നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് വാക്കുകളില്ല
പറയാതെ പോയ ഓരോ ഭാവത്തിനും
ഒരു ഹൃദയമിടിപ്പുണ്ടായിരുന്നു
ഒരു മൗനരാഗം പോലെ…

കണ്ണുകളുടെ ഭാഷയ്ക്ക് ശബ്ദമില്ല,
ഹൃദയംകൊണ്ട് എഴുതിയ കവിത വായിക്കാം;
പറയാതെ പോയ ആയിരം വികാരങ്ങളുടെ
നിശ്ശബ്ദ സംഗീതം കേൾക്കാം…

പുഞ്ചിരിയുടെ പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞ വേദന,
കണ്ണുകളുടെ കോണിൽ തിളങ്ങുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ,
ആരും കേൾക്കാതെ പോയ നെടുവീർപ്പുകൾ
നിശ്ശബ്ദ സംഗീതമായി ഒഴുകി…

മൗനം ഒരു ശൂന്യതയല്ല
അത് പറയാതെ പോയ സംഗീതമാണ്;
ഇരുളിന്റെ ആഴങ്ങളിലും
പ്രഭാതത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദ സംഗീതം കേൾക്കാം …

നിശ്ശബ്ദതയുടെ ആഴങ്ങളിൽ
വാക്കുകൾ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ
ഹൃദയം സ്വന്തം ഭാഷ എഴുതുന്നു
ഒരിക്കലും മായാത്തൊരു നിശ്ശബ്ദ സംഗീതം…