ലോകകപ്പ് ഫുട്ബോൾ ഫൈനൽ ഒരു കായികമത്സരം മാത്രമല്ല ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെ ഒരേ വികാരത്തിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ആഗോള ആഘോഷമാണ്. ഫുട്ബോളിനോടുള്ള കേരളത്തിന്റെ ആഭിമുഖ്യം ലോകം തന്നെ അംഗീകരിച്ച യാഥാർഥ്യവുമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ലോകകപ്പ് ഫൈനൽ രാത്രിയിൽ കേരളത്തിലെ തെരുവുകളും വീടുകളും ആവേശത്തിന്റെ വേദികളായി  മാറുന്നത് അസ്വാഭാവികമല്ല.

ഈ കായികസംസ്കാരത്തെ അംഗീകരിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ഒരു ജനാധിപത്യ സർക്കാരിന്റെ ബാധ്യത കൂടിയാണ്.എന്നാൽ, ജനങ്ങളുടെ വികാരങ്ങളെ മാനിക്കുന്നതും ജനപ്രിയത ലക്ഷ്യമിട്ട് ഭരണപരമായ തീരുമാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നതും രണ്ടാണ്. ലോകകപ്പ് ഫൈനൽ മത്സരം നടക്കുന്നതിനാൽ തിങ്കളാഴ്ച സംസ്ഥാനത്തെ പൊതുവിദ്യാലയങ്ങൾക്ക് അവധി നൽകിയ തീരുമാനം ഈ വ്യത്യാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗൗരവമായ ചർച്ചയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നു.

വിദ്യാഭ്യാസം ഒരു ദിവസത്തെ വിഷയമല്ല; അത് ഒരു തലമുറയുടെ ഭാവിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മേഖലയാണ്. ഒരു പഠനദിനം പോലും വിലപ്പെട്ടതാണെന്ന് അധ്യാപകരും വിദ്യാർത്ഥികളും ഒരുപോലെ തിരിച്ചറിയുന്ന കാലത്താണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. പഠനനഷ്ടം നികത്താൻ അധിക ക്ലാസുകളും അക്കാദമിക് കലണ്ടറിലെ മാറ്റങ്ങളും വരുത്തേണ്ടി വരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ഒരു കായികമത്സരത്തിന്റെ പേരിൽ പഠനദിനം ഒഴിവാക്കുന്നത് എത്രത്തോളം ന്യായീകരിക്കാനാകുമെന്ന് സർക്കാർ തന്നെ ആത്മപരിശോധന നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
ഫുട്ബോൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾ ധാരാളമുണ്ട്. എന്നാൽ എല്ലാ വിദ്യാർത്ഥികളും ഒരേ താൽപര്യം പങ്കിടുന്നില്ല. വിദ്യാഭ്യാസ നയങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ വികാരമല്ല, മുഴുവൻ വിദ്യാർത്ഥിസമൂഹത്തിന്റെ താൽപര്യമാണ് പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടത്. സർക്കാർ തീരുമാനങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാകുന്നതിനാൽ അവയുടെ അടിസ്ഥാനം വികാരമല്ല, പൊതുതാൽപര്യമായിരിക്കണം.

ഈ തീരുമാനത്തിന്റെ മറ്റൊരു വശം ഭാവിയിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന മാതൃകയാണ്. ഇന്ന് ലോകകപ്പ് ഫൈനലിന്റെ പേരിൽ അവധി അനുവദിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നാളെ മറ്റൊരു വലിയ കായികമത്സരത്തിനും സാംസ്കാരിക ആഘോഷത്തിനും സമാനമായ ആവശ്യം ഉയരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. അത്തരം ആവശ്യങ്ങളെ നിരാകരിക്കാൻ സർക്കാരിന് എന്ത് മാനദണ്ഡമായിരിക്കും മുന്നോട്ടുവെക്കാൻ കഴിയുക? ഭരണനിർവഹണത്തിൽ സ്ഥിരതയും നയപരമായ വ്യക്തതയും നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി പരിഗണിക്കപ്പെടണം.
കേരളം രാജ്യത്തിന് മാതൃകയായത് വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തെ നേട്ടങ്ങളിലൂടെയാണ്. ആ പാരമ്പര്യത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ട സമയത്താണ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഗൗരവത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന രീതിയിലുള്ള തീരുമാനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് എന്നത് ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. വിദ്യാലയങ്ങൾ പാഠപുസ്തകങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഇടങ്ങൾ മാത്രമല്ല; ഉത്തരവാദിത്തം, സമയക്രമം, പൊതുബോധം എന്നിവ വളർത്തുന്ന സാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങൾ കൂടിയാണ്.

ഇവിടെ ഫുട്ബോളിനെ എതിർക്കുന്ന സമീപനമില്ല. മറിച്ച്, കായികരംഗത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ സർക്കാരിന് നിരവധി വഴികളുണ്ട്. സ്കൂളുകളിൽ ലോകകപ്പ് പ്രദർശനങ്ങൾ, കായികചർച്ചകൾ, പ്രത്യേക അസംബ്ലികൾ, മികച്ച കളിക്കാരെ ആദരിക്കുന്ന പരിപാടികൾ തുടങ്ങിയവ സംഘടിപ്പിക്കാം. കുട്ടികളിൽ കായികബോധവും ആരോഗ്യകരമായ മത്സരമനോഭാവവും വളർത്തുന്ന പദ്ധതികൾ നടപ്പാക്കാം. എന്നാൽ പഠനദിനം തന്നെ ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉചിതമായ മാർഗമെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല.
ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഓരോ തീരുമാനവും സമൂഹത്തിന് ഒരു സന്ദേശം നൽകുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തീരുമാനങ്ങൾ അതീവ ജാഗ്രതയോടെയും ദീർഘവീക്ഷണത്തോടെയും കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെടണം. ഒരു ദിവസത്തെ ജനപ്രീതി നേടുന്ന തീരുമാനങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും പൊതുതാൽപര്യത്തിന് ഗുണകരമാകണമെന്നില്ല. ചിലപ്പോൾ അവ ദീർഘകാലത്ത് തെറ്റായ മുൻകൈകളായി മാറാനും സാധ്യതയുണ്ട്.

ജനാധിപത്യത്തിൽ കയ്യടികൾക്ക് വിലയുണ്ട്. എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ വിലപ്പെട്ടത് ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസമാണ്. ആ വിശ്വാസം നിലനിർത്തുന്നത് വിവേകപൂർണമായ തീരുമാനങ്ങളിലൂടെയാണ്. ജനങ്ങളുടെ വികാരങ്ങളെ മാനിക്കുന്നതോടൊപ്പം പൊതുസംവിധാനങ്ങളുടെ ഗൗരവവും സംരക്ഷിക്കാൻ ഭരണകൂടത്തിന് കഴിയണം.
ഒരു ദിവസത്തെ ആഘോഷം അവസാനിക്കും. ലോകകപ്പിന് പുതിയ ജേതാവുണ്ടാകും. എന്നാൽ വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത് നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഓരോ പഠനദിനവും കുട്ടികളുടെ ഭാവിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഭരണനിർണയങ്ങൾ ആഘോഷങ്ങളുടെ ആവേശത്തിലല്ല, ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലായിരിക്കണം.
കയ്യടികൾ നേടുക പ്രയാസമല്ല. പക്ഷേ, ആ കയ്യടികൾ നാളെയുടെ കല്ലേറുകളായി മാറാതിരിക്കാൻ തീരുമാനങ്ങളിൽ വിവേകവും ദീർഘദർശനവും പൊതുതാൽപര്യബോധവും ഉണ്ടാകണം. ജനപ്രീതിക്കപ്പുറം പൊതുതാൽപര്യത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകുമ്പോഴാണ് ഒരു ഭരണകൂടം യഥാർഥത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ സർക്കാരാകുന്നത്.