നിഗൂഢമായ ആത്മരേഖകൾ
മനുഷ്യ മനസ്സ് ഒരു കടലായാണ് അതിരുകളില്ലാത്തതും പ്രഹേളികകൾ നിറഞ്ഞതും. രമാ പിഷാരടിയുടെ ഈ വരികൾ കടലിന്റെ ഉപരിതലമല്ല, മറിച്ച് അതിന്റെ അജ്ഞാതമായ ആഴങ്ങളെയാണ് തിരയുന്നത്.

അനന്തമായ ഉൾക്കടൽ: പുറമേ കാണുന്ന തിരകൾ വെറും ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമാണെന്നും, കാഴ്ചയ്ക്കുമപ്പുറം പതഞ്ഞുപൊങ്ങുന്ന വികാരങ്ങളുടെ വലിയൊരു ലോകം (ജലാശയം) ഉള്ളിലുണ്ടെന്നും കവി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ലോകത്തിന്റെ കാഴ്ചകൾ: ചുറ്റുമുള്ളവർ ഓരോരുത്തരും ഓരോ രീതിയിലാണ് നമ്മളെ കാണുന്നത്. ഒരാൾക്ക് അത് ഏകാന്തതയാണ്, മറ്റൊരാൾക്ക് വെറും ഉപ്പുവെള്ളമാണ്, ഇനിയൊരാൾക്ക് ഭൂമിയുടെ കണ്ണീരാണ്. പക്ഷേ, ഈ കാഴ്ചകളൊന്നും മനസ്സിന്റെ 'ഉള്ള്' കാണുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം.?

അക്ഷരങ്ങളുടെ ലഹരി: "മുഗ്ദ്ധമാം പൂക്കൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ" വരികളിലൂടെ കവി മനസ്സിനെ പകർത്തിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. സ്നിഗ്ദ്ധമായ എഴുത്തോലയിൽ സൂക്ഷ്മമായി പകർത്തുമ്പോഴും മനസ്സ് ചില നിഗൂഢതകൾ ഉള്ളിൽത്തന്നെ സൂക്ഷിക്കുന്നു.

നിശ്ശബ്ദതയുടെ സത്യം: എത്രയേറെ തിരമാലകളും ശബ്ദഘോഷങ്ങളും പുറത്തുണ്ടായാലും, ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ 'നിശ്ശബ്ദത' ഉണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് കവിത അവസാനിക്കുന്നത്. സുഖദുഃഖങ്ങൾക്കും അപ്പുറമുള്ള ആ മൗനമാണ് ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സത്യം.

പോരായ്മകളും ചില നിരീക്ഷണങ്ങളും.!
കവിതയുടെ മൊത്തത്തിലുള്ള ഭാവം മികച്ചതാണെങ്കിലും, വായനയുടെ ഒഴുക്ക് വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ചില ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാവുന്നതാണ്.

ചിഹ്നങ്ങളുടെ ഉപയോഗം: വരികൾക്കിടയിൽ ഡാഷുകൾ (—) ധാരാളമായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് വായനയെ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ സാധ്യതയുണ്ട്. വരികൾക്കിടയിൽ അർത്ഥപൂർണ്ണമായ വിരാമങ്ങൾ നൽകുന്നത് താളം വർദ്ധിപ്പിക്കും. അറിയാതെ ചിലപ്പോൾ ടൈപ്പിൽ സംഭവിക്കാം.

നിഗൂഢതയുടെ അമിത ഭാരം: അവസാന ഭാഗത്ത് 'നിഗൂഢമായ്' എന്ന് നേരിട്ട് പറയുന്നതിനേക്കാൾ, ആ നിഗൂഢത വായനക്കാരന് അനുഭവിപ്പിക്കാൻ പാകത്തിലുള്ള ബിംബങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാമായിരുന്നു. എങ്കിലും ലളിതമായ ആ പ്രയോഗം സാധാരണ വായനക്കാരെ പെട്ടെന്ന് സ്പർശിക്കുന്നുണ്ട്.

കവിയെ വളരെ കാലമായി എനിക്ക് നേരിട്ട് അറിയാം. 
മികച്ച ഒരു പ്രമേയമാണ് ഈ കവിതയ്ക്കായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്. മനസ്സിനെ കടലുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാത്ത കവികളില്ല, പക്ഷേ അതിനെ "അന്ധർ കാണുന്ന കടൽ" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത് തികച്ചും മൗലികവും ഹൃദയസ്പർശിയുമാണ്.

താങ്കളുടെ വരികളിൽ സ്വാഭാവികമായ ഒരു തന്മയത്വമുണ്ട്. 'മുഗ്ദ്ധം', 'സ്നിഗ്ദ്ധം' തുടങ്ങിയ പദപ്രയോഗങ്ങൾ കവിതയ്ക്ക് ഒരു ക്ലാസിക് പരിവേഷം നൽകുന്നു.

"കടലിന്റെ ആഴം പോലെ തന്നെ എഴുത്തിന്റെ ആഴവും അനന്തമാണ്. എഴുതിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുക, ഓരോ വരിയും താങ്കളെ പുതിയൊരു കരയിലേക്ക് എത്തിക്കുമെന്ന് തീർച്ച.!