1942 ആഗസ്ത് 9. ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രത്തിലെ തീപ്പൊരി പടർന്ന ദിനം. ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ പോരാട്ടം നിർണായകമായ വഴിത്തിരിവിലെത്തിയ ദിവസം. “ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇന്ത്യ വിടുക” എന്ന ആവശ്യം രാജ്യത്തിന്റെ മുക്കിലും മൂലയിലും മുഴങ്ങിയപ്പോൾ, സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു സ്വപ്നമല്ലെന്നും അതിനായി എന്ത് ത്യാഗവും സഹിക്കാൻ ഇന്ത്യക്കാർ തയ്യാറാണെന്നും ലോകം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ആഗസ്ത് 9 ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ ദിനമായി ഓർമിക്കപ്പെടുന്നത്.രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാലമായിരുന്നു 1942. ഇന്ത്യക്കാരുടെ സമ്മതമില്ലാതെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം ഇന്ത്യയെ യുദ്ധത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു. ഇന്ത്യയുടെ മനുഷ്യശേഷിയും വിഭവങ്ങളും ബ്രിട്ടീഷ് താൽപര്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകാനുള്ള വ്യക്തമായ തീരുമാനം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികൾക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള ജനങ്ങളുടെ ആവശ്യം ഇതോടെ കൂടുതൽ ശക്തമായി.

1942 ആഗസ്ത് 8ന് ബോംബെയിലെ ഗൊവാലിയ ടാങ്ക് മൈതാനത്ത് ചേർന്ന അഖിലേന്ത്യാ കോൺഗ്രസ് കമ്മിറ്റി യോഗം ചരിത്രപരമായ തീരുമാനത്തിന് സാക്ഷിയായി. മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് അന്ത്യം കുറിക്കണമെന്ന ആവശ്യം ശക്തമായി ഉയർന്നു. ഗാന്ധിജി രാജ്യത്തിന് നൽകിയ ആഹ്വാനം “ചെയ്യുക അല്ലെങ്കിൽ മരിക്കുക” എന്നതായിരുന്നു.പിറ്റേന്ന്, ആഗസ്ത് 9ന്, ഗാന്ധിജിയെയും ജവഹർലാൽ നെഹ്റു, സർദാർ വല്ലഭ്ഭായി പട്ടേൽ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ നേതാക്കളെയും ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. നേതാക്കളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതോടെ പ്രസ്ഥാനം അവസാനിക്കുമെന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം കരുതി. എന്നാൽ സംഭവിച്ചത് അതിന്റെ നേർവിപരീതമായിരുന്നു.

നേതാക്കൾ ജയിലിലായെങ്കിലും സമരത്തിന്റെ ശബ്ദം തെരുവുകളിൽ ഉയർന്നു. വിദ്യാർഥികളും തൊഴിലാളികളും കർഷകരും സ്ത്രീകളും സാധാരണക്കാരുമെല്ലാം പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ഭാഗമായി. പണിമുടക്കുകളും പ്രകടനങ്ങളും പ്രതിഷേധങ്ങളും രാജ്യത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും നടന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം കടുത്ത അടിച്ചമർത്തൽ നടപടികളുമായി രംഗത്തെത്തി. നിരവധി പേർ അറസ്റ്റിലായി. പലരും മർദിക്കപ്പെട്ടു. അനേകർ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി.ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ സമരത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അതിന്റെ ജനകീയ സ്വഭാവമായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യസമരം നേതാക്കളുടെ മാത്രം പോരാട്ടമല്ലെന്നും അത് ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരന്റെയും ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്നും ആ കാലഘട്ടം തെളിയിച്ചു.

അരുണ ആസഫ് അലി പോലുള്ള വനിതാ നേതാക്കൾ സമരത്തിന്റെ മുന്നണിയിൽ നിന്നു. ഉഷാ മേത്ത രഹസ്യ റേഡിയോ സംവിധാനത്തിലൂടെ സമരസന്ദേശങ്ങൾ ജനങ്ങളിലെത്തിച്ചു. ജയപ്രകാശ് നാരായൺ ഉൾപ്പെടെയുള്ള നേതാക്കൾ ഭൂഗർഭ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകി. പ്രമുഖ നേതാക്കൾ ജയിലിലായിരുന്നപ്പോഴും പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ തീ അണയാതെ സൂക്ഷിച്ചത് സാധാരണ ജനങ്ങളായിരുന്നു.
ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ സമരം ഉടൻ ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിക്കൊടുത്തില്ല. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം പ്രസ്ഥാനത്തെ ശക്തമായി അടിച്ചമർത്തി. എന്നാൽ അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രതിഫലം വളരെ വലുതായിരുന്നു. ഇന്ത്യയെ ഇനി പഴയ രീതിയിൽ ഭരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിനുണ്ടായി. സ്വാതന്ത്ര്യം വൈകിയേക്കാം, പക്ഷേ തടയാനാവില്ലെന്ന സന്ദേശമാണ് ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ പ്രസ്ഥാനം നൽകിയത്. ഒടുവിൽ 1947 ആഗസ്ത് 15ന് ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടി.

എന്നാൽ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ ദിനത്തെ ഓർക്കുമ്പോൾ ചരിത്രം ആവർത്തിച്ച് പറയുന്നതിൽ മാത്രം നമുക്ക് ഒതുങ്ങാനാവില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയതിന്റെ അർഥം എന്താണ് എന്ന ചോദ്യം ഓരോ ആഗസ്ത് 9നും നാം സ്വയം ചോദിക്കണം.
ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇന്ത്യ വിട്ടു. പക്ഷേ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് അനീതിയുടെ എല്ലാ രൂപങ്ങളും വിട്ടുപോയോ?
ദാരിദ്ര്യം, അസമത്വം, വിവേചനം, അഴിമതി, അധികാര ദുർവിനിയോഗം, മതത്തിന്റെ പേരിലുള്ള വിദ്വേഷം, ജാതിയുടെ പേരിലുള്ള വേർതിരിവ്, സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കും നേരെയുള്ള അതിക്രമങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഇന്നും നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ള വലിയ വെല്ലുവിളികളാണ്.

അതിനാൽ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യയുടെ സന്ദേശം ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്. അന്ന് ഇന്ത്യക്കാർ വിദേശാധിപത്യത്തിനെതിരെ പോരാടി. ഇന്ന് നാം പോരാടേണ്ടത് മനുഷ്യന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും അന്തസ്സിനെയും ഇല്ലാതാക്കുന്ന എല്ലാ അനീതികൾക്കെതിരെയുമാണ്.ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, നീതി, സഹോദരത്വം എന്നിവ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് ഓരോ പൗരന്റെയും ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് പതാക ഉയർത്തുന്നതിലും ദേശീയഗാനം ആലപിക്കുന്നതിലും മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. വിശപ്പില്ലാതെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം, ഭയമില്ലാതെ സംസാരിക്കാനുള്ള അവകാശം, വിവേചനമില്ലാതെ പഠിക്കാനുള്ള അവകാശം, മാന്യമായി ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം ഇവയെല്ലാം സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ അഭിപ്രായം പറയാൻ ഭയപ്പെടുന്നിടത്ത് സ്വാതന്ത്ര്യം പൂർണമല്ല. ഒരു കുട്ടിക്ക് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവസരം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നിടത്ത് സ്വാതന്ത്ര്യം പൂർണമല്ല. ജാതിയുടെയോ മതത്തിന്റെയോ പേരിൽ ഒരാൾ മാറ്റിനിർത്തപ്പെടുന്നിടത്തും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അർഥം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.അതുകൊണ്ട് ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ ദിനം ചരിത്രപുസ്തകത്തിലെ ഒരു അധ്യായമായി മാത്രം മാറരുത്. സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനികളുടെ ത്യാഗം നമ്മുടെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തെ കൂടുതൽ നീതിയുള്ളതാക്കാനുള്ള പ്രചോദനമാകണം.

1942ൽ ഗാന്ധിജി ജനങ്ങളോട് പറഞ്ഞത് “ചെയ്യുക അല്ലെങ്കിൽ മരിക്കുക” എന്നായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ ആ വാക്കുകളെ അതേപടി ആവർത്തിക്കേണ്ടതില്ല. പക്ഷേ അതിന്റെ ആത്മാവ് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം—അനീതിക്ക് മുന്നിൽ നിശ്ശബ്ദരാകരുത്. അവകാശങ്ങൾക്കായി നിലകൊള്ളുക. രാജ്യത്തിന്റെ ജനാധിപത്യവും ഐക്യവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക.1942ൽ ഉയർന്ന “ഇന്ത്യ വിടുക” എന്ന മുദ്രാവാക്യം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തോടുള്ള പ്രതിഷേധമായിരുന്നു. ഇന്ന് അതിന്റെ ഓർമ്മ നമ്മോട് പറയുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്.അനീതിയേ, വിദ്വേഷമേ, അസഹിഷ്ണുതയേ, വിവേചനമേ നിങ്ങൾ നമ്മുടെ ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകണം.

കാരണം സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു തലമുറ നേടിയെടുത്ത സമ്മാനം മാത്രമല്ല; ഓരോ തലമുറയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.ചരിത്രം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരിക്കൽ നേടിയാൽ എന്നെന്നേക്കുമായി സുരക്ഷിതമാകുന്ന ഒന്നല്ല. അതിനെ ഓരോ തലമുറയും സംരക്ഷിക്കണം. ജനാധിപത്യത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തണം. ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങളെ ജീവിതത്തിൽ പകർത്തണം. മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി കാണുന്ന സംസ്കാരം വളർത്തണം.

ആഗസ്ത് 9 അതുകൊണ്ട് ഒരു ചരിത്രദിനം മാത്രമല്ല. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വിലയും അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വവും നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന ദിനമാണ്.1942ൽ ഉയർന്ന ആ ശബ്ദം ഇന്നും ചരിത്രത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്.

“വെള്ളക്കാരേ, ഇന്ത്യ വിടുക!”

ആ ശബ്ദം നമ്മോട് പറയുന്നത് ഒന്നാണ്
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ തീ അണയരുത്.