ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഇന്ത്യക്കാർ മറ്റൊരു സ്വാതന്ത്ര്യദിനം കൂടി ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, നാട്ടിലും പ്രവാസലോകത്തുമുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ മനസ്സിൽ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നതും എന്നാൽ ഒഴിവാക്കാനാകാത്തതുമായ ഒരു ചോദ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങിക്കേൾക്കുന്നു: നമ്മൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്?

ഇന്ത്യ രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയിട്ട് എഴുപത്തിയൊൻപത് വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോഴും, ഇന്നത്തെ ചർച്ച കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനത്തെക്കുറിച്ചല്ല. മറിച്ച്, ഒരു ജനാധിപത്യ ബഹുസ്വര റിപ്പബ്ലിക്കിനായി അനേകം ത്യാഗങ്ങൾ സഹിച്ച മഹാത്മാഗാന്ധി, ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു, ഡോ. ബി. ആർ. അംബേദ്കർ, മൗലാനാ ആസാദ്, സർദാർ പട്ടേൽ തുടങ്ങിയ നേതാക്കളും അസംഖ്യം രക്തസാക്ഷികളും സ്വപ്നം കണ്ട ഭരണഘടനാപരമായ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾ ഇന്നത്തെ ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരനും അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്.

നിരവധി പൗരന്മാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യവും അതിവേഗം വളരുന്ന സാമ്പത്തിക ശക്തികളിലൊന്നുമായ ഇന്ത്യയുടെ സമാനതകളില്ലാത്ത നേട്ടങ്ങളുടെ ആഘോഷം തന്നെയാണ് സ്വാതന്ത്ര്യദിനം. അതേസമയം, തെരുവുകളിൽ സമാധാനപരമായി പ്രതിഷേധിക്കുന്ന വിദ്യാർഥികൾ, അധികാരത്തോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന മാധ്യമപ്രവർത്തകർ, ഭയത്തിന്റെ നിഴലിൽ കഴിയുന്ന മതന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ, അക്രമങ്ങളെ തുടർന്ന് ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങൾ എന്നിവരുൾപ്പെടെയുള്ള അനേകർക്ക് ഈ അവസരം ആഘോഷത്തിനേക്കാളുപരി ആത്മപരിശോധനയുടെ ദിനമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

കഴിഞ്ഞ ഏതാനും മാസങ്ങളായി രാജ്യവ്യാപകമായി നടന്നുവരുന്ന വിദ്യാർഥി പ്രക്ഷോഭം സമകാലിക ഇന്ത്യയിലെ നിർണായക സംഭവങ്ങളിലൊന്നായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. വിദ്യാഭ്യാസ നയങ്ങളെയും ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന ക്രമക്കേടുകളെയും ചൊല്ലിയുള്ള പ്രതിഷേധങ്ങളായി ആരംഭിച്ച ഈ പ്രക്ഷോഭം പിന്നീട് കൂടുതൽ വിപുലമായ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി വളർന്നു. ഉത്തരവാദിത്തം, സത്യസന്ധത, ജനാധിപത്യ അവകാശങ്ങളോടുള്ള ബഹുമാനം എന്നിവ ഉറപ്പാക്കണമെന്ന ആവശ്യം ഉയർത്തിയ പ്രസ്ഥാനമായി അത് മാറി.

പോലീസ് ബാരിക്കേഡുകൾക്ക് മുന്നിൽ വിദ്യാർഥികൾ പ്രതിഷേധിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങളും, നിയമപാലകർ അമിതമായ ബലം പ്രയോഗിച്ചെന്ന ആരോപണങ്ങളും, വിദ്യാർഥി നേതാക്കളെ കസ്റ്റഡിയിലെടുത്ത സംഭവങ്ങളും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യത്ത് സമാധാനപരമായ വിയോജിപ്പിനുള്ള ഇടം ചുരുങ്ങുകയാണോ എന്ന പഴയ ചർച്ചയ്ക്ക് വീണ്ടും തുടക്കമിട്ടിരിക്കുകയാണ്.

സർവകലാശാലകൾ ചരിത്രപരമായി എല്ലാ ജനാധിപത്യ സംവിധാനങ്ങളുടെയും മനസ്സാക്ഷിയായാണ് നിലകൊണ്ടിട്ടുള്ളത്. ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു സർവകലാശാല (JNU) പോലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങൾ ഒരുകാലത്ത് സംവാദങ്ങളെയും ബൗദ്ധിക വൈവിധ്യത്തെയും വിമർശനാത്മക ചിന്തയെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിൽ പ്രശസ്തമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് സർവകലാശാലാ ക്യാമ്പസുകൾ നിരീക്ഷണത്തിന്റെയും ഭീഷണിപ്പെടുത്തലിന്റെയും ദീർഘകാല അച്ചടക്ക നടപടികളുടെയും നിയമനടപടികളുടെയും വേദികളായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് നിരവധി വിദ്യാർഥികളും അധ്യാപകരും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളോട് ഒരാൾ യോജിക്കുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നത് പ്രസക്തമല്ല. രാജ്യത്തിന്റെ യുവാക്കൾക്ക് ഭയമില്ലാതെ അധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് ഒരു ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. അധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ അവരെ രാജ്യത്തിന്റെ ശത്രുക്കളായി മുദ്രകുത്തുമെന്ന ഭയത്തിൽനിന്ന് അവരെ മോചിതരാക്കുകയും വേണം.

വിദ്യാർഥി ഉണർവ്

ന്യൂഡൽഹിയിലെ വിദ്യാർഥികൾ പ്രതിഷേധിച്ചത് ലളിതമായ ഒരേയൊരു ആവശ്യത്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു: നീതി. അവർ പ്രത്യേക ആനുകൂല്യങ്ങളോ അധികാരമോ രാഷ്ട്രീയ നേട്ടമോ തേടിയിരുന്നില്ല. വർഷങ്ങളായുള്ള ത്യാഗവും അച്ചടക്കവും നിരന്തരമായ കഠിനാധ്വാനവും ഒരു സംവിധാനത്തിന്റെ വീഴ്ച മൂലം അർഥശൂന്യമാകില്ലെന്ന ഉറപ്പാണ് അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടത്. മറ്റൊരർഥത്തിൽ, നീതിയും ന്യായവും മാത്രമായിരുന്നു അവരുടെ ആവശ്യം.

വിദ്യാർഥികളുടെ പരാതികൾ കേൾക്കുകയും ക്രിയാത്മകമായ സംവാദത്തിന് തയ്യാറാകുകയും ചെയ്യുന്നതിനുപകരം, മോഡി സർക്കാർ ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ പ്രതിഷേധങ്ങളെ അടിച്ചമർത്താനാണ് ശ്രമിച്ചതെന്ന് ആരോപണമുണ്ട്. സുരക്ഷാ ഉദ്യോഗസ്ഥർ പെല്ലറ്റ് തോക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുകയും വനിതാ വിദ്യാർഥികൾ ഉൾപ്പെടെ സമാധാനപരമായി പ്രതിഷേധിച്ചവർക്കെതിരെ ലാത്തിച്ചാർജ് നടത്തുകയും ചെയ്തതായി റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നു. സംഘർഷത്തിനിടെ എ.കെ.-47 റൈഫിൾ ഉപയോഗിച്ച് വെടിയുതിർത്തതായും റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്.

നിരവധി പ്രതിഷേധകരെ കൈയേറ്റം ചെയ്യുകയും പരിക്കേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതായി ആരോപണമുണ്ട്. പ്രതിഷേധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തതിന്റെ പേരിൽ പലർക്കുമെതിരെ എഫ്.ഐ.ആർ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യുകയും കസ്റ്റഡിയിലെടുക്കുകയും മറ്റ് നിയമനടപടികൾ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തതായും റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്.

മണിപ്പൂർ

സമകാലീന ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ മനുഷ്യാവകാശ, മതസ്വാതന്ത്ര്യ പ്രതിസന്ധികളിലൊന്നാണ് മണിപ്പൂരിലെ അക്രമസംഭവങ്ങൾ. 2023 മേയിൽ സംഘർഷം ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾ കൊല്ലപ്പെടുകയും ആയിരക്കണക്കിന് പേർക്ക് പരിക്കേൽക്കുകയും പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് വീടുകളിൽനിന്ന് കുടിയൊഴിയേണ്ടിവരികയും ചെയ്തു. നിരവധി പള്ളികളും മറ്റ് ആരാധനാലയങ്ങളും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കുകയോ ചെയ്തു. വംശീയവും മതപരവുമായ വേർതിരിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മുഴുവൻ സമൂഹങ്ങൾക്കും സ്വന്തം വീടുകളിൽനിന്നും നാടുകളിൽനിന്നും പലായനം ചെയ്യേണ്ടിവന്നു.

മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകൾ, സിവിൽ സൊസൈറ്റി കൂട്ടായ്മകൾ, മാധ്യമങ്ങൾ എന്നിവയുടെ റിപ്പോർട്ടുകളിൽ കൊലപാതകങ്ങൾ, ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങൾ, തീവെപ്പുകൾ, നിർബന്ധിത കുടിയൊഴിപ്പിക്കൽ, ദുർബലരായ ജനവിഭാഗങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ദീർഘകാലമായി ഉണ്ടായ വീഴ്ചകൾ തുടങ്ങിയ നിരവധി ആരോപണങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

നീതിയും ഉത്തരവാദിത്തവും ഉറപ്പാക്കുന്നതിലെ കാലതാമസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾക്കൊപ്പം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അസ്ഥിരതയും ഇന്ത്യയുടെ ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം സംബന്ധിച്ച് ഗുരുതരമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം, സമത്വം, മതസ്വാതന്ത്ര്യം, നിയമത്തിന് മുന്നിലുള്ള തുല്യ സംരക്ഷണം തുടങ്ങിയ അവകാശങ്ങൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

മണിപ്പൂർ ദുരന്തം മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതും ഇരകൾക്ക് നീതി ഉറപ്പാക്കുന്നതും മതന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതും ഇന്ത്യയുടെ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളും ബഹുസ്വരതയോടുള്ള ഭരണഘടനാപരമായ പ്രതിബദ്ധതയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് അനിവാര്യമാണെന്ന ശക്തമായ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്.

മതസ്വാതന്ത്ര്യം നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികൾ

അന്താരാഷ്ട്ര മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള യു.എസ്. കമ്മീഷന്റെ (USCIRF) കണ്ടെത്തലുകൾ ഇന്ത്യയിലെ മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ നിലവിലെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ആശങ്കാജനകമായ ചിത്രമാണ് നൽകുന്നത്. ക്രൈസ്തവർ, മുസ്ലീങ്ങൾ, സിഖുകാർ, മറ്റ് പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങൾ എന്നിവരുൾപ്പെടെയുള്ള മതന്യൂനപക്ഷങ്ങളോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ തുടർച്ചയായ തകർച്ചയുണ്ടാകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് തങ്ങളുടെ വാർഷിക റിപ്പോർട്ടുകളിൽ കമ്മീഷൻ ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പള്ളികൾ പൊളിച്ചുനീക്കുകയോ പൂട്ടിയിടുകയോ ചെയ്യുക, പ്രാർത്ഥനാ യോഗങ്ങൾ അക്രമികൾ തടസ്സപ്പെടുത്തുക, മതപരിവർത്തന വിരുദ്ധ നിയമങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പാസ്റ്റർമാരെയും വൈദികരെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്യുക, ക്രൈസ്തവർക്കെതിരായ ഭീഷണിപ്പെടുത്തലുകൾ, അക്രമങ്ങൾ, ഉപദ്രവങ്ങൾ എന്നിവ വർധിക്കുക തുടങ്ങിയ സംഭവങ്ങൾ കമ്മീഷൻ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പലപ്പോഴും, മതപരമായ വിദ്വേഷത്താൽ അക്രമിക്കപ്പെട്ടവർ തന്നെ ക്രിമിനൽ കേസുകളിൽ പ്രതികളാക്കപ്പെടുമ്പോൾ അക്രമികൾ ശിക്ഷിക്കപ്പെടാതെ രക്ഷപ്പെടുകയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്നും റിപ്പോർട്ടുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഈ സംഭവങ്ങളും കർശനമായ നിയമങ്ങളുടെ ദുരുപയോഗവും ന്യൂനപക്ഷ സമൂഹങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ സംരക്ഷണം നൽകുന്നതിലെ വീഴ്ചയും ഭയത്തിന്റെയും അരക്ഷിതാവസ്ഥയുടെയും അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കാൻ കാരണമായിട്ടുണ്ട്.

ഈ പ്രവണതകൾ രാജ്യത്തെ മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിലുണ്ടായ ഗുരുതരമായ തിരിച്ചടിയെയാണ് കാണിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയ യു.എസ്. കമ്മീഷൻ, ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന മതസ്വാതന്ത്ര്യം സംരക്ഷിക്കാനും നിയമത്തിന് മുന്നിൽ തുല്യ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കാനും മതവിദ്വേഷ അക്രമങ്ങൾക്കും വിവേചനങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരായവരെ നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരാനും ഭാരത സർക്കാരിനോട് ആവർത്തിച്ച് അഭ്യർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സമ്മർദ്ദത്തിലായ സ്ഥാപനങ്ങൾ

ഇന്ത്യയിലെ ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങൾ കൂടുതൽ സമ്മർദ്ദം നേരിടുന്നതായി വിലയിരുത്തലുകൾ ഉയരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, രാജ്യത്തിനകത്തും അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലും ഭരണഘടനാധിഷ്ഠിത ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ ശക്തമായിട്ടുണ്ട്.

പ്രധാന നിയമനിർമാണ വിഷയങ്ങളിൽ പാർലമെന്റിൽ നടക്കുന്ന ചർച്ചകൾ പലപ്പോഴും പരിമിതപ്പെടുകയും പാർലമെന്ററി സമിതികളുടെ പ്രവർത്തനം കുറയുകയും ചെയ്തതായി വിമർശനമുണ്ട്. ഇത് നിയമനിർമാണത്തെ വിശദമായി പരിശോധിക്കുന്നതിനും സമവായം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനുമുള്ള അവസരങ്ങൾ ചുരുക്കുന്നതായും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു.

എൻഫോഴ്‌സ്‌മെന്റ് ഡയറക്ടറേറ്റ് (ED), സെൻട്രൽ ബ്യൂറോ ഓഫ് ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ (CBI), ആദായനികുതി വകുപ്പ് തുടങ്ങിയ അന്വേഷണ ഏജൻസികൾക്കെതിരെ പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികളും സിവിൽ സൊസൈറ്റി സംഘടനകളും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട രീതിയിലുള്ള നിയമനടപടികളും രാഷ്ട്രീയപ്രേരിത അന്വേഷണങ്ങളും നടത്തുന്നുവെന്ന ആരോപണം ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ ആരോപണങ്ങൾ സർക്കാർ നിഷേധിക്കുകയും അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ സ്വതന്ത്രമായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മാധ്യമരംഗത്തും സ്വയം സെൻസർഷിപ്പും എഡിറ്റോറിയൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലെ കുറവും ഉണ്ടാകുന്നതായി ചില വിഭാഗങ്ങൾ ആരോപിക്കുന്നു. സെൻസിറ്റീവായ വിഷയങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന മാധ്യമപ്രവർത്തകർ നിയമനടപടികൾ, ഭീഷണിപ്പെടുത്തൽ, പ്രോസിക്യൂഷൻ തുടങ്ങിയവ നേരിടേണ്ടിവന്ന സംഭവങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഒരുകാലത്ത് ബൗദ്ധിക അന്വേഷണത്തിന്റെയും സ്വതന്ത്ര ചിന്തയുടെയും വിയോജിപ്പിന്റെയും സജീവ കേന്ദ്രങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സർവകലാശാലകളിലും അക്കാദമിക് സ്വാതന്ത്ര്യം, വിദ്യാർഥി പ്രവർത്തനം, ഭരണപരമായ ഇടപെടൽ എന്നിവയെച്ചൊല്ലി സംഘർഷങ്ങൾ വർധിച്ചതായി വിമർശകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

സിവിൽ സൊസൈറ്റി സംഘടനകളും മനുഷ്യാവകാശ കൂട്ടായ്മകളും കൂടുതൽ ശക്തമായ നിയന്ത്രണപരിശോധനകൾ, വിദേശ ഫണ്ടിംഗിനുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ, നിയമപരമായ വെല്ലുവിളികൾ എന്നിവ നേരിടുന്നതായും ആരോപണമുണ്ട്. ഇവ സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള സംഘടനകളുടെ ശേഷിയെ പരിമിതപ്പെടുത്തിയതായി വിമർശകർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

പാർലമെന്റ്, അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സർവകലാശാലകൾ, സിവിൽ സൊസൈറ്റി തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ സംഭവവികാസങ്ങൾ ഇന്ത്യയുടെ ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ശക്തി, പൗരസ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം, ഉത്തരവാദിത്തം, ബഹുസ്വരത, നിയമവാഴ്ച എന്നീ ഭരണഘടനാ തത്വങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിപുലമായ ചർച്ചയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കിയിരിക്കുകയാണ്.

പ്രവാസി സമൂഹത്തിന്റെ ധാർമ്മിക ഉത്തരവാദിത്തം

ഇന്ത്യയുടെ ജനാധിപത്യ യാത്രയിലെ ഈ നിർണായക ഘട്ടത്തിൽ ഇന്ത്യൻ പ്രവാസി സമൂഹത്തിന് നിശബ്ദരായിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. അമേരിക്കയുടെയും ഇന്ത്യയുടെയും സവിശേഷതകളായ സ്വാതന്ത്ര്യം, ഭരണഘടനാ സംരക്ഷണം, ജനാധിപത്യ പാരമ്പര്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഗുണഭോക്താക്കൾ എന്ന നിലയിൽ, നീതി, സമത്വം, മതസ്വാതന്ത്ര്യം, നിയമവാഴ്ച എന്നിവയുടെ തത്വങ്ങൾ എപ്പോഴൊക്കെ ഭീഷണി നേരിടുന്നുവോ അപ്പോഴൊക്കെ ശബ്ദമുയർത്താനുള്ള ധാർമ്മിക ഉത്തരവാദിത്തം നമുക്കുണ്ട്.

യഥാർഥ രാജ്യസ്നേഹം നിർണയിക്കപ്പെടുന്നത് ഏതെങ്കിലും സർക്കാരിനോടുള്ള ചോദ്യം ചെയ്യാത്ത കൂറിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് ഭരണഘടനയിൽ ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുള്ള ശാശ്വതമായ ആശയങ്ങളോടുള്ള ഉറച്ച പ്രതിബദ്ധതയിലൂടെയാണ്.

നമ്മുടെ ശബ്ദങ്ങൾ ഉയരേണ്ടത് കോപത്തോടുകൂടിയോ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയ താൽപര്യങ്ങളോടെയോ അല്ല; മറിച്ച് മതം, ജാതി, വംശം, രാഷ്ട്രീയ വിശ്വാസം എന്നിവ പരിഗണിക്കാതെ എല്ലാ പൗരന്മാരുടെയും അവകാശങ്ങൾക്കും മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സിനും ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള സംരക്ഷണമായിട്ടാണ്.

ഈ പൊതു മൂല്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രണ്ട് ജനാധിപത്യ രാജ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു പാലമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ ഇന്ത്യൻ പ്രവാസി സമൂഹത്തിന് സാധിക്കും. തലമുറകളെ പ്രചോദിപ്പിക്കുകയും ഇരു രാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാൻ ഇരു രാജ്യങ്ങളെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും അതിലൂടെ സാധിക്കും.

അനീതിക്ക് മുന്നിലെ മൗനം അതിനെ സ്വാഭാവികവൽക്കരിക്കാൻ ഇടയാക്കും. നേരെമറിച്ച്, തത്വങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഇടപെടലുകൾ ജനാധിപത്യം, ബഹുസ്വരത, ഓരോ രാജ്യവും സംരക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സാർവത്രിക അവകാശങ്ങൾ എന്നിവയോടുള്ള നമ്മുടെ പൊതുവായ പ്രതിബദ്ധതയെ ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്നു.

ഒരു പുതിയ തലമുറ രംഗത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു

ഈ വെല്ലുവിളികൾക്കിടയിലും പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് ശക്തമായ ഒരു കാരണം നിലനിൽക്കുന്നു: ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പുതിയ തലമുറ സ്വന്തം ശബ്ദം കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ യുവാക്കൾ തങ്ങളുടെ ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശങ്ങൾക്കായി ശബ്ദമുയർത്താനും ഉത്തരവാദിത്തം ഉറപ്പാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാനും രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവി രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ സജീവമായി പങ്കാളികളാകാനും കൂടുതൽ സന്നദ്ധത പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളോടോ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളോടോ ഉള്ള അന്ധമായ വിധേയത്വമല്ല അവരെ നയിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ അടിത്തറയായ നീതി, സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, സാഹോദര്യം എന്നീ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹമാണ് അവരുടെ പ്രചോദനം.

സ്വന്തം നിലപാടുകൾ തുറന്നുപറയാനും സമാധാനപരമായി സംഘടിക്കാനും അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവർ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാനുമുള്ള അവരുടെ ധൈര്യം ഇന്ത്യയുടെ ജനാധിപത്യ മനോഭാവത്തിന്റെ ശക്തിയാണ് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്.

ഓരോ തലമുറയും ചരിത്രത്തിന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളെ നേരിടേണ്ടിവരുന്നു. തങ്ങൾക്ക് പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ച മൂല്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഈ തലമുറ തയ്യാറാണെന്ന് അവർ ഇതിനകം തെളിയിച്ചുകഴിഞ്ഞു.

അവരുടെ ഈ ഉണർവ് ഇന്ത്യ കൂടുതൽ ശക്തവും എല്ലാവരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായ, ഭരണഘടന നൽകിയ വാഗ്ദാനങ്ങളോട് കൂടുതൽ വിശ്വസ്തമായ രാജ്യമായി മാറുമെന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ സൂചനയാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി അധികാരം കൈയാളുന്നവരിലല്ല, മറിച്ച് ഉറച്ച ബോധ്യത്തോടെയും ധൈര്യത്തോടെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറുള്ള പൗരന്മാരിലാണെന്ന് ഇത് ഒരിക്കൽ കൂടി തെളിയിക്കുന്നു.

സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് 1947 ഓഗസ്റ്റ് 15-ന്റെ കേവലമൊരു ഓർമ്മ മാത്രമല്ല

അത് സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, നീതി, സാഹോദര്യം എന്നിവയോടുള്ള പ്രതിദിന സമർപ്പണമാണ്.

ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ യഥാർഥ അളവുകോൽ നമ്മൾ എത്ര ഉച്ചത്തിലാണ് സ്വാതന്ത്ര്യദിനം ആഘോഷിക്കുന്നത് എന്നതല്ല. മറിച്ച്, വിശ്വാസം, ജാതി, ഭാഷ, വംശം അല്ലെങ്കിൽ രാഷ്ട്രീയ വിശ്വാസം എന്നിവ ഏതുമാകട്ടെ, ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരനും അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാനും ഭയമില്ലാതെ സംസാരിക്കാനും മനഃസാക്ഷിക്കനുസരിച്ച് ആരാധിക്കാനും ഭീഷണികളില്ലാതെ സ്വപ്നം കാണാനും സാധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ്.

റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ പൂർത്തിയാകാത്ത ആ ദൗത്യം ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.