ചരിത്രത്തിലെ ഒരു ഏട്, അത് എത്രമേൽ പവിത്രമായി കരുതപ്പെടുന്നതായാലും, വർത്തമാനകാലത്ത് വലിയൊരു വിവാദത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായി മാറുന്നുവെങ്കിൽ, അതിനർത്ഥം ആ ചരിത്രസംഭവത്തിന് മുകളിൽ കാലത്തിന്റെ വലിയൊരു പ്രഹരം ഏറ്റിട്ടുണ്ട് എന്ന് തന്നെയാണ്. പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബിയും ആയിഷ(റ)യും തമ്മിലുള്ള വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ ഇന്ന് കേരളീയ പൊതുമണ്ഡലത്തിൽ പോലും അത്രമേൽ തീക്ഷ്ണമാണ്. ഇതിനെ കേവലമൊരു ചരിത്രവിഷയമായി മാത്രം കാണാൻ കഴിയാത്തത്ര സങ്കീർണ്ണമായ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ തലങ്ങളുണ്ട്. ചരിത്രത്തെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ നാം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി 'പ്രസന്റ്‌യിസം' (Presentism) ആണ്; അതായത്, ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിലെ ധാർമ്മികവും നിയമപരവുമായ മാനദണ്ഡങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പുള്ള സംഭവങ്ങളെ വിചാരണ ചെയ്യുക.

ഏതൊരു ചരിത്രസംഭവത്തെയും അതിന്റെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ സവിശേഷമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്ന് വേണം നോക്കിക്കാണാൻ. 1400 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള അറേബ്യൻ സാമൂഹിക ഘടന, അവിടുത്തെ കാലാവസ്ഥ, മനുഷ്യരുടെ ശാരീരിക പക്വത എന്നിവ ഇന്നത്തെ ആധുനിക സമൂഹവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുക അസാധ്യമാണ്. അന്ന് 'പ്രായപൂർത്തി' (Puberty) എന്നത് ശാരീരികമായ പക്വതയെ മാത്രമായിരുന്നു സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ആയുർദൈർഘ്യം വളരെ കുറവായിരുന്ന അക്കാലത്ത്, ശാരീരിക പക്വത എത്തിയ ഉടൻ തന്നെ കുടുംബത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കാൻ യുവാക്കളെ പ്രാപ്തരാക്കുക എന്നത് ഒരു സാമൂഹിക അനിവാര്യതയായിരുന്നു. ഇത് ഇസ്‌ലാമിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, അക്കാലത്തെ ആഗോള നാഗരികതകളുടെ പൊതുവായ രീതിയായിരുന്നു.

ഈ വിഷയത്തിൽ ഒരു താരതമ്യ പഠനം നടത്തുമ്പോൾ, ലോകത്തെ ഒട്ടുമിക്ക മതപാരമ്പര്യങ്ങളും കാലാനുസൃതമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിട്ടുണ്ടെന്ന് കാണാം. പുരാതന ഹിന്ദു സ്മൃതികളിലും, മധ്യകാല യൂറോപ്യൻ കാനൻ നിയമങ്ങളിലും, യഹൂദമതത്തിലെ ആചാരങ്ങളിലും എല്ലാം വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ വിവാഹം ഉറപ്പിക്കുന്ന രീതി നിലനിന്നിരുന്നു. ഇതെല്ലാം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, വിവാഹമെന്നത് അക്കാലത്ത് വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കാൾ ഉപരിയായി കുടുംബബന്ധങ്ങളെയും വംശാവലിയെയും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു സാമൂഹിക ഉടമ്പടിയായിരുന്നു എന്നതാണ്. ഇതിനപ്പുറം, അറബി ഭാഷയിലെ 'നികാഹ്' (കരാർ) എന്ന വാക്കും 'സിഫാഫ്' (ദാമ്പത്യ പ്രവേശനം) എന്ന വാക്കും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പലരും അവഗണിക്കുന്നു. പ്രവാചകന്റെ വിവാഹങ്ങൾ വ്യക്തിപരമായ താൽപ്പര്യങ്ങളേക്കാൾ ഗോത്രബന്ധങ്ങൾ ദൃഢമാക്കാനുള്ള 'രാഷ്ട്രീയ സഖ്യങ്ങളായിരുന്നു' (Political Alliances) എന്ന വശവും ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്.

ആയിഷ(റ)യുടെ വിവാഹത്തെ സംബന്ധിച്ച് ഇസ്‌ലാമിക പ്രമാണങ്ങളിൽ 6 വയസ്സിൽ വിവാഹനിശ്ചയവും 9 വയസ്സിൽ വിവാഹം നടന്നു എന്നുമുള്ള റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രധാനമാണ്. എന്നാൽ, ഇതിനെ ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് ചില ചരിത്രകാരന്മാർ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന വാദങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ആയിഷ(റ)യുടെ സഹോദരിയായ അസ്മ(റ)യുടെ മരണസമയത്തെ പ്രായം, പ്രവാചകന്റെ ഹിജ്റ, ബദർ, ഉഹ്ദ് യുദ്ധങ്ങൾ എന്നിവയുടെ കാലഗണന (Chronology) വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, വിവാഹസമയത്ത് ആയിഷ(റ)യ്ക്ക് 17-നും 19-നും ഇടയിൽ പ്രായമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചില ഗവേഷകർ വാദിക്കുന്നു. ഇത്തരം ചരിത്രപരമായ തെളിവുകളെ പൂർണ്ണമായും അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു നിശ്ചിത റിപ്പോർട്ടിനെ മാത്രം ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത് ചരിത്രപരമായ അർത്ഥത്തിൽ അപൂർണ്ണമാണ്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ വിഷയങ്ങൾ ഇന്നും സജീവമായ വിവാദങ്ങളായി തുടരുന്നത്? ഇതിന് പിന്നിൽ മൂന്ന് പ്രധാന കാരണങ്ങളുണ്ട്. ആദ്യത്തേത് ആധുനിക നൈതികതയുടെ സംഘർഷമാണ്. രണ്ടാമത്തേത് ഇസ്‌ലാമോഫോബിയയും, ചരിത്രത്തെ മതത്തെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ഒരു ഉപാധിയായി പലരും ഉപയോഗിക്കുന്നതുമാണ്. മൂന്നാമത്തേത്, അക്കാദമിക് സത്യസന്ധതയുടെ അഭാവമാണ്. ഇസ്‌ലാമിക നിയമശാസ്ത്രത്തിലെ 'ഉർഫ്' (സാമൂഹിക കീഴ്വഴക്കം) എന്ന തത്വം പ്രകാരം, കാലം മാറുമ്പോൾ സാമൂഹിക കീഴ്വഴക്കങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് നിയമങ്ങളിൽ മാറ്റം വരാം. പാശ്ചാത്യ ഓറിയന്റലിസ്റ്റുകൾ തങ്ങളുടെ കോളോണിയൽ അജണ്ടകൾക്കായി വക്രീകരിച്ച ചരിത്രത്തെ തിരുത്താനും, ഇസ്‌ലാം ഒരു സ്ഥിരമായ നിയമസംഹിതയല്ല, മറിച്ച് കാലത്തിനനുസരിച്ച് നവീകരിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണെന്നും തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.

ചരിത്രം എന്നത് കേവലം വാദപ്രതിവാദങ്ങൾക്കുള്ള കളിക്കളമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യരാശിയുടെ വികാസപരിണാമങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഒരു പാഠപുസ്തകമാണ്. ആ പാഠപുസ്തകത്തെ വിദ്വേഷത്തിന്റെ ആയുധമാക്കാതെ, ജിജ്ഞാസയോടെയും പക്വതയോടെയും സമീപിക്കാൻ കഴിയുമ്പോഴാണ് നാം യഥാർത്ഥത്തിൽ പുരോഗമിക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ ആധുനിക ലോകത്ത് അത്തരം രീതികൾ എന്തിന് അപ്രസക്തമാകുന്നു എന്ന് അംഗീകരിക്കുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ, ചരിത്രത്തിലെ സംഭവങ്ങളെ അതിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ നിന്ന് അടർത്തിമാറ്റാതെ വിശകലനം ചെയ്യാനും നാം പഠിക്കണം. ചരിത്രത്തെ വിദ്വേഷ പ്രചാരണത്തിനുള്ള ആയുധമാക്കാതെ, വിവേകപൂർണ്ണമായ ജ്ഞാനസമ്പാദനത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗമായി മാറ്റുകയാണ് വേണ്ടത്. അതിലൂടെ മാത്രമേ നമുക്ക് ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹമായി മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയൂ.