
ബാർ-റ്റെയിൽഡ് ഗോഡ്വിറ്റ് (Bar-tailed godwit) എന്ന പക്ഷി അലാസ്കയിൽ നിന്ന് ന്യൂസിലൻഡിലേക്കുള്ള 11,000-ത്തിലധികം കിലോമീറ്ററുകളുടെ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന നോൺ-സ്റ്റോപ്പ് ഫ്ലൈറ്റ് സാധ്യമാക്കുന്നത് അതിന്റെ ആന്തരികാവയവങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയും, കൊഴുപ്പ് സംഭരിച്ച് ശരീരഭാരം ഇരട്ടിയാക്കിയും, സങ്കീർണ്ണമായ ക്വാണ്ടം ബയോളജിക്കൽ നാവിഗേഷൻ സിസ്റ്റം ഉപയോഗിച്ചുമാണ്. താറാവുകളെയോ കടൽകാക്കകളെയോ പോലെയല്ല ഗോഡ്വിറ്റുകൾ; അവയ്ക്ക് വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കാനോ ദീർഘനേരം വായുവിൽ ഒഴുകിപ്പറക്കാനോ (glide) കഴിയില്ല. 8 മുതൽ 11 ദിവസം വരെ തുടർച്ചയായി അവ ചിറകടിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കണം.

കടുത്ത ശരീര മാറ്റങ്ങൾ (Extreme Body Transformations)
1. യാത്ര തിരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഗോഡ്വിറ്റ് ഒരു ആത്യന്തിക അതിജീവന യന്ത്രമായി മാറുന്നു:
ചുരുങ്ങുന്ന ആന്തരികാവയവങ്ങൾ: ഭാരം കുറയ്ക്കുന്നതിനായി പക്ഷി സ്വന്തം ശരീരം തന്നെ "ഭക്ഷിക്കുകയാണ്" ചെയ്യുന്നത്. പറക്കലിനായി തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഗിസാർഡ് (gizzard), കുടലുകൾ, കരൾ, വൃക്കകൾ എന്നിവ ഗണ്യമായി ചുരുങ്ങുന്നു. കാരണം യാത്രയിലുടനീളം ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ദഹിപ്പിക്കാൻ ഇവയുടെ ആവശ്യമില്ല.
2. ശരീരഭാരം ഇരട്ടിയാക്കൽ:
അവ കക്കകളും വിരകളും ആർത്തിയോടെ ഭക്ഷിച്ച് കൊഴുപ്പ് കൂട്ടുന്നു. പറന്നുയരുന്ന സമയമാകുമ്പോഴേക്കും ഈ കൊഴുപ്പ് അവയുടെ മൊത്തം ശരീരഭാരത്തിന്റെ പകുതിയിലധികമായി മാറും. ഈ കൊഴുപ്പാണ് നിർജ്ജലീകരണം തടയാൻ ആവശ്യമായ ഊർജ്ജവും മെറ്റബോളിക് ജലവും നൽകുന്നത്.

3. പേശികളുടെ വലിപ്പം കൂട്ടൽ:
ദഹനവ്യവസ്ഥ ചുരുങ്ങുമ്പോൾ, വരാനിരിക്കുന്ന കഠിനമായ ഹൃദയസംബന്ധമായ അധ്വാനം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനായി അവയുടെ ഹൃദയവും പ്രധാന പറക്കൽ പേശികളും നാടകീയമായി വികസിക്കുന്നു.
4. പറക്കലിന് ശേഷമുള്ള പുനരുജ്ജീവനം:
പക്ഷി വിജയകരമായി ന്യൂസിലൻഡിൽ ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ, ചുരുങ്ങിപ്പോയ അവയവങ്ങൾ ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പൂർണ്ണമായും പുനരുജ്ജീവനപ്പെടുന്നു. അതിലൂടെ അവയ്ക്ക് വീണ്ടും സാധാരണ രീതിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ സാധിക്കും.

ക്വാണ്ടം നാവിഗേഷനും കാറ്റ് തന്ത്രവും (Quantum Navigation & Wind Strategy)
1. ക്വാണ്ടം ഐ കോമ്പസ്:
ഗോഡ്വിറ്റുകളുടെ കണ്ണുകളിൽ ക്രിപ്റ്റോക്രോം 4 (cryptochrome 4) എന്ന സവിശേഷമായ പ്രോട്ടീൻ ഉണ്ട്. ഈ പ്രോട്ടീനിൽ നീല വെളിച്ചം പതിക്കുമ്പോൾ, അത് ഭൂമിയുടെ കാന്തികക്ഷേത്രത്തോട് വളരെ സംവേദനക്ഷമതയുള്ള ഒരു പ്രതികരണം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇത് ഗോഡ്വിറ്റിന് കാഴ്ചയ്ക്ക് മുകളിൽ ഒരു കാന്തിക ഭൂപടം (magnetic map) "കാണാൻ" സഹായിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അടയാളങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത സമുദ്രത്തിന് മുകളിലൂടെ കൃത്യമായ ദിശ നിലനിർത്താൻ അവയ്ക്ക് കഴിയുന്നു.
2. കൊടുങ്കാറ്റ് സംവിധാനങ്ങളെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തൽ:
അവ കാലാവസ്ഥയോട് പോരാടുന്നില്ല; പകരം അനുകൂലമായ കാറ്റിനായി നോക്കുന്നു. നോർത്ത് പസഫിക്കിലൂടെ അതിവേഗം മുന്നോട്ട് പോകാൻ സഹായിക്കുന്ന ശക്തമായ തെക്കൻ കൊടുങ്കാറ്റ് സംവിധാനങ്ങളെ പ്രയോജനപ്പെടുത്താനായി, യുഎസ്ജിഎസ് അലാസ്ക സയൻസ് സെന്റർ (USGS Alaska Science Center) ഗവേഷണ ട്രാക്കിംഗ് ഏരിയകളിൽ നിന്നുള്ള തങ്ങളുടെ യാത്ര അവ കൃത്യമായി ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നു.

3. യൂണിഹെമിസ്ഫെറിക് ഉറക്കം (Unihemispheric Sleep):
മണിക്കൂറിൽ 30 മുതൽ 55 മൈൽ വരെ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ വിശ്രമിക്കാനായി, അവയ്ക്ക് തലച്ചോറിന്റെ ഒരു പകുതി വീതം ഒരേസമയം ഉറക്കാൻ കഴിയും. ഈ സമയം തലച്ചോറിന്റെ മറുപകുതി അവയെ വായുവിൽ നേരെ പറക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
ബേർഡ്ലൈഫ് ഇന്റർനാഷണൽ (BirdLife International) പോലുള്ള വന്യജീവി സംഘടനകൾ ട്രാക്ക് ചെയ്ത വിവരങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ആകാശത്തിലെ ഈ കൃത്യമായ പാത പിന്തുടർന്ന് വ്യക്തിഗത പക്ഷികൾക്ക് തങ്ങളുടെ ജീവിതകാലത്ത് 460,000 കിലോമീറ്ററിലധികം ദൂരം എളുപ്പത്തിൽ പിന്നിടാൻ കഴിയുമെന്നാണ്