ലോകം ഓരോ ദിവസവും പുതിയ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളെ ആഘോഷിക്കുകയാണ്.

പുതിയ കാറുകൾ വരുന്നു…

പുതിയ മൊബൈൽ ഫോണുകൾ വരുന്നു…

കൃത്രിമ ബുദ്ധി (AI) നമ്മുടെ ജീവിതം മാറ്റിമറിക്കുന്നു…

മനുഷ്യൻ ചൊവ്വയിലേക്ക് പോകാനുള്ള പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നു…

ഓരോ മേഖലയിലും പുതുമകളെ തേടുന്ന മനുഷ്യൻ ഒരു കാര്യം മാത്രം മറന്നുപോയിട്ടില്ലേ?

ഒരു പുതിയ കളി കണ്ടുപിടിക്കാൻ!

നമ്മൾ ഇന്നും ആവേശത്തോടെ കളിക്കുന്ന ഫുട്ബോൾ, ക്രിക്കറ്റ്, ടെന്നീസ്, ബാഡ്മിന്റൺ, വോളിബോൾ, ബാസ്കറ്റ്ബോൾ… ഇവയിൽ പലതും നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് രൂപം കൊണ്ടവയാണ്.

അവ ലോകത്തെ ഒന്നിപ്പിച്ചു. കോടിക്കണക്കിന് ആരാധകരെ സൃഷ്ടിച്ചു. രാജ്യങ്ങളുടെ അഭിമാനമായി മാറി.

പക്ഷേ ഒരു ചോദ്യം…

അവയ്ക്ക് ശേഷം ലോകം ഏറ്റെടുത്ത ഒരു പുതിയ കായിക ഇനം നാം സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ഒരു പുതിയ മൊബൈൽ ഫോൺ കണ്ടുപിടിക്കാൻ നമ്മൾ ശ്രമിക്കുന്നു.

ഒരു പുതിയ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ നിർമ്മിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

ഒരു പുതിയ ബിസിനസ് തുടങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

പക്ഷേ…

ഒരു പുതിയ കളിയെക്കുറിച്ച് അവസാനമായി ആരാണ് ചിന്തിച്ചത്?

ആ ചോദ്യം എന്റെ മനസ്സിൽ ഉദിച്ചത് ഒരു തേൻച്ചീറ്റയെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം വായിക്കുമ്പോഴാണ്.

നാം തേൻച്ചീറ്റയെ അറിയുന്നത് തേൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന ജീവിയായിട്ടാണ്.

പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ അത്ഭുതകരമായ ഒരു കഴിവ് അതിനുണ്ട്.

ഒരു തേൻച്ചീറ്റക്കൂട്ടത്തിന് പുതിയൊരു കൂട് കണ്ടെത്തേണ്ടിവരുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു രാജാവില്ല…

ഒരു നേതാവില്ല…

വോട്ടെടുപ്പില്ല…

മൈക്കും പ്രസംഗവും ഇല്ല…

അപ്പോൾ എന്താണ് നടക്കുന്നത്?

ചില സ്കൗട്ട് തേൻച്ചീറ്റകൾ കിലോമീറ്ററുകൾ പറന്ന് വിവിധ സ്ഥലങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നു.

ഓരോന്നും തങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമെന്ന് തോന്നുന്ന സ്ഥലം കണ്ടെത്തി തിരികെ എത്തുന്നു.

അതിനുശേഷം അവ ഒരു പ്രത്യേക നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.

ആ നൃത്തം ഒരു കലാപ്രകടനമല്ല.

അതിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ദിശയും…

ദൂരവും…

ആ സ്ഥലത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരവും…

അവയുടെ ആത്മവിശ്വാസവുമാണ്.

മറ്റു തേൻച്ചീറ്റകൾ അത് വിശ്വസിച്ച് അതേ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു.

സ്വയം പരിശോധിക്കുന്നു.

അത് ശരിയാണെന്ന് തോന്നിയാൽ അവരും തിരികെ വന്ന് അതേ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.

പതിയെ പതിയെ കൂടുതൽ പിന്തുണ ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലം വിജയിക്കുന്നു.

ഒരു ഘട്ടത്തിൽ മുഴുവൻ തേൻച്ചീറ്റക്കൂട്ടവും ഒരുമിച്ച് പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് പറന്നുപോകുന്നു.

ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ത ഉദിച്ചു.

ഇതൊരു കളിയായിരുന്നെങ്കിൽ?

ഗോൾ അടിക്കുന്നതോ…

വിക്കറ്റ് വീഴ്ത്തുന്നതോ…

പന്ത് അടിക്കുന്നതോ…

മാത്രമല്ല…

കണ്ടെത്തലും… വിശ്വാസവും… ആശയവിനിമയവും… കൂട്ടായ തീരുമാനവും… അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു പുതിയ കളി.

ഒരു വലിയ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള മൈതാനം.

അതിന്റെ നടുവിൽ “ഹൈവ്”.

ചിലർ സ്കൗട്ടുകളായി പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു.

ഓരോരുത്തരും വ്യത്യസ്തമായ സ്ഥലങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു.

അവർക്ക് സംസാരിക്കാൻ പാടില്ല.

എഴുതാൻ പാടില്ല.

തിരികെ വന്ന ശേഷം ശരീരഭാഷയിലൂടെയും നൃത്തചലനങ്ങളിലൂടെയും മാത്രം വിവരങ്ങൾ കൈമാറണം.

ആരാണ് ശരിയായ സ്ഥലം കണ്ടെത്തിയത്?

ആരുടെ വിവരമാണ് ഏറ്റവും വിശ്വസനീയം?

ആരെ പിന്തുടരണം?

ആരെയൊക്കെ വീണ്ടും പോയി പരിശോധിക്കണം?

അവസാനം ഏറ്റവും മികച്ച തീരുമാനമെടുത്ത ടീമാണ് വിജയിക്കുക.

ഈ കളിയിൽ വിജയിക്കുന്നത് ഏറ്റവും ശക്തനായ കളിക്കാരനല്ല.

ഏറ്റവും ബുദ്ധിമാനായ ഒരാളുമല്ല.

ഒരുമിച്ച് ഏറ്റവും നല്ല തീരുമാനം എടുക്കാൻ കഴിയുന്ന സംഘമാണ് വിജയിക്കുന്നത്.

ഇന്നത്തെ ലോകത്തിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമായ കഴിവുകൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ശരിയായ വിവരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുക.

കേട്ടതെല്ലാം വിശ്വസിക്കാതെ പരിശോധിക്കുക.

മറ്റുള്ളവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുക.

സംഘമായി പ്രവർത്തിക്കുക.

വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളെ മാനിക്കുക.

ഈ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഒരു കളിയിലൂടെ കുട്ടികൾക്കും മുതിർന്നവർക്കും പഠിക്കാനായാൽ?

സ്കൂളുകളിൽ ഇത് കളിക്കാം.

കോളേജുകളിൽ ടൂർണമെന്റുകൾ നടത്താം.

കമ്പനികളിൽ ടീം ബിൽഡിംഗ് പ്രവർത്തനമാക്കാം.

ഒരു ദിവസം ലോകകപ്പ് വരെ എത്താൻ പോലും കഴിയില്ലെന്ന് ആരാണ് പറയുന്നത്?

ഒരുപക്ഷേ ഈ ആശയം ഒരിക്കലും യാഥാർഥ്യമാകില്ല.

അല്ലെങ്കിൽ…

നൂറ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ലോകം കളിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ കായിക ഇനത്തിന്റെ തുടക്കമായിരിക്കും ഇത്.

കാരണം എല്ലാ മഹത്തായ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളും ആരംഭിച്ചത് ഒരു ചെറിയ ചോദ്യത്തിൽ നിന്നാണ്.

“ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ എങ്ങനെയിരിക്കും?”

അതുപോലെ ഞാൻ ഇന്ന് മറ്റൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കുകയാണ്.

അടുത്ത വലിയ കണ്ടുപിടിത്തം ഒരു യന്ത്രമല്ലെങ്കിൽ?

അത് മനുഷ്യരെ കൂടുതൽ ചിന്തിപ്പിക്കുകയും, കൂടുതൽ സഹകരിപ്പിക്കുകയും, കൂടുതൽ ബുദ്ധിപൂർവമായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പുതിയ കളിയായിരുന്നാൽ?

ഒരുപക്ഷേ…

ആ പുതിയ കളിയുടെ പ്രചോദനം ഒരു തേൻച്ചീറ്റയിൽ നിന്നായിരിക്കാം