ആഗോള ക്ഷമാദിനം – ജൂലൈ 7, 2026
 

— ഡോ. മാത്യു ജോയിസ്, ലാസ് വെഗാസ്
 

"മണ്ടന്മാർ ക്ഷമിക്കുകയില്ല; മറക്കുകയുമില്ല. വിവരമില്ലാത്തവർ ക്ഷമിക്കുകയും മറക്കുകയും ചെയ്യും. ജ്ഞാനികൾ ക്ഷമിക്കും; പക്ഷേ മറക്കുകയില്ല."
— തോമസ് സാസ്

ക്ഷമിക്കാത്ത മനസ്സ് മറ്റാരേക്കാളും കൂടുതൽ തടവിലാക്കുന്നത് നമ്മെത്തന്നെയാണ്. പുറമേ ജീവിതം സാധാരണപോലെ മുന്നോട്ടുപോകുന്നതായി തോന്നാം. എന്നാൽ ഉള്ളിൽ വഞ്ചനയുടെ ഓർമ്മകളും അപമാനത്തിന്റെ മുറിവുകളും സ്വന്തം തെറ്റുകളുടെ കുറ്റബോധവും വർഷങ്ങളോളം ഭാരംപോലെ കിടക്കാം.

സമയം മുന്നോട്ടുപോകും. കലണ്ടറുകൾ മാറും. പക്ഷേ ചില മുറിവുകൾ മനസ്സിന്റെ ആഴത്തിൽ കല്ലുപോലെ ഉറച്ചുനിൽക്കും. അവയെ നാം ഓർമ്മകളെന്ന് വിളിക്കുമെങ്കിലും, പലപ്പോഴും അവയുടെ യഥാർഥ പേര് ക്ഷമിക്കാത്ത മനസ്സാണ്.

ഓരോ വർഷവും ജൂലൈ 7-ന് ലോകം ആഗോള ക്ഷമാദിനം ആചരിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ ആദരിക്കാനല്ല, സ്വന്തം ഹൃദയത്തെ മോചിപ്പിക്കാനാണ് ഈ ദിനം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. പകയുടെയും വിരോധത്തിന്റെയും ചങ്ങലകൾ പൊട്ടിച്ച് ഉള്ളിലെ സമാധാനത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരാനുള്ള ക്ഷണമാണ് ഈ ദിനം.

ക്ഷമ എന്നത് സംഭവിച്ചതിനെ ന്യായീകരിക്കലല്ല; അനീതി നടന്നിട്ടില്ലെന്ന് നടിക്കലുമല്ല. വേദനയെ മറക്കുക എന്നതുമല്ല. ആ വേദനയ്ക്ക് ഇനി നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള അധികാരം നൽകാതിരിക്കുകയാണ് യഥാർഥ ക്ഷമ. മറ്റൊരാളെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നമ്മെത്തന്നെ മോചിപ്പിക്കുന്ന തീരുമാനമാണ് അത്.

എന്നാൽ ക്ഷമയുടെ വഴി എളുപ്പമല്ല. ചില മുറിവുകൾക്ക് സമയം വേണം; ചിലതിന് കണ്ണീരും പ്രാർത്ഥനയും ആവശ്യമാണ്. വിശ്വസ്തനായ ഒരു സുഹൃത്തിനോടുള്ള സംഭാഷണമാകാം, മനസ്സുതുറന്നെഴുതുന്ന ഒരു കുറിപ്പാകാം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കൗൺസിലറുടെ മാർഗനിർദേശമാകാം ആ യാത്രയിൽ കൈപിടിച്ചുനടത്തുന്നത്. ജീവിതത്തെ മറ്റൊരു കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്ന് കാണാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ക്ഷമയുടെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നുവരും.

ക്ഷമിക്കാതിരിക്കുന്നതിന്റെ വില വളരെ വലുതാണ്. അത് ഉറക്കം കെടുത്തും, ആരോഗ്യം തളർത്തും, ബന്ധങ്ങളെ വിഷലിപ്തമാക്കും, സന്തോഷം കവർന്നെടുക്കും. ക്ഷമയുടെ വില ചിലപ്പോൾ കണ്ണീരായിരിക്കാം; എന്നാൽ പകയുടെ വില പലപ്പോഴും ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നൽകേണ്ടിവരും.

പ്രശസ്ത പ്രഭാഷകനായ ടി. ഡി. ജേക്സ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്:

"ക്ഷമിക്കുന്നത് ബലഹീനതയാണെന്ന് നാം കരുതുന്നു. എന്നാൽ അത് ഒരിക്കലുമല്ല; ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയുന്നത് യഥാർഥത്തിൽ ശക്തരായ മനുഷ്യർക്കാണ്."

ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലാണ് ക്ഷമയ്ക്ക് സ്ഥാനം. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതവും കുരിശിലെ ത്യാഗവും ക്ഷമ ഒരു വികാരമല്ല, മറിച്ച് ബോധപൂർവമായ ഒരു തീരുമാനമാണെന്ന് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവം നമ്മെ ക്ഷമിച്ചതുപോലെ നാമും മറ്റുള്ളവരെ ക്ഷമിക്കണമെന്നതാണ് തിരുവെഴുത്തുകളുടെ സ്ഥിരമായ ആഹ്വാനം.

അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് എഴുതുന്നു:

"പരസ്പരം ദയയും മനസ്സലിവും ഉള്ളവരായി, ദൈവം ക്രിസ്തുവിൽ നിങ്ങളോടു ക്ഷമിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളും അന്യോന്യം ക്ഷമിപ്പിൻ."
(എഫെസ്യർ 4:32)

ഇന്നത്തെ സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളുടെ ലോകത്ത് വിധിയെഴുതുക വളരെ എളുപ്പമാണ്; ക്ഷമിക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല. പരുഷവാക്കുകൾക്ക് കൈയടി ലഭിക്കുന്ന കാലത്ത് സൗമ്യതയെ പലരും ബലഹീനതയായി തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു. എന്നാൽ യേശു നമ്മെ വിളിക്കുന്നത് കരുണയിലേക്കും ദയയിലേക്കും ക്ഷമയിലേക്കുമാണ്.

ഈ ആഗോള ക്ഷമാദിനത്തിൽ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ആദ്യം തെളിയുന്നത് ഒരുപക്ഷേ വർഷങ്ങളായി സംസാരിക്കാത്ത ഒരാളുടെ മുഖമായിരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ അത് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം മുഖമായിരിക്കാം. കാരണം, മറ്റുള്ളവരോട് ക്ഷമിക്കുന്നതിനേക്കാൾ പലർക്കും പ്രയാസമുള്ളത് സ്വയം ക്ഷമിക്കാനാണ്.

കഴിഞ്ഞകാലത്തെ മാറ്റാൻ ക്ഷമയ്ക്ക് കഴിയില്ല. എന്നാൽ വരുംകാലത്തിന്റെ ദിശ മാറ്റാൻ അതിന് കഴിയും. അത് ഹൃദയത്തിലെ ഭാരം കുറയ്ക്കും, സാധ്യമാകുന്നിടത്ത് ബന്ധങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കും, എല്ലാറ്റിലുമുപരി പകയ്ക്ക് ഒരിക്കലും നൽകാനാകാത്ത ആന്തരിക സമാധാനം സമ്മാനിക്കും.

ജീവിതത്തിൽ നാം പലർക്കും സമ്മാനങ്ങൾ നൽകാറുണ്ട്. എന്നാൽ നമുക്കുതന്നെ നൽകാവുന്ന ഏറ്റവും വിലയേറിയ സമ്മാനം ഒരുപക്ഷേ ക്ഷമ തന്നെയായിരിക്കും.

ഈ ജൂലൈ 7-ന് നമുക്ക് ഒരു ചെറിയ തീരുമാനം എടുക്കാം.

പകയല്ല, ക്ഷമ തിരഞ്ഞെടുക്കാം.
പ്രതികാരമല്ല, കരുണ തിരഞ്ഞെടുക്കാം.
കാരണം, ക്ഷമിക്കുമ്പോൾ മറ്റാരേക്കാളും കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രരാകുന്നത് പലപ്പോഴും നാം തന്നെയാണ്.