടതേയില്ല. “വെള്ളയപ്പച്ചൻ” എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ ആർക്കും പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാകണമെന്നില്ല. സത്യത്തിൽ അങ്ങനെ ഒരു പേരുണ്ടെന്ന് അയാൾക്കുതന്നെ അറിയില്ല. ഞങ്ങളാണ് ആ പേര് അയാൾക്കു നൽകിയതും, പിന്നീട് അത് ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചതും. ഈ മലമുകളിലെ ഓക് പാർക്ക് അവന്യുവിലെ പുതിയ വീട്ടിൽ താമസം തുടങ്ങിയത് കഷ്ടിച്ച് ആറുമാസം മുൻപാണ്. നഗരത്തിന്റെ ശബ്ദങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലെയുള്ള, പച്ചപ്പിനിടയിൽ കുന്നുകൾ കയറിയിറങ്ങുന്ന ശാന്തമായ സ്ട്രീറ്റ്. ആദ്യദിവസം മുതൽ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയത് തൊട്ടയൽപ്പക്കത്തെ ആ വലിയ വീടായിരുന്നു. ആളനക്കമൊന്നുമില്ല. ഗേറ്റുകൾ അടഞ്ഞുകിടക്കും. എന്നാൽ രാത്രികളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും വീടിനുള്ളിൽ ലൈ

അമേരിക്കൻ മലയാളി എഴുത്തുകാരനും നാടക-സിനിമാ പ്രവർത്തകനും മികച്ച സംഘാടകനുമായ മനോഹർ തോമസ് 1982 മുതൽ അമേരിക്കയിൽ ഉണ്ട്. അമേരിക്കൻ ജീവിതത്തിലെ നനുത്ത ഓർമ്മകളും, മറക്കാനാവാത്ത കാഴ്ചകളും, പൊള്ളിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങളും, മലയാള നാടിൻ്റെ ഗന്ധവും നിറഞ്ഞതാണ് കിളിമഞ്ജാരോയിൽ മഴ പെയ്യുമ്പോൾ എന്ന ഈ കഥാസമാഹാരം. ജീവിതത്തെ അരുമയോടെയും ഉന്മാദത്തോടെയും ചേർത്തു പിടിക്കുന്നതാണ് ഇതിലെ ഓരോ കഥകളും.

മറ്റേമ്മയുടെ എണ്ണിപ്പെറുക്കലുകൾക്ക് കാതോർത്ത് നടക്കുമ്പോൾ മായ ഹരിയെ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവനിപ്പോഴും ഉഷാറായിട്ടില്ല. ഒരു ഇൻ്റർവ്യൂ പരാജയത്തിന് ഇത്രേം

വെളിയിൽ കിളികളുടെ കളകളാരവം,ഒരു അലാറത്തിന്റെ സമയത്തിനും കാത്തുനിൽക്കാതെ പൂവൻകോഴി തന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം പതിവുപോലെ വിളിച്ചറിയിക്കുന്നു. സൂര്യൻ പതിയെ തന്റെ തങ്കരശ്മികളെ എല്ലായിടവും വീശി എറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കടന്നുവരുന്നു. എണീയ്ക്കാൻ അല്പം വിരസത തോന്നിയതിനാൽ ക്ലോക്കിൽ നോക്കി ശ്രീക്കുട്ടി വീണ്ടും പുതപ്പ് ഒന്നുകൂടി തലയിൽ മൂടികിടന്നു. ഇന്ന് അവധി ആണെല്ലോ, അമ്മ വിളിയ്ക്കില്ല എന്നൊരാശ്വാസം, എങ്കിലും എന്തോ നിദ്ര മടങ്ങി വരാൻ വിസ്സമ്മതം കാട്ടിയതിനാൽ എണീയ്ക്കാം എന്നു തീരുമാനിച്ചു.

രാജീവൻറെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങിയ കപ്പുമായി സുമ അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്നു. അവളുടെ മുഖം വിളറിയിരുന്നു. 'എന്താ കുഞ്ഞേ മുഖം വല്ലാതെ?' പണിക്കാരി തങ്കമ്മ അവളോട് ചോദിച്ചു. 'ഏയ്... ' 'കുഞ്ഞു വേണമെങ്കിൽ പോയി കുറച്ചു നേരം ഒന്ന് കിടക്കു... കുഞ്ഞു തന്നെ ആയിട്ട് എന്തിനാ ഇതിനകത്തു ഇങ്ങനെ…. വേറെയും ഉണ്ടല്ലോ ഇവിടെ ആളുകൾ...' ബീന വീട്ടുപണികളിൽ സഹായിക്കാത്തത് ഉദ്ദേശിച്ചായിരുന്നു തങ്കമ്മയുടെ വാക്കുകൾ. ബീനയെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടുന്നത് ആരായാലും അത് സുമയ്ക്കു ഗൂഢമായ ഒരു സന്തോഷo നൽകുന്നതാണ് എന്ന് തങ്കമ്മ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. സുമയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു അവസരവും അവൾ പാഴാക്കിയിരുന്നില്ല; അതൊക്കെ പല വിധ സാധനങ്ങളായും, സഹായങ്ങളായും വസൂലാക്കാൻ അവൾക്കു അറിയാമായിരുന്നു.

From a remote rustic village, wearing bell-bottom pants, With a hairstyle resembling a sparrow’s nest, With a slim mustache, darkened with burnt matchsticks- As was the norm of the late sixties-a day scholar Stepped into the campus—an introvert, amazed and shy, Like an alien from another planet, in unfamiliar waters.

ആ ചോദ്യത്തിന്റെ അലയൊലികൾ ആ മരുഭൂമിയിലെ ടെന്റിൽ കെട്ടടങ്ങും മുൻപ്, അക്ബർ ആകാശത്തേക്ക് കൈകൾ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. "ശാസ്ത്രം പറയുന്ന ആ കാലഗണനയും പരിണാമത്തിന്റെ ചുവടുകളും ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസവുമായി ഏറ്റുമുട്ടുന്നില്ല," അക്ബർ ശാന്തമായ സ്വരത്തിൽ തുടർന്നു. "ഖുർആൻ പറയുന്നത് പ്രപഞ്ചം ഘട്ടങ്ങളായാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്

സമരത്തിൽ മരിച്ചവൻ്റെ പേര് ചരമക്കോളത്തിൽ വന്നില്ല. മുൻപേജിൽ രണ്ടു ചെരുപ്പുകളുടെ ചിത്രം വന്നു.

ചോദിച്ചൊരിക്കലെന്‍കൂട്ടുകാരി, ചാരത്തണഞ്ഞെന്നെ, യുറ്റുനോക്കി; ആമുഖമെന്യെ മൃദുസ്വരത്തില്‍- 'അറം പറ്റുമെന്നത് സത്യമാണോ'? ഉത്തരമോതാതെ, യല്പനേരം,

അരിപ്പയിൽ അവശേഷിപ്പൂ ഉപയോഗ ശൂന്യമാം പതിരുകൾ മനസ്സ് അരിപ്പപോലായാൽ മാലിന്യം മാത്രം കുന്നു കൂടുo കുശവന്റെ പാത്രം ചൂളയിലെ ചൂടിൽ ദൃഡത കൂട്ടുന്നതുപോൽ

അമേരിക്കൻ മലയാളി എഴുത്തുകാരനും ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ മാടശ്ശേരി നീലകണ്ഠൻ എന്ന ഡോ. എം. എൻ. നമ്പൂതിരി 1968 മുതൽ അമേരിക്കയിൽ ഉണ്ട്. ഇപ്പോൾ കാലിഫോർണിയയിലെ സാൻ റമോണിൽ താമസിക്കുന്നു. ആറു പതിറ്റാണ്ടോളം അമേരിക്കയിൽ ജീവിച്ചിട്ടും മലയാളത്തെയും മലയാളസാഹിത്യത്തേയും വളരെ വാൽസല്യത്തോട് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചാനുഭവങ്ങളെ കാവ്യാമൃതമാക്കി മാറ്റുന്ന

പുനലൂർ പാതയിൽ, കറ്റാനത്തിനടുത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ആദിമൂലം വെട്ടിക്കോട്ട് നാഗരാജ ക്ഷേത്രത്തോട് ചേർന്നുള്ള സ്ഥലത്താണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്. കേരളത്തിലെ പ്രാചീന നാഗാരാധനാ

ഡൽഹിയുടെ കറുത്ത ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ നിന്നും ശീതികരിച്ച മാളികകളുടെ ഉള്ളറകളിൽ നിന്നും അട്ടഹാസങ്ങൾ പെരുകുകയായിരുന്നു. അധികാരത്തിന്റെ ഭ്രാന്ത് മൂത്തവരുടെ മത്തടിച്ച അട്ടഹാസങ്ങൾ. അതിൽനിന്നും ചീഞ്ഞ മലമൂത്ര വിസർജ്യങ്ങളുടെ നാറ്റം വമിച്ചു; വർഗീയ ഭ്രാന്തന്മാരുടെ ചൊറികുത്തലും അതിന്റെ പുകയും മണവും പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങി. ആ കൽപ്പടവുകളിൽ തണുത്തുറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന രാത്രിക്ക് ചോരയുടെ ദാഹവും അതിന്റെ ഉപ്പുരസവുമുണ്ടായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ആർക്കിടെക്റ്റായ സർ എഡ്വേർഡ് ലുട്ട്യൻസ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ന്യൂഡൽഹിയുടെ പ്രശസ്തമായ പ്രഭാവവലയത്തെ തൊട്ടറിഞ്ഞ്, ലുട്ട്യൻസിന്റെ വിശാലമായ തോപ്പുകളിലും ഇന്ത്യ ഗേറ്റിന്റെ പടവുകളിലും തണുത്ത കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ, ആ പ്രൗഢമായ തലസ്ഥാനം മറ്റൊരു കനലൂതുന്ന കാഴ്ചയ്ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയായിരുന്നു.

മലയപ്പുലയന്റെ വാഴയിൽ പിന്നെയും മഴ പെയ്തു ചെറു വാഴക്കണ്ണ്‌ ‌ വന്നു. ഇലവീശി തലയാട്ടി വെയിലത്തെ തുമ്പികൾ - ക്കൊരു തണൽ താരാട്ട് പാട്ടു പോലെ ! മലയന്റെ കുട്ടികൾക്കാ വാഴത്തൈത്തണൽ പഴയപോൽ മോഹങ്ങൾ നൽകിയില്ല.

വാക്കുകൾ ചിന്തകളിൽ നിന്നു വരുന്നു. വൃശ്ചികക്കാറ്റ് എപ്പോഴും എപ്പോഴും പൂനിലാമഴയുടെ മേനിയിൽ മൃദുവായി തലോടികൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു. പഞ്ചവർണ്ണക്കിളിയും തനിച്ചായ മലവേഴാമ്പലും കടൽക്കരകളിൽ സ്വപ്‌നങ്ങൾ പങ്കുവച്ചു. പലപ്പോഴും പൗർണ്ണമിരാത്രികൾക്ക് സൗന്ദര്യം കുറവായിരുന്നു. ഇന്ദുമുഖീ നിൻ്റെ മൗനത്തിന് ചാന്ദ്രസൗന്ദര്യത്തെപ്പോലും അകറ്റി നിർത്താനാകുന്നു .

റൈനു അതിരാവിലെത്തന്നെ റെഡിയായി മെയിൻ റോഡിലേക്ക് സാവകാശം നടന്നു. ഏഴുമണിക്ക് അവിടെ നിൽക്കാമെന്നാണ് പൈനാപ്പിൾ ഗന്ധക്കാരനോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. അഞ്ച് മിനിറ്റിൻ്റെ ദൂരമേയുള്ളൂ. ഇനിയും

തന്നെ സ്‌കൂളിൽ പഠിപ്പിച്ച ടീച്ചറിനെ കാണാനാണ് ഒരുപാട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അയാൾ ആ വീട്ടിലെത്തിയത്. "അമ്മ ഏറെ ക്ഷീണിതയാണ്. ഓർമ്മയും ശരിയല്ല. പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അമ്മ അറിഞ്ഞു കൊള്ളണമെന്നില്ല"

ബഹിർമുഖനും അന്തർമുഖനും ഉള്ളത് ഇരട്ടമുഖമൊന്നുമല്ലല്ലോ; ഏകമുഖമല്ലേ? ജനിമൃതിയുടെ ഇടുങ്ങിയ വാതിലിലൂടെ നിഷ്പ്രയാസം കടന്നു പോകാറുള്ള ആ ഏകമുഖം അജ്ഞാതം

ജീവിതത്തിലും സാഹിത്യത്തിലും അമ്മ എന്ന വാക്ക് നിരന്തര സാന്നിധ്യമാണ് .ഏറ്റവും ശക്തമായ രചനകളുടെ പിന്നില്‍ ആ വലിയ സാന്നിധ്യം എക്കാലവും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് അമ്മയെ കുറിച്ചുള്ള മൂര്‍ത്തമായ സ്മരണകള്‍ എക്കാലത്തെയും രചനകളിൽ പ്രധാന ഘടകമാണ് .മണ്മറഞ്ഞു പോയ അമ്മയെ ,അതേപോലെ പ്രിയപ്പെട്ടവരേ മരണത്തിന്‍റെ മറുകരയിൽ നിന്ന് ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ വിളിക്കാൻ ,വീണ്ടും ആ മധുരമായ ആ സാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തവർ ആരും തന്നെ ഉണ്ടാവില്ല മരണത്തിന്‍റെ വന്‍കരയില്‍ നിന്ന് ഓര്‍മ്മകളുടെ അന്ത്യം കുറിക്കുന്ന മറവിയുടെ നദി കടന്നു പ്രേതങ്ങളെ തിരികെ വിളിക്കുന്ന ഒഡിസ്സിയസ് എക്കാലത്തും എന്‍റെ ഭാവനയെ ഉദ്ദീപിച്ച കാവ്യപുരുഷനായിരുന്നു

അമേരിക്കന്‍ മലയാളി എഴുത്തുകാരനായ സാംസി കൊടുമണ്‍ തന്റെ കഥകളിലൂടെയും നോവലുകളിലൂടെയും മലയാള മണ്ണിന് സുപരിചിതനാണ്. സ്‌നേഹ ശൂന്യതയാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തം എന്നാണ് അദ്ദേഹം കഥകളിലൂടെ പങ്കുവെയ്ക്കുന്ന

ഏറ്റം ദുഷിച്ചൊരു വാർത്ത പരക്കുന്നു തോറ്റ പരീക്ഷയിൽ കാറ്റുപോകുന്നെത്രനീറ്റുപരീക്ഷകളൂറ്റുന്ന ഭരണത്തെ മാറ്റം വരുത്തുവാൻ പാറ്റകളെത്തുന്നു.

"ടീച്ചർ എപ്പോഴായിരിക്കും പ്രസവിക്കുക? കുഞ്ഞു വാവ ഉണ്ടായാൽ പിന്നെ വരൂല്ല അല്ലെ.. അത് കരയൂല്ലേ " ചെറിയ മോന്റെ ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞ ചോദ്യം.

സാമാന്യം നല്ല ചാറ്റൽമഴയിലൂടെ ഓടിപ്പോയി ഇന്ദു രണ്ടുതണ്ട് കറിവേപ്പില പൊട്ടിച്ചുവന്നു. ''ആകെ നനഞ്ഞൂലോ! ഈ മഴയത്തുതന്നെ പോണാരുന്നോ? അതല്ലെങ്കിൽ നേരത്തെ എടുത്തുവച്ചുകൂടെ?''

ആഫ്രിക്കയിലെ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള എഴുത്തുകാർ ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു വേദിയിലായിരുന്നു എന്റെ യാത്ര. ഇംഗ്ലീഷ് അവരുടെ മാതൃഭാഷയാണെന്ന അഹങ്കാരത്തോടെ ചിലർ എന്നെ പുച്ഛത്തിന്റെ നോട്ടത്തോടെ നോക്കി

ശ്യാമളയുടെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തി നേടിയ നോവലാണ് 'ശരറാന്തൽ'. മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ നോവലാണ് 'നിറയും പുത്തരിയും'; തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ ഏഴു പതിറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട ചരിത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, തൻ്റെ അച്ഛന്റെ

അന്ന് രാത്രിയിലും രാജീവന് നേരാംവണ്ണം ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെ സംഭവങ്ങൾ അയാളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. വനജയെ ഇന്ന് ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യാമെന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. പക്ഷെ, ഇവിടെ നടന്ന സംഭവങ്ങളുടെ സത്യാവസ്‌ഥ എന്താണെന്നു ഇനിയും ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടിയിട്ടില്ല. ഭാര്യക്ക് വേണ്ടിയുള്ള എബിയുടെ മാപ്പുപറച്ചിലായിരുന്നു രാജീവനെ ഏറെ വിഷമിപ്പിച്ചത്. എബി പറഞ്ഞത് വിശ്വസിച്ചാൽ... ഇനിയും അങ്ങനെ ഒരു ശ്രമം ഉണ്ടായിക്കൂടെന്നുണ്ടോ? ഈ അവസരത്തിൽ വനജയെ ഇവിടേയ്ക്ക് എങ്ങനെ കൊണ്ടുവരും ?...

സന്ധ്യ മയങ്ങി കഴിഞ്ഞു. ഈ സമയത്ത് പുറത്തേക്കുള്ള യാത്ര ഇയ്യിടെയായി പതിവില്ലാത്തതാണ്. ജീവിതയാത്രയിൽ എഴുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ട ഒരു വയോധികൻ്റെ സ്വയം കരുതൽ. പക്ഷെ ഈ യാത്ര എനിക്ക് ഒഴിവാക്കാനാകില്ല. ഇരുട്ട് വീണ് തുടങ്ങിയ വഴിയോ, മഴ തോർന്ന വഴിയിയിലെ വഴുക്കലോ എനിക്ക് തടസ്സമാകില്ല. ആത്മമിത്രം വിട പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു! ഞാനും വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും ഇന്ദു എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഇന്ദുചൂഡൻ ഇനി ഞങ്ങൾക്കൊപ്പമില്ല.

വീട്ടിനകത്തു വളർത്തിയ ചെടികളോടൊപ്പം ജനാലകളും വാതിലുകളും പുറത്തേക്ക് ചാടിയിറങ്ങി നടന്നു നീങ്ങി...

ജീവിതത്തിൻ്റെ പിന്നാമ്പുറകഥയെഴുതുന്ന കഥാകാരൻ വഴി മാറിച്ചവിട്ടി ജീവിതത്തെ തിരക്കഥയാക്കി സിനിമാക്കാർക്ക് വില്ക്കുന്നു

വാക്കുകൾ ഉയരുമ്പോൾ ശബ്ദമല്ല ഉയരേണ്ടത്, സത്യമാണ്. കൈകൾ ചലിക്കുമ്പോൾ