മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യം ഹനിക്കരുത്.
ഇക്കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല.

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാണ് സ്വതന്ത്ര മാധ്യമങ്ങൾ. അധികാരത്തോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും, ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പൊതുസമൂഹത്തിന് മുന്നിലെത്തിക്കാനും, ഭരണകൂടത്തിന്റെ വീഴ്ചകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനും മാധ്യമങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ആവശ്യമാണ്. ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ മാധ്യമങ്ങളുടെ ശബ്ദം തടയപ്പെടുന്നത് ഗൗരവമായി കാണേണ്ട കാര്യമാണ്.പക്ഷേ മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അതിന്റെ മറ്റൊരു വശം കൂടി നമ്മൾ പറയണം. സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് എന്തും ചെയ്യാനുള്ള അവകാശമല്ല. സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തവും ഉണ്ടാകണം.മാധ്യമങ്ങൾക്ക് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാം. ചോദിക്കണം. ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാതിരിക്കുന്നതും മാധ്യമ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യത്തെ തന്നെ ദുർബലപ്പെടുത്തും. എന്നാൽ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്ന രീതിയും അതിനുള്ള സാഹചര്യവും മാധ്യമങ്ങൾ പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

വാർത്തയുടെ പേരിൽ ഒരു മനുഷ്യന്റെ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് അനാവശ്യമായി കടന്നുചെല്ലാൻ പാടില്ല. ഓരോ സ്ഥലത്തും ക്യാമറയുമായി എത്തുന്നതും ഓരോ നിമിഷവും വാർത്തയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുമോ എന്ന ചോദ്യവും മാധ്യമങ്ങൾ സ്വയം ചോദിക്കണം.
എല്ലാ കാര്യവും വാർത്തയല്ല.
എല്ലാ സ്ഥലവും ക്യാമറയ്ക്കുള്ള ഇടവുമല്ല.
എല്ലാ പ്രതികരണവും ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരേണ്ടതുമല്ല.ഒരു മനുഷ്യന്റെ സ്വകാര്യതയ്ക്കും മാന്യതയ്ക്കും വിലയുണ്ട്. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ വേദനയ്ക്കും അതിന്റേതായ പരിധിയുണ്ട്. ഒരു ദുരന്തത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്തുമ്പോൾ പോലും അവിടെ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ അവസ്ഥയും മാനസികാവസ്ഥയും പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്.വാർത്തയ്ക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന പേരിൽ മനുഷ്യനെ മറക്കരുത്.

അതേസമയം മാധ്യമങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നവർക്കും ഒരു ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ട്. മാധ്യമപ്രവർത്തകർ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ അതിന് മറുപടി പറയാനുള്ള ജനാധിപത്യ മര്യാദ പൊതുപ്രവർത്തകരും അധികാരികളും രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളും ഉദ്യോഗസ്ഥരും കാണിക്കണം. ചോദ്യം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്ന കാരണത്താൽ മാധ്യമ പ്രവർത്തനത്തെ തടയുകയോ മാധ്യമപ്രവർത്തകരോട് മോശമായി പെരുമാറുകയോ ചെയ്യുന്നത് ശരിയായ സമീപനമല്ല.ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടാൻ എല്ലാവരും ബാധ്യസ്ഥരാണ്.പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം കൂടി ഓർക്കണം. ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവരും ഒരിക്കൽ ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വരും.മാധ്യമങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങളോടും ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരാം എന്ന ബോധം വേണം. തങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന വാർത്താ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചും റിപ്പോർട്ടിങ്ങിനെക്കുറിച്ചും പൊതുസമൂഹം സംശയം ചോദിച്ചാൽ അതിന് മറുപടി നൽകാനുള്ള മനസ്സും മാധ്യമങ്ങൾക്കുണ്ടാകണം.

അനാവശ്യമായി എല്ലാ ഇടങ്ങളിലേക്കും ക്യാമറയുമായി പോകുമ്പോൾ, തിരിച്ച് അതേ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കേണ്ടി വന്നാൽ അതിൽ പ്രകോപിതരാകാൻ പാടില്ല.
മറ്റുള്ളവരോട് ചോദ്യം ചോദിക്കാനുള്ള അവകാശം മാധ്യമങ്ങൾക്കുണ്ടെങ്കിൽ, മാധ്യമങ്ങളോടും ചോദ്യം ചോദിക്കാനുള്ള അവകാശം പൊതുസമൂഹത്തിനുണ്ട്.
ഇത് മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനെതിരായ നിലപാടല്ല. മറിച്ച് മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർഥം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ്.മാധ്യമങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതാക്കലല്ല. മാധ്യമങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തെ വിമർശിക്കുന്നത് മാധ്യമങ്ങളുടെ വായടപ്പിക്കലുമല്ല. ജനാധിപത്യത്തിൽ മാധ്യമങ്ങളും പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അതിനാൽ മാധ്യമ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങൾ അഭിപ്രായം പറയുകയും ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.അതുപോലെ തന്നെ, ഏതെങ്കിലും ഒരു മാധ്യമപ്രവർത്തകന്റെ തെറ്റിന്റെ പേരിൽ എല്ലാ മാധ്യമപ്രവർത്തകരെയും ഒരേ കണ്ണിലൂടെ കാണുന്നതും ശരിയല്ല.

സമൂഹത്തിലെ നിരവധി പ്രശ്നങ്ങൾ ജനങ്ങളിലേക്കെത്തിക്കുന്നത് മാധ്യമപ്രവർത്തകരാണ്. സാധാരണക്കാരന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ശബ്ദം നൽകുന്നതിലും അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിലും അനീതികൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നതിലും മാധ്യമങ്ങളുടെ പങ്ക് വലുതാണ്. പലപ്പോഴും ജനങ്ങൾ അറിയാതെ പോകുമായിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ പൊതുസമൂഹത്തിന് മുന്നിലെത്തിക്കുന്നത് മാധ്യമങ്ങളാണ്.
അതിനാൽ മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യം സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.പക്ഷേ ആ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പേരിൽ ഉത്തരവാദിത്തം മറക്കാനും പാടില്ല.ഒരു വാർത്ത പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അതിന്റെ വസ്തുത പരിശോധിക്കണം. ആരോപണം ഉന്നയിക്കുമ്പോൾ മറുവശം കേൾക്കണം. ഒരു വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് വാർത്ത നൽകുമ്പോൾ അയാളുടെ മാന്യതയും പരിഗണിക്കണം. ഒരു സംഭവത്തെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ അനാവശ്യമായ വികാരപ്രകടനങ്ങളിലേക്കോ അതിശയോക്തിയിലേക്കോ പോകാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം.

ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഒരു വാർത്ത നിമിഷങ്ങൾക്കകം വലിയ ജനവിഭാഗത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഒരു തെറ്റായ വാർത്തയുടെ പ്രത്യാഘാതവും വലുതാണ്. തെറ്റായ ഒരു തലക്കെട്ട് പോലും ഒരാളുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിക്കാം. പൂർണമായ വിവരം ലഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പുറത്തുവിടുന്ന വാർത്തകൾ വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണകൾക്ക് കാരണമാകാം.വാർത്തയുടെ വേഗതയെക്കാൾ പ്രധാനമാണ് വാർത്തയുടെ കൃത്യത.വാർത്ത വൈറലാകുന്നതിനെക്കാൾ പ്രധാനമാണ് അത് വിശ്വസിക്കാവുന്നതാകുന്നത്.
മാധ്യമങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി ക്യാമറയല്ല. മൈക്രോഫോണുമല്ല. ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസമാണ്.ആ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ശക്തിയും കുറയും.അതുകൊണ്ട് മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യം സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് സമൂഹത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്. അതോടൊപ്പം മാധ്യമങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തബോധം ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതും സമൂഹത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്.

ചിലപ്പോൾ മാധ്യമങ്ങളെ വിമർശിക്കുന്നവരെ മുഴുവൻ മാധ്യമവിരുദ്ധരായി കാണുന്ന പ്രവണതയും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. അത് ശരിയല്ല. മാധ്യമങ്ങൾ വിമർശനത്തിന് അതീതരല്ല. വിമർശനം കേൾക്കാനും തെറ്റുണ്ടെങ്കിൽ തിരുത്താനും മാധ്യമങ്ങൾക്ക് കഴിയണം. അതാണ് വിശ്വാസ്യത വർധിപ്പിക്കുന്നത്.അതുപോലെ മാധ്യമപ്രവർത്തകരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയോ അവരുടെ ജോലി തടയുകയോ ചെയ്യുന്നത് അംഗീകരിക്കാനാവില്ല. ഒരു ചോദ്യത്തിന്റെ പേരിൽ മാധ്യമപ്രവർത്തകനെ ശത്രുവായി കാണേണ്ടതുമില്ല.ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നത് അവരുടെ ജോലിയാണ്.ചോദ്യം നേരിടുന്നത് പൊതുജീവിതത്തിലുള്ളവരുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.അതേസമയം ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവർക്ക് പോലും ഒരു പരിധിയുണ്ട്. സ്വകാര്യതയെ മാനിക്കണം. വ്യക്തിപരമായ അപമാനത്തിലേക്ക് പോകാതിരിക്കണം. വാർത്തയും വ്യക്തിജീവിതവും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പ് തിരിച്ചറിയണം.ജനാധിപത്യം എന്നത് ഒരാൾ മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ഇടമല്ല. എല്ലാവർക്കും സംസാരിക്കാനും ചോദിക്കാനും മറുപടി പറയാനും കഴിയുന്ന ഇടമാണ്.

അധികാരികൾ ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടണം.
രാഷ്ട്രീയക്കാർ ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടണം.
സ്ഥാപനങ്ങൾ ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടണം.
മാധ്യമങ്ങളും ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടണം.
ഇവിടെ ആരും ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുകളിലല്ല.
മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതാക്കരുത്. അതോടൊപ്പം മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പേരിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ അവകാശങ്ങളും സ്വകാര്യതയും മറക്കുകയും അരുത്.
സ്വാതന്ത്ര്യം ആവശ്യമാണ്.
പക്ഷേ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്വവും ആവശ്യമാണ്.
ചോദ്യം ചോദിക്കാനുള്ള അവകാശം പോലെ തന്നെ, ചോദ്യം നേരിടാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാകണം.ക്യാമറ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് തിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരിക്കൽ അത് തങ്ങളിലേക്കും തിരിയാം എന്ന ബോധം ഉണ്ടാകണം.അതാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം.സ്വാതന്ത്ര്യം എല്ലാവർക്കും വേണം.
പക്ഷേ ആ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്
ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ അതിരുകളും വേണം.