അമേരിക്കൻ മലയാളി സാഹിത്യരംഗത്തെയും അവിടുത്തെ ചില പ്രവാസി കൂട്ടായ്മകളുടെ പൊള്ളത്തരങ്ങളെ വളരെ മൂർച്ചയേറിയ ഹാസ്യത്തിലൂടെയും ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിലൂടെയും വിചാരണ ചെയ്യുന്ന മികച്ചൊരു രചനയാണ്.

ബാപ്പയും മകനും തമ്മിലുള്ള ലളിതമായ സംഭാഷണത്തിലൂടെയാണ് കഥാകൃത്ത് ഗൗരവമേറിയ ഈ സാമൂഹികവിമർശനം സാധ്യമാക്കിയിരിക്കുന്നത്.

കഥയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആശയങ്ങൾ.!

അന്ധമായ സ്വീകരണഭ്രമം: നാട്ടിൽ നിന്ന് പ്രശസ്തരായ ആരു വന്നാലും അവർക്ക് പിന്നാലെ ഓടുകയും ആർഭാടപൂർവ്വം സ്വീകരണങ്ങൾ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രവാസികളുടെ മനോഭാവത്തെ കഥ പരിഹസിക്കുന്നു.

ബെന്യാമിന്റെ ആടിനോടുള്ള ലങ്കനം..!
അറബിനാട്ടിൽ നിന്നും മലയാളിയുടെ കൂടെ ലോകം ചുറ്റി പ്രശസ്തി നേടിയ ബെന്യാമിന്റെ ആടുജീവിതത്തിലെ ആടിനെ പ്രതീകമാക്കിയാണ് കഥ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്.

പരസ്പര മത്സരവും കുശുമ്പും കൊണ്ട് നടക്കുന്ന അമേരിക്കയിലുള്ള എഴുത്തുകാരും കൂട്ടായ്മകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അവർക്കിടയിൽ പരസ്പര ബഹുമാനമില്ല. മറ്റുള്ളവരെ അംഗീകരിക്കാൻ മടിക്കുന്ന പ്രവണത അവരെ പരിഹാസ്യരാക്കുന്നു.

പ്രവാസി എഴുത്തുകാരുടെ നിലവാരമില്ലാത്ത കൃതികളെ ആട് തിന്നു തീർക്കുന്നു എന്നതിലൂടെ അവിടുത്തെ സാഹിത്യത്തിന്റെ പൊള്ളത്തരം പച്ചയായി വെളിവാകുന്നു.

സ്വയം തിരിച്ചറിവിന്റെ അഭാവ് സ്വന്തം തട്ടകത്തിലെ നല്ല കാര്യങ്ങൾ കാണാതെ, ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് മാത്രം നോക്കി ജീവിക്കുന്ന പ്രവാസികളെ ബൈബിളിലെ ലോത്തിന്റെ ഭാര്യയോടാണ് കഥാകൃത്ത് ഉപമിക്കുന്നത്.

കമ്പ്യൂട്ടറിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്ന ആടിന്റെ കരച്ചിലിലൂടെയാണ് കഥയിലെ കൗതുകം ഉണരുന്നത്. നാട്ടിൽ നിന്ന് വരുന്ന എന്തിനോടും കാണിക്കുന്ന അമിത ആവേശം സ്വന്തം അന്തസ്സ് കളഞ്ഞുകുളിക്കുന്നതാണെന്ന് കഥ വ്യക്തമാക്കുന്നു. താനിരിക്കേണ്ടിടത്ത് താനിരുന്നില്ലേൽ അവിടെ ആട് കയറിയിരിക്കും എന്ന പഴഞ്ചൊല്ലിനെ തിരുത്തിക്കൊണ്ട്, ഇവിടെ എഴുത്തുകാർ തന്നെ ആടിനെ കേറ്റിയിരുത്തിയതാണ് എന്ന് കഥാകൃത്ത് സമർത്ഥിക്കുന്നു.
തങ്ങളുടെ എഴുത്തുകളിലെ പരദൂഷണങ്ങൾ കൊണ്ട് നല്ല കൃതികളെപ്പോലും അവർ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഒടുവിൽ ആട് തങ്ങളുടെ കൃതികൾ തിന്നുതീർത്തപ്പോൾ, എഴുത്തുകാർ തന്നെ ആടിനെപ്പോലെ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

മലബാർ പ്രാദേശിക ഭാഷാശൈലിയിലാണ് സംഭാഷണമെങ്കിലും അവർ ചർച്ച ചെയ്യുന്നത് ആഗോള മലയാളി സമൂഹത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക അപചയമാണ്.

തങ്ങൾ ജീവിക്കുന്ന പുതിയ ലോകത്ത് സ്വന്തം എഴുത്തുയർത്തിപ്പിടിച്ച് അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നതിന് പകരം, പഴയ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് മാത്രം നോക്കി നിൽക്കുന്നവർ ഒടുവിൽ ഉപ്പുതൂണുകളെപ്പോലെ നിർജ്ജീവമായിപ്പോകും എന്ന ശക്തമായ മുന്നറിയിപ്പോടെയാണ് കഥ അവസാനിക്കുന്നത്.

ഹാസ്യത്തിലൂടെ പ്രവാസി സാഹിത്യലോകത്തിന് നേരെ പിടിച്ച കണ്ണാടിയാണ് ആടുപുരാണം. അനാവശ്യമായ ആർഭാടങ്ങളും പരദൂഷണങ്ങളും ഒഴിവാക്കി, സ്വന്തം സർഗ്ഗാത്മകതയിൽ വിശ്വസിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകാൻ പ്രവാസി എഴുത്തുകാരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നല്ല കൃതിയാണിത്.
ആശംസ നേരുന്നു സുധിർ. തുടരുക ശക്തമായി അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുക. ആരുടേയും നിഴൽ ആകാതിരിക്കുക.!

Read More: https://www.emalayalee.com/post/372796