
1968-ലാണ് ആദ്യമായി ഞാൻ അമേരിക്കൻ തീരങ്ങളിൽ എത്തുന്നത്. തുടക്കത്തിൽ, ഈ മഹത്തായ രാജ്യത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും ഭാഷയും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു. കായികം എന്നത് അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും വലിയൊരു പ്രസ്ഥാനവും സംസ്കാരവുമാണെന്ന് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അക്കാലത്ത് ന്യൂയോർക്ക് കായികലോകത്തിന്റെ 'മക്ക' ആയാണ് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഞാൻ വന്ന് രണ്ട് വർഷത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ന്യൂയോർക്ക് നഗരം അസാധാരണമായ ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് വിജയങ്ങൾ ആഘോഷിച്ചപ്പോൾ ആ വിശേഷണം തികച്ചും അർത്ഥവത്താണെന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു. 1969 ജനുവരിയിൽ, ക്വാർട്ടർബാക്ക് ജോ നമത്തിന്റെ ധീരമായ നേതൃത്വത്തിൽ ന്യൂയോർക്ക് ജെറ്റ്സ് 'സൂപ്പർ ബൗൾ III' സ്വന്തമാക്കി. അതേ വർഷം തന്നെ, ടോം സീവർ, ജെറി കൂസ്മാൻ, പിന്നെ അന്ന് യുവതാരമായിരുന്ന നോളൻ റയാൻ എന്നിവരുടെ മികച്ച പിച്ചിംഗ് മികവിൽ 'മിറാക്കിൾ മെറ്റ്സ്' അക്കാലത്ത് ഏറെ സാധ്യത കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ബാൾട്ടിമോർ ഓറിയോൾസിനെ അട്ടിമറിച്ച് 'വേൾഡ് സീരീസ്' കിരീടം ചൂടി.
തൊട്ടുപിന്നാലെ 1970-ൽ, വില്ലിസ് റീഡിന്റെയും വാൾട്ട് 'ക്ലൈഡ്' ഫ്രേസിയറുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ ന്യൂയോർക്ക് നിക്സ് തങ്ങളുടെ ആദ്യ എൻബിഎ ചാമ്പ്യൻഷിപ്പും നഗരത്തിലെത്തിച്ചു. അമേരിക്കയിൽ പുതുതായി എത്തിയ ഒരാളെ സംബന്ധിച്ച്, കായികലോകത്തേക്കും തങ്ങളുടെ ടീമുകൾക്കുവേണ്ടി ജീവിക്കുകയും ശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ ഇതിലും ആവേശകരമായ മറ്റൊരു തുടക്കം ഉണ്ടാകാനില്ലായിരുന്നു. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് കൗതുകമുണർത്തുന്ന ഒരു പഠനാനുഭവമായിരുന്നു. ബേസ്ബോളും ഫുട്ബോളും എനിക്ക് തികച്ചും അപരിചിതമായ കളികളായിരുന്നു, അവയുടെ നിയമങ്ങൾ ഞാൻ ആദ്യമേ പഠിച്ചെടുക്കേണ്ടി വന്നു. അന്തരിച്ച തിരുവല്ല ബേബിയുടെ സഹായത്തോടെ തയ്യാറാക്കിയിരുന്ന 'കേരള സന്ദേശം' എന്ന കൈയെഴുത്ത് മാസികയിൽ, കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യകാല കുടിയേറ്റക്കാർക്കായി ബേസ്ബോളിന്റെ അടിസ്ഥാന നിയമങ്ങൾ വിവരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു ലേഖനം എഴുതിയത് ഇന്നും വ്യക്തമായി ഓർക്കുന്നു. എന്നാൽ, ബാസ്ക്കറ്റ്ബോൾ എനിക്ക് പരിചയമുള്ള ഒന്നായിരുന്നു. ഉപരിപഠനത്തിനായി അമേരിക്കയിലേക്ക് തിരിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, ഞാൻ പ്രീ-ഡിഗ്രിക്ക് പഠിച്ചിരുന്ന ചെങ്ങന്നൂർ ക്രിസ്ത്യൻ കോളജിൽ വെച്ച് നിരവധി ബാസ്ക്കറ്റ്ബോൾ മത്സരങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, സ്വാഭാവികമായും ഞാൻ നിക്സിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു.
1969–70 സീസണിൽ ന്യൂയോർക്കിന് മികച്ചൊരു ടീമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ട്യൂഷൻ ഫീസ് അടയ്ക്കാനും ജീവിതച്ചെലവിനുമായി ഓരോ ഡോളറും ബുദ്ധിമുട്ടി സ്വരുക്കൂട്ടിവച്ചിരുന്ന ഒരു സാധാരണ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു ഞാനെങ്കിലും, നിക്സിന്റെ കളി എന്നെ അത്രയേറെ ആകർഷിച്ചിരുന്നു. എങ്ങനെയൊക്കെയോ പണം ലാഭിച്ചുവച്ച് മാഡിസൺ സ്ക്വയർ ഗാർഡനിൽ പോയി ഒരു കളി നേരിട്ട് കാണാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചു. ഗാർഡന്റെ ആ ഗാംഭീര്യമാർന്ന അന്തരീക്ഷവും ആയിരക്കണക്കിന് വരുന്ന ആവേശഭരിതരായ ആരാധകർ സൃഷ്ടിച്ച ഉത്സവപ്രതീതിയും ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ പച്ചപിടിച്ചുനിൽക്കുന്നു. ആ അനുഭവം എന്റെ ഓർമ്മകളിൽ എന്നും മായാതെ കിടക്കും. ഡേവ് ഡീബുഷെയറുടെ ലോംഗ് റേഞ്ച് ഷൂട്ടിംഗുകൾ ഇന്നും എനിക്ക് വ്യക്തമായി ഓർക്കാൻ കഴിയും. അക്കാലത്ത് ബാസ്ക്കറ്റ്ബോളിൽ 'ത്രീ-പോയിന്റ് ലൈൻ' ഇല്ലായിരുന്നു. ദൂരം എത്രയായാലും ഓരോ ബാസ്ക്കറ്റിനും രണ്ട് പോയിന്റ് മാത്രമേ ലഭിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. 1979–80 സീസണിലാണ് എൻബിഎ ത്രീ-പോയിന്റ് ഷോട്ട് അവതരിപ്പിച്ചത്. തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ത്രീ-പോയിന്റ് ലൈൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഡീബുഷെയറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമകാലികരായ മറ്റ് കളിക്കാരും എത്രയോ അധികം പോയിന്റുകൾ വാരിക്കൂട്ടുമായിരുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ചുപോകുന്നു.
ക്യാപ്റ്റൻ വില്ലിസ് റീഡ് ആയിരുന്നു നിക്സിനെ നയിച്ചിരുന്നത്. പവർ ഫോർവേഡായി ഡേവ് ഡീബുഷെയറും, സ്മോൾ ഫോർവേഡായി ബിൽ ബ്രാഡ്ലിയും (ഇദ്ദേഹം പിന്നീട് ന്യൂജേഴ്സിയിൽ നിന്നുള്ള യു.എസ് സെനറ്ററായി മാറി), പോയിന്റ് ഗാർഡായി വാൾട്ട് 'ക്ലൈഡ്' ഫ്രേസിയറും, ഷൂട്ടിംഗ് ഗാർഡായി ഡിക് ബാർനെറ്റും അണിനിരന്നു. പിന്നീട് ചിക്കാഗോ ബുൾസിന്റെയും ലോസ് ആഞ്ചലസ് ലേക്കേഴ്സിന്റെയും ഇതിഹാസ കോച്ചായി മാറിയ ഫിൽ ജാക്സണും, കാസി റസ്സലുമായിരുന്നു പ്രധാന റിസർവ്വ് താരങ്ങൾ.
ആ വർഷത്തെ എൻബിഎ ഫൈനലിൽ നിക്സ് നേരിട്ടത് ലോസ് ആഞ്ചലസ് ലേക്കേഴ്സിനെയായിരുന്നു. ലേക്കേഴ്സ് അക്കാലത്ത് അതിശക്തരായ ഒരു ടീമെന്ന നിലയിൽ ഭീതിയുണർത്തുന്നവരായിരുന്നു. ഒരു ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് ടെലിവിഷൻ സെറ്റിലാണ് ഞങ്ങൾ ആ മത്സരങ്ങൾ കണ്ടത്. ഒരു മത്സരത്തിൽ 100 പോയിന്റുകൾ നേടിയതിന്റെ എൻബിഎ റെക്കോർഡ് ഇന്നും കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന ഇതിഹാസ താരം വിൽറ്റ് ചേംബർലെയ്ൻ, മികച്ച ക്ലച്ച് ഷൂട്ടറായ ജെറി വെസ്റ്റ്, ഹാൾ ഓഫ് ഫേമർ എൽജിൻ ബെയ്ലർ എന്നിവരായിരുന്നു ലേക്കേഴ്സിന്റെ കരുത്ത്. പിന്നീട് എൻബിഎ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച കോച്ചുമാരിൽ ഒരാളായി മാറിയ പാറ്റ് റൈലിയും അന്ന് അവരുടെ റിസർവ്വ് നിരയിലുണ്ടായിരുന്നു. 1970 മെയ് 8-ന് നടന്ന ആ ഫൈനലിലെ ഏഴാം മത്സരം കായിക ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും നാടകീയമായ മുഹൂർത്തങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. പരമ്പരയിൽ ഇരുടീമുകളും മൂന്ന് മത്സരങ്ങൾ വീതം ജയിച്ച് സമനിലയിലായിരുന്നു. എന്നാൽ അഞ്ചാം മത്സരത്തിനിടെ നിക്സ് ക്യാപ്റ്റൻ വില്ലിസ് റീഡിന്റെ വലതു തുടയിലെ പേശിക്ക് കടുത്ത പരിക്കേറ്റിരുന്നു. ലേക്കേഴ്സ് എളുപ്പത്തിൽ വിജയിച്ച ആറാം മത്സരം അദ്ദേഹത്തിന് നഷ്ടമായി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, കിരീടം നിർണ്ണയിക്കുന്ന ആ അവസാന മത്സരത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് കളിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നാണ് ഭൂരിഭാഗം പേരും കരുതിയിരുന്നത്.
വിൽറ്റ് ചേംബർലെയ്ൻ, ജെറി വെസ്റ്റ്, എൽജിൻ ബെയ്ലർ എന്നിവർ നയിക്കുന്ന ലേക്കേഴ്സിനെതിരെ ഏഴാം മത്സരത്തിന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ന്യൂയോർക്കിന് സാധ്യതകൾ വളരെ കുറവായിരുന്നു. മത്സരം തുടങ്ങാൻ ഏകദേശം പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് ബാക്കിയുള്ളപ്പോഴും, മാഡിസൺ സ്ക്വയർ ഗാർഡനിലെ ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞ കാണികൾക്ക് റീഡ് കളിക്കുമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ ഇപ്പോഴും വ്യക്തതയില്ലായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അപ്രതീക്ഷിതമായി, കളിക്കാർ കോർട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന പാതയിലൂടെ മുടന്തി നടന്നുകൊണ്ട് വില്ലിസ് റീഡ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. ഗാർഡൻ ആകെ ഇളകിമറിഞ്ഞു! പ്രശസ്ത കമന്റേറ്റർ ഹോവാർഡ് കോസൽ ആ നിമിഷത്തെ "ഇതാ വരുന്നു വില്ലിസ്!" (Here comes Willis!) എന്ന തന്റെ പ്രശസ്തമായ വാക്കുകളിലൂടെ ചരിത്രത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തി.
ആ നിമിഷം സൃഷ്ടിച്ച വൈകാരിക സ്വാധീനം ചെറുതായിരുന്നില്ല. റീഡിന് ശരിയായി ഓടാൻ പോലും കഴിയുമായിരുന്നില്ല, എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം മാത്രം നിക്സ് ടീമിന് വലിയൊരു ആവേശവും കാണികൾക്ക് പുതിയൊരു ഊർജ്ജവും പകർന്നു. കളിയിൽ ന്യൂയോർക്കിന് ലഭിച്ച ആദ്യ അവസരത്തിൽ തന്നെ ചേംബർലെയ്നെ മറികടന്ന് അദ്ദേഹം ഒരു ജമ്പ് ഷോട്ട് ഉതിർത്തു. തൊട്ടുപിന്നാലെ അടുത്ത ബാസ്ക്കറ്റും നേടി. ആ വൈകുന്നേരം അദ്ദേഹം നേടിയ രണ്ട് ബാസ്ക്കറ്റ് അതായിരുന്നു. റീഡ് ആകെ 27 മിനിറ്റ് കളിക്കുകയും 4 പോയിന്റ് മാത്രമാണ് നേടിയതെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ ധൈര്യം മത്സരത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷം ആകെ മാറ്റിമറിച്ചു. റീഡ് ടീമിന് ആവേശം പകർന്നപ്പോൾ, വാൾട്ട് ഫ്രേസിയർ എൻബിഎ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകടനങ്ങളിലൊന്ന് പുറത്തെടുത്തു. 36 പോയിന്റുകളും 19 അസിസ്റ്റുകളും 7 റീബൗണ്ടുകളുമാണ് അദ്ദേഹം അന്ന് നേടിയത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനോഹരമായ ബോൾ ഹാൻഡ്ലിംഗും പാസിംഗും ഷൂട്ടിംഗും കളി പൂർണ്ണമായി നിയന്ത്രിക്കുകയും, നിക്സ് തങ്ങളുടെ ആദ്യ എൻബിഎ ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് കിരീടം സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്തു.
1973-ൽ നിക്സ് വീണ്ടും ചാമ്പ്യന്മാരായി. അപ്പോഴേക്കും ഷൂട്ടിംഗ് ഗാർഡായി ഡിക് ബാർനെറ്റും മാറി പകരം ഏൾ 'ദി പേൾ' മൺറോ എത്തിയിരുന്നു. വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കളിശൈലി മൺറോയെ ലീഗിലെ ഏറ്റവും ആവേശമുണർത്തുന്ന സ്കോറർമാരിൽ ഒരാളാക്കി മാറ്റി. അത്തവണയും നിക്സ് ലേക്കേഴ്സിനെത്തന്നെയാണ് പരാജയപ്പെടുത്തിയത്; അഞ്ച് മത്സരങ്ങളുടെ പരമ്പരയിൽ ലേക്കേഴ്സിനെ തകർത്ത് അവർ തങ്ങളുടെ രണ്ടാമത്തെ എൻബിഎ കിരീടം ചൂടി. ആ രണ്ട് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് വിജയങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ പ്രചോദനമായി നിന്ന കോച്ച് വില്യം 'റെഡ്' ഹോൾസ്മാൻ' ഈ അവസരത്തിൽ പ്രത്യേക ആദരവ് അർപ്പിക്കുന്നു.
ഇപ്പോൾ, അരനൂറ്റാണ്ടിലധികം നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ, തനത് ശൈലിയിലുള്ള മികച്ച പ്രകടനങ്ങളിലൂടെയും നാടകീയമായ തിരിച്ചുവരവുകളിലൂടെയും ചരിത്രം രചിച്ച ജാലൻ ബ്രൺസന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഈ വർഷം നിക്സ് ചാമ്പ്യൻഷിപ്പ് വിജയം ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, പഴയ ആ സുവർണ്ണകാലത്തേക്ക് എന്റെ മനസ്സ് സ്വാഭാവികമായും സഞ്ചരിക്കുകയാണ്. ഈ വർഷത്തെ പ്ലേ ഓഫ് മത്സരങ്ങളിൽ കായികലോകത്തെ അവിസ്മരണീയമാക്കുന്ന എല്ലാ ഘടകങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു—നാടകീയത, പ്രതിസന്ധികൾ, അവിശ്വസനീയമായ തിരിച്ചുവരവുകൾ, ഒടുവിൽ വിജയത്തിന്റെ ആനന്ദോന്മാദം.വർഷങ്ങളോളം കിരീടത്തിനായുള്ള ദാഹം അടക്കിക്കാത്തിരുന്ന ന്യൂയോർക്ക് ആരാധകർക്ക് ഈ ആഘോഷം അതിമധുരമായിരുന്നു. ജാലൻ ബ്രൺസനും മുഴുവൻ ടീമിനും അഭിനന്ദനങ്ങൾ. 1969 മുതൽ നിക്സിനെ പിന്തുടരുന്ന എന്നെപ്പോലൊരു പഴയ ആരാധകനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഈ വിജയം എന്റെ ഓർമ്മകളുടെ വൃത്തം പൂർണമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
(ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ മുൻ ചീഫ് ടെക്നോളജി ഓഫീസറും യു.എസ്.എയിലെ ഇന്ത്യൻ ഓവർസീസ് കോൺഗ്രസിന്റെ നിലവിലെ വൈസ് ചെയർമാനുമാണ് ജോർജ്ജ് എബ്രഹാം)