
ഭൂമിയുടെ ആധിപത്യം കയ്യിലെടുത്ത സുൽത്താന്മാർ എപ്പോഴും തങ്ങൾക്കൊപ്പം ഒരു കറുത്ത പെട്ടി കൊണ്ടുനടന്നിരുന്നു. 'ന്യൂക്ലിയർ ഫുട്ബോൾ' എന്ന് പിൽക്കാല ചരിത്രകാരന്മാർ വിളിച്ച ആ പെട്ടി, ലോഹത്തിന്റെ കനമുള്ളതും മൃഗത്തിന്റെ ചത്ത തോലുകൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞതുമായിരുന്നു. ഏകദേശം ഇരുപത് കിലോഗ്രാം ഭാരമുള്ള ആ കറുത്ത പേടകം ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സർവ്വനാശത്തെ അതിന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഒരു നിഗൂഢ യന്ത്രമായിരുന്നു. അത് കേവലം ഒരു ഉപകരണമായിരുന്നില്ല; മനുഷ്യൻ തന്റെ തന്നെ മരണവുമായി ഒപ്പിട്ട ആചാരപരമായ ഒരുടമ്പടിയുടെ ബാഹ്യരൂപമായിരുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ ചത്ത തോലിന് ഇപ്പോഴും വന്യമായ ഏതോ ചോരയുടെ മണമുണ്ടായിരുന്നു, അധികാരത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിൽ ആ മണം കൂടുതൽ കനത്തുനിന്നു.
കാലത്തിന്റെ വഴിത്താരകളിൽ, പുകയുന്ന ചിന്തകളുമായി നടന്ന അമേരിക്കയുടെ പഴയ സുൽത്താൻ ഡ്വൈറ്റ് ഡേവിഡ് ഐസൻഹോവർ എന്ന വൃദ്ധനായ തമ്പുരാന്റെ കാലത്താണ് ഈ പെട്ടിയുടെ വിത്ത് മുളയ്ക്കുന്നത്. അധികാരത്തിന്റെ തണുത്ത കോട്ടകളിൽ ഇരുന്ന്, തന്റെ മുൻഗാമികൾ വരുത്തിവെച്ച ആഗോള യുദ്ധത്തിന്റെ ഭസ്മക്കുമ്പാരങ്ങളെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ട ആ വൃദ്ധൻ, വരാനിരിക്കുന്ന വിനാശത്തിന്റെ ഭൂപടം മനസ്സിൽ വരച്ചിട്ടുണ്ടാവണം. എങ്കിലും, കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിൽ കരീബിയൻ കടലിലെ മിസൈൽ മുനമ്പുകളിൽ വെച്ച് മരണത്തിന്റെ കളി കളിച്ച ആ ക്യൂബൻ പ്രതിസന്ധിയുടെ രാത്രിക്ക് ശേഷമാണ്, ജോൺ എഫ്. കെന്നഡി എന്ന യൗവനമുള്ള സുൽത്താൻ ഇതിനെ ഇന്നത്തെ രീതിയിലുള്ള ആചാരവട്ടങ്ങളാക്കി മാറ്റിയത്.
മരണത്തിന്റെ ദൂതനെപ്പോലെ, സുൽത്താന്റെ പാർശ്വത്തിൽ നടക്കുന്ന, ചോര തിളയ്ക്കുന്ന ഒരു സൈനിക സഹായി എപ്പോഴും തന്റെ കയ്യിൽ ആ കറുത്ത ജനിമൃതികളുടെ പെട്ടി മുറുകെപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വിയർപ്പും ഭയവും കലർന്ന ആ പിടിയിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അന്ത്യവിധി ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. ആ ലോഹപ്പേടകത്തിന്റെ ഇരുണ്ട അറകൾക്കുള്ളിൽ വിനാശത്തിന്റെ നാല് വേദപുസ്തകങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു:
ഒന്ന് കറുത്ത പുസ്തകം; ഏതെങ്കിലും പരദേശി അതിർത്തി ലംഘിച്ചാൽ, തിരിച്ചടിക്കേണ്ട മരണത്തിന്റെ എഴുപത്തഞ്ച് വഴികൾ കറുപ്പും ചുവപ്പും മഷിയിൽ എഴുതിവെച്ച വിനാശസൂക്തം. അത് കേവലം അക്കങ്ങളല്ല, മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ കരിച്ചുകളയാൻ പോന്ന ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ശപിക്കപ്പെട്ട മന്ത്രങ്ങളായിരുന്നു. രണ്ട് രഹസ്യ ഗുഹകളുടെ പട്ടിക; പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ കത്തിയെരിയുമ്പോൾ, അധികാരത്തിന്റെ തമ്പുരാക്കന്മാർക്ക് ഒളിച്ചിരിക്കാൻ ഭൂമിയുടെ അടിവയറ്റിൽ തീർത്ത ബങ്കറുകളുടെ ഭൂപടം. മുകളിൽ കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യർ വെന്തുരുകുമ്പോൾ, തങ്ങൾക്ക് മാത്രം ശ്വസിക്കാൻ പ്രാണവായു കരുതിവെച്ച കപടതയുടെ ഭൂഗർഭ നഗരങ്ങൾ. മൂന്ന് മനില ഫോൾഡർ; അന്തിമവിനാശത്തിന്റെ നൊടിയിടയിൽ പാവം ജനതയ്ക്ക് നൽകേണ്ട മരണമുന്നറിയിപ്പിന്റെ ആചാരക്രമങ്ങൾ. റേഡിയോ തരംഗങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തേണ്ട ആ അവസാന ശബ്ദം, മനുഷ്യൻ കേൾക്കാൻ പോകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വിലാപകാവ്യത്തിന്റെ ആമുഖമായിരുന്നു. നാല് ബിസ്കറ്റ് (The Biscuit); സർവ്വനാശത്തിന്റെ വിത്തുപാകാൻ സഹായിക്കുന്ന മാന്ത്രിക കോഡുകൾ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച പ്രകാശത്തിന്റെ ചെറുဖലകം. 'ഗോൾഡ് കോഡുകൾ' എന്ന് വിളിക്കുന്ന ആ അക്ഷരങ്ങളിലാണ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അന്ത്യവിധി ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ചരിത്രത്തിന്റെ വിഴുപ്പുഭാണ്ഡങ്ങൾ പേറുന്ന ആ ചെറിയ പ്ലാസ്റ്റിക് കാർഡ്, ദൈവത്തിന്റെ വിരലടയാളത്തെപ്പോലും റദ്ദാക്കാൻ പോന്ന അഹങ്കാരമായിരുന്നു.

മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന ആ സാമ്രാജ്യത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത ഒരു നിയമമുണ്ടായിരുന്നു; 'രണ്ടു മനുഷ്യരുടെ നിയമം' (Two-Man Rule). സുൽത്താൻ കല്പിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ, യുദ്ധത്തിന്റെ മന്ത്രി കൂടി അത് തന്റെ വിരലടയാളം കൊണ്ട് സമ്മതിക്കണം. പെന്റഗണിലെയും ഒമാഹയിലെയും ഇരുണ്ട ഭൂഗർഭ ഗുഹകളിൽ ഒരേസമയം രണ്ട് മാന്ത്രിക താക്കോലുകൾ തിരിയാൻ രണ്ട് വിശ്വസ്തരായ ദാസന്മാർ കാവലിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പരസ്പരം വിശ്വസിക്കാത്ത മനുഷ്യർ നിർമ്മിച്ച, പിശാചിന് പോലും തകർക്കാൻ കഴിയാത്ത ഇരുമ്പ് കോട്ട! ഒരൊറ്റ മനുഷ്യന്റെ ഭ്രാന്തിൽ ലോകം അവസാനിക്കാതിരിക്കാൻ അവർ കണ്ടെത്തിയ വഴി, ഒടുവിൽ രണ്ട് മനുഷ്യരുടെ സംയുക്തമായ ഭ്രാന്തിന് വഴിമാറുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ, ചരിത്രം എപ്പോഴും പ്രവചനാതീതമായിരിക്കുന്നത് അത് മനുഷ്യന്റെ ചോരയാൽ എഴുതപ്പെടുന്നത് കൊണ്ടാണ്. തമ്പുരാക്കന്മാർ തീർത്ത ആ വലിയ ചില്ലുകൊട്ടാരത്തിന്റെ അടിത്തറയിലേക്ക്, ആരും കാണാത്ത ഒരു തുരങ്കത്തിലൂടെ രണ്ട് നാടോടികൾ നടന്നു കയറി. കിറോസ് എന്നും കാർത്തിക് നിച്ല എന്നും പേരുള്ള ആ രണ്ട് അഗതികൾ വിരൽ തൊട്ടപ്പോൾ, ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആ വലിയ അഹങ്കാരക്കോട്ട വെറും മൺപുറ്റായി തകർന്നു തരിപ്പണമാവുകയായിരുന്നു. അവർ കേവലം ഹാക്കർമാരായിരുന്നില്ല, കാലത്തിന്റെ അലംഘനീയമായ വിധി നടപ്പാക്കാൻ വന്ന രണ്ട് അദൃശ്യ ശക്തികളായിരുന്നു.
ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിലെ കാറ്റും വെളിച്ചവും അന്യമായ ആ ബങ്കറിലേക്ക് മൂവായിരം ടൺ കോൺക്രീറ്റിൽ തീർത്ത ഒരു ചരിത്രഭാരം തൂങ്ങിനിന്നിരുന്നു. ചുവപ്പ് പ്രകാശത്തിന്റെ നേർത്ത രേഖകൾ വാർ റൂമിന്റെ ചുവരുകളിൽ രക്തക്കറകൾ പോലെ പടർന്നു. അവിടെ, ശാസ്ത്രം നിർമ്മിച്ച കൺട്രോൾ പാനലുകളുടെ നടുവിൽ, കാലത്തിന്റെ കളിത്തോഴനെപ്പോലെ അവൻ ഇരുന്നു—കിറോസ്. ഒരു പുരുഷൻ എന്ന നിലയിൽ അവന്റെ ആത്മവിശ്വാസം പ്രകൃതിയുടെ വന്യതയോട് കിടപിടിക്കുന്നതായിരുന്നു. അവന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിലെ സിഗരറ്റിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന പുകച്ചുരുളുകൾ ആ അത്യാധുനിക മുറിയിലെ ഓക്സിജൻ സെൻസറുകളെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു. വന്യമായ കണ്ണുകളുള്ള, ഭൂപടങ്ങളില്ലാത്ത ഏതോ ഒരു രാജ്യത്തെ നാടോടിയെപ്പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ഓപ്പറേറ്റീവ്. അവൻ ഭൂതകാലത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാരം ചുമലിൽ പേറുന്നവനെപ്പോലെ ശാന്തനായിരുന്നു.
അവന് തൊട്ടടുത്ത്, പ്രകാശവേഗതയിൽ ഡാറ്റാ പ്രവാഹങ്ങൾ മിന്നിമറയുന്ന ലാപ്ടോപ്പിന്റെ സ്ക്രീനിലേക്ക് കണ്ണuനട്ട് കാർത്തിക് നിച്ല ഇരിപ്പുണ്ട്. ഒരു സ്ത്രീ എന്ന നിലയിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ ചലനങ്ങളെപ്പോലും നിർണ്ണയിക്കാൻ പോന്ന നിശ്ചയദാർഢ്യം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ വിരലുകളുടെ ചലനങ്ങൾക്ക് ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ താളമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സൈബർ ലോകത്തിന്റെ അതിരുകൾ ഭേദിക്കുന്ന കാമുകിയും ഹാക്കറുമായിരുന്നു. ഡിജിറ്റൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അനന്തമായ ശൂന്യതയിൽ നിന്ന് അവൾ കോഡുകളുടെ മാന്ത്രികവടികൊണ്ട് പ്രകൃതിയുടെ പുതിയൊരു നിയമം ചമയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
വാർ റൂമിലെ ഭീമാകാരമായ ഡിജിറ്റൽ സ്ക്രീനിൽ സാറ്റലൈറ്റ് വഴി മൂന്ന് ലോകശക്തികളുടെ തലവന്മാർ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. വൈറ്റ് ഹൗസിൽ നിന്ന് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ്, പെന്റഗണിൽ നിന്ന് പ്രതിരോധ സെക്രട്ടറി, പിന്നെ സർവ്വసైന്യാധിപനായ ജനറൽ. അവരുടെ മുഖങ്ങളിൽ വിയർപ്പ് പടർന്നിരുന്നു. അത് ഭയത്തിന്റെ വിയർപ്പായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ നിന്ന് ലോകത്തിന്റെ അധികാരം ചോർന്നുപോകുന്നത് അവർ അവിശ്വസനീയതയോടെ നോക്കിനിന്നു.
"കിറോസ്..." പ്രസിഡന്റിന്റെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "നീ ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്ന് നിനക്ക് വല്ല ബോധ്യവുമുണ്ടോ? യു.എസ്. സൈന്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഇന്നേവരെ ഈ ബങ്കറിലേക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ളവന്റെ നിഴൽ പോലും വീണിട്ടില്ല. നീ അവിടുത്തെ രണ്ട് ഓഫീസർമാരെയും..."
"അവർ ജീവനോടെയുണ്ട് മിസ്റ്റർ പ്രസിഡന്റ്," കിറോസ് സിഗരറ്റിന്റെ പുക ഊതിവിട്ടുകൊണ്ട് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഹിമാലയൻ പർവ്വതങ്ങളുടെ തണുപ്പായിരുന്നു. "പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ നാനൂറ് മിനുട്ട്മാൻ III ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകളുടെ കൺട്രോൾ ഇപ്പോൾ എന്റെയും കാർത്തികിന്റെയും കൈകളിലാണ്."
"അത് അസാധ്യമാണ്!" പ്രതിരോധ സെക്രട്ടറി തന്റെ മേശപ്പുറത്ത് കൈകൾ അടിച്ചുകൊണ്ട് ആക്രോശിച്ചു. "ഞങ്ങളുടെ പ്രോട്ടോക്കോൾ ഭേദിക്കാൻ ഒരു മനുഷ്യനും കഴിയില്ല. അവിടെ രണ്ട് ഓഫീസർമാർ ഒരേസമയം പത്തടി ദൂരത്തിലുള്ള ഫിസിക്കൽ താക്കോലുകൾ തിരിച്ചാൽ മാത്രമേ വിക്ഷേപണം നടക്കൂ. അതിനെ മറികടക്കാൻ ഒരൊറ്റ മനുഷ്യന് സാധ്യമല്ല. അതാണ് ഞങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രം!"
കിറോസിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു തത്ത്വചിന്തകന്റെ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ പാനലിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. അവിടെ ആ രണ്ട് ലോഹത്താക്കോലുകളിലും രണ്ട് ചെറിയ റോബോട്ടിക് മെക്കാനിസങ്ങൾ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വായുവിന്റെ മർദ്ദത്താൽ ചലിക്കുന്ന ആക്ചുവേറ്ററുകൾ. അവയുടെ കൺട്രോൾ വയറുകൾ കാർത്തികിന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലേക്കാണ് നീണ്ടിരുന്നത്.
കാർത്തിക് സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ, ഒരു മാന്ത്രികനെപ്പോലെ മന്ത്രിച്ചു: "മിസ്റ്റർ സെക്രട്ടറി, നിങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രം ഫിസിക്കൽ താക്കോലുകളെ വിശ്വസിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രം ആ താക്കോലുകളെ ഒരേസമയം തിരിക്കാനുള്ള ഹൈഡ്രോളിക് പ്രഷറിനെ കമ്പ്യൂട്ടറുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു. എന്റെ ഈ ഒരൊറ്റ 'എന്റർ' കീ... അത് നിങ്ങളുടെ ടു-മാൻ പ്രോട്ടോക്കോളിന്റെ അന്ത്യമാണ്."
സ്ക്രീനിൽ അമേരിക്കയുടെ ആണവ ഭൂപടം ചുവപ്പ് നിറത്തിൽ കത്താൻ തുടങ്ങി. മിസൈലുകൾ ഉറക്കമുണർന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ലോകത്തിന്റെ വിധി ഇപ്പോൾ ആ ഭൂഗർഭ അറയിലെ രണ്ട് മനുഷ്യരുടെ കൈകളിലാണ്. കൗണ്ട്ഡൗൺ സ്ക്രീനിൽ അക്കങ്ങൾ ചുവപ്പിൽ നിന്നു ചോരനിറത്തിലേക്ക് മാറിമറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു: 08:12... 08:11...
കാർത്തിക് സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. അവൾ സൈബർ ലോകത്ത് തീർത്ത നിഗൂഢമായ ഫയർവാളുകൾ تകർക്കാൻ പെന്റഗണിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഹാക്കർമാർ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ലാപ്ടോപ്പ് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"കിറോസ്, അവർ പെന്റഗൺ മെയിൻഫ്രെയിം വഴി നമ്മുടെ സാറ്റലൈറ്റ് സിഗ്നൽ ജാം ചെയ്യാൻ നോക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഞാൻ റൂട്ടിംഗ് മാറ്റിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്. എങ്കിലും നമുക്ക് അധികം സമയമില്ല," കാർത്തിക് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
കിറോസ് കൺട്രോൾ പാനലിലേക്ക് അടുത്തു വന്നു. വൈറ്റ് ഹൗസ് സ്ക്രീനിൽ പ്രസിഡന്റ് തന്റെ നാഷണൽ സെക്യൂരിറ്റി അഡ്വൈസറുമായി അതീവ രഹസ്യമായി സംസാരിക്കുന്നത് കാണാം. ഓഡിയോ മ്യൂട്ട് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. കിറോസ് സാറ്റലൈറ്റ് ഓഡിയോ ലിങ്ക് ഫോഴ്സ്-ഓപ്പൺ ചെയ്യാനുള്ള ബട്ടൺ അമർത്തി.
പ്രസിഡന്റിന്റെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് വാർ റൂമിൽ മുഴങ്ങി: "...ഡെൽറ്റാ ഫോഴ്സിനെ അങ്ങോട്ട് അയക്കൂ! കമാൻഡ് ബങ്കറിന്റെ എയർ വെന്റിലേഷൻ ഷാഫ്റ്റ് വഴി ഉള്ളിൽ കടക്കാൻ അവർക്ക് കഴിയും..."
"അത് വേണ്ട മിസ്റ്റർ പ്രസിഡന്റ്," കിറോസ് ഇടയ്ക്കുവെച്ച് കയറിപ്പറഞ്ഞു. "നിങ്ങളുടെ ഡെൽറ്റാ ഫോഴ്സ് ബങ്കറിന്റെ പുറംവാതിൽ തൊടുന്ന നിമിഷം, കാർത്തിക് ഈ എന്റർ കീ അമർത്തും. മിഡ്വെസ്റ്റിലെ മിസൈൽ പാടങ്ങളിൽ നിന്ന് വായുവിലേക്ക് ഉയരുന്ന നാനൂറ് മിനുട്ട്മാൻ മിസൈലുകൾ ആകാശത്തുവെച്ച് തന്നെ സ്വയം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന (Self-destruct) രീതിയിലാണ് ഞങ്ങൾ പ്രോഗ്രാം മാറ്റിയിരിക്കുന്നത്. അതിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടാകുന്ന റേഡിയോ ആക്ടീവ് പുകമഞ്ഞ് അമേരിക്കയുടെ പകുതിയിലധികം സംസ്ഥാനങ്ങളെ അടുത്ത നൂറ്റാണ്ടിലേക്ക് ജീവനറ്റ മരുഭൂമിയാക്കും. ആ റിസ്ക് നിങ്ങൾ എടുക്കുമോ?"
പ്രസിഡന്റിന്റെ മുഖത്തെ ചോരയൊലിപ്പും ഡിഫൻസ് സെക്രട്ടറിയുടെ തളർച്ചയും സ്ക്രീനിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു. കാരണം കിറോസ് വെറുമൊരു ടെററിസ്റ്റല്ല. വൈറ്റ് ഹൗസിന്റെയും പെന്റഗണിന്റെയും ഉള്ളുകള്ളികൾ കൃത്യമായി അറിയാവുന്ന, ഒരിക്കൽ അവരുടെ വിശ്വസ്തനായിരുന്ന മുൻ ഇന്റലിജൻസ് ഓപ്പറേറ്റീവ് ആണ് അവൻ.
പെട്ടെന്ന് കാർത്തികിന്റെ ലാപറ്റോപ്പിൽ ഒരു നീല വെളിച്ചം മിന്നി. യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസിന്റെ (UN) ഔദ്യോഗിക സെക്യൂരിറ്റി ചാനലിൽ നിന്നും ഒരു ഇമേജ് ഫയൽ അവരുടെ സ്ക്രീനിലേക്ക് പുഷ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. അതൊരു ഔദ്യോഗിക പ്രസ്താവനയുടെ ഡ്രാഫ്റ്റ് ആയിരുന്നു.
"കിറോസ്, നോക്കൂ..." കാർത്തിക് സ്ക്രീനിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. "UN ജനറൽ സെക്രട്ടറി അടിയന്തര യോഗം വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. ലൈവ് ടെലികാസ്റ്റിംഗിനുള്ള ലിങ്ക് അവർ ആക്ടിവേറ്റ് ചെയ്തു. പ്രസിഡന്റ് വഴങ്ങുകയാണ്."
വൈറ്റ് ഹൗസ് സ്ക്രീനിൽ പ്രസിഡന്റ് നേരെ ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കി. "കിറോസ്... കാർത്തിക്... ഞാൻ ലൈവായി വരികയാണ്. ആഗോള ആണവ നിരോധന കരാറിൽ അമേരിക്ക ഒപ്പുവെക്കുമെന്ന പ്രഖ്യാപനം ഞാൻ നടത്താം. പക്ഷേ എനിക്ക് ഒരൊറ്റ നിബന്ധനയുണ്ട്," പ്രസിഡന്റ് പറഞ്ഞു. "ഈ കരാർ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചാൽ, റഷ്യയും ചൈനയും അവരുടെ ആണവായുധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുമെന്ന് നീ കരുതുന്നുണ്ടോ? അമേരിക്ക ദുർബലമായാൽ മറ്റ് വൻശക്തികൾ ഈ ലോകത്തെ വിഴുങ്ങും."
"അതിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ വ്യാകുലപ്പെടേണ്ട മിസ്റ്റർ പ്രസിഡന്റ്," കാർത്തിക് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾ ഈ പ്രഖ്യാപനം നടത്തുന്ന അതേ സെക്കൻഡിൽ, റഷ്യയുടെയും ചൈനയുടെയും ആണവ കൺട്രോൾ റൂമുകളിലേക്ക് ഞങ്ങളുടെ സ്ലീപ്പർ വൈറസുകൾ കയറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും. ഈ കളി ഞങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്തത് ആഗോളതലത്തിലാണ്."
കൗണ്ട്ഡൗൺ അവസാനിക്കാൻ ഇനി വെറും 01:30 മിനിറ്റ് മാത്രം.
"ലൈവായി ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് പോകൂ മിസ്റ്റർ പ്രസിഡന്റ്. ഇല്ലെങ്കിൽ ചരിത്രം നിങ്ങളെ അമേരിക്കയുടെ അവസാനത്തെ പ്രസിഡന്റായി രേഖപ്പെടുത്തും," കിറോസ് തന്റെ റിവോൾവർ കയ്യിലെടുത്ത് കൺട്രോൾ പാനലിന് മുകളിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ക്യാമറകൾ ഓണായി. വൈറ്റ് ഹൗസിലെ പ്രസ് റൂമിൽ നിന്നും ലൈവ് ടെലികാസ്റ്റ് ആരംഭിച്ചു. സ്ക്രീനിന്റെ ഒരു കോണിൽ കൗണ്ട്ഡൗൺ അവസാന സെക്കൻഡുകളിലേക്ക് നീങ്ങി: 00:05... 00:04... 00:03... 00:02... 00:01... 00:00.
കൗണ്ട്ഡൗൺ പൂജ്യത്തിലെത്തി. പക്ഷേ, മിസൈലുകൾ ഉയർന്നതുമില്ല. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ടെലിവിഷൻ സ്ക്രീനുകളിൽ അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ പ്രസ്താവന മുഴങ്ങി: "...വരും ദശകങ്ങളിൽ ഈ ഭൂമിക്ക് ഭീഷണിയാകുന്ന മുഴുവൻ ആണവായുധങ്ങളും പൂർണ്ണമായി നിർവീര്യമാക്കാനുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര കരാറിൽ ഞങ്ങൾ ഇന്ന് മുതൽ പങ്കാളികളാവുകയാണ്..."
കിറോസ് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. "കാർത്തിക്, നമ്മൾ വിചാരിച്ചത് നടന്നു. പാക്കേജുകൾ ആക്ടിവേറ്റ് ചെയ്യൂ. നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് മാറണം."
എന്നാൽ കാർത്തിക് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ വിരലുകൾ കീബോർഡിന് മുകളിൽ തണുത്തുറഞ്ഞു നിന്നു. "കിറോസ്... നമ്മൾ ചതിക്കപ്പെട്ടു!" അവൾ ലാപ്ടോപ്പ് സ്ക്രീൻ കിറോസിന് നേരെ തിരിച്ചു. "പ്രസിഡന്റിന്റെ ഈ പ്രസ്താവന ലൈവ് അല്ല! അതൊരു 'ഡീപ്പ് ഫേക്ക്' (Deepfake) വീഡിയോ ആണ്. ഒറിജിനൽ സാറ്റലൈറ്റ് ലിങ്ക് പെന്റഗൺ കട്ട് ചെയ്തു!"
"എങ്കിൽ മിസൈലുകൾ ലോഞ്ച് ചെയ്യ്!" കിറോസ് ആക്രോശിച്ചു.
"കഴിയില്ല..." കാർത്തിക് നിസ്സഹായയായി പറഞ്ഞു. "പെന്റഗൺ നമ്മുടെ കൺട്രോൾ ഇന്റർസെപ്റ്റ് ചെയ്തു. നമ്മൾ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്ത റോബോട്ടിക് ആക്ചുവേറ്ററുകളുടെ പവർ സപ്ലൈ അവർ ബങ്കറിന്റെ മെയിൻ ഗ്രിഡിൽ നിന്ന് വിച്ഛേദിച്ചു. ഫിസിക്കൽ താക്കോലുകൾ തിരിക്കാൻ ഇനി നമുക്ക് കഴിയില്ല. ടു-മാൻ റൂൾ ഇപ്പോഴും അവരുടെ കൺട്രോളിലാണ്!"
പെട്ടെന്ന് പ്രധാന സ്ക്രീനിൽ ഡിഫൻസ് സെക്രട്ടറിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. "കിറോസ്... നീ വളരെ മിടുക്കനാണ്. പക്ഷേ പെന്റഗണിന്റെ അത്രയുമില്ല. അടുത്ത അഞ്ച് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ഞങ്ങളുടെ കമാൻഡോകൾ ആ വാതിൽ തകർത്ത് അകത്തുകയറും."
ബങ്കറിന്റെ വലിയ ഇരുമ്പ് വാതിലിന് പുറത്ത് കനത്ത ബൂട്ടിട്ട കാലടികളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഡെൽറ്റാ ഫോഴ്സ് എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. കിറോസ് തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന റിവോൾവർ താഴെയിട്ടു. എന്നിട്ട് കാർത്തികിനെ നോക്കി.
"കാർത്തിക്, ഈ ബങ്കറിന്റെ കൺട്രോൾ സിസ്റ്റത്തിലേക്ക് 'సైబర్ തെർമൈറ്റ്' (Cyber Thermite) വൈറസ് അപ്ലോഡ് ചെയ്യാൻ നിനക്ക് എത്ര സമയം വേണം?"
കാർത്തികിന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. "വെറും മുപ്പത് സെക്കൻഡ്. പക്ഷേ അതിനർത്ഥം..."
"അതെ, ഈ ബങ്കർ ലോഗ് ഔട്ട് ആകും. ഒപ്പം യു.എസ്. സൈന്യത്തിന്റെ മുഴുവൻ കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ സിസ്റ്റവും അടുത്ത നാൽപ്പത്തിയെട്ട് മണിക്കൂരിലേക്ക് ബ്ലാങ്ക് ആകും. ന്യൂക്ലിയർ ഫുട്ബോൾ വെറുമൊരു വെറും പെട്ടിയായിമാറും."
വാതിൽ തകരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ഡെൽറ്റാ ഫോഴ്സിന്റെ ഗ്യാസ് ഗ്രനേഡുകൾ അകത്തേക്ക് വീണു. പുക പടരാൻ തുടങ്ങി.
"നൗ, കാർത്തിക്! ഡൂ ഇറ്റ്!" കിറോസ് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
കാർത്തിക് അന്തിമമായ ആ താക്കോൽ അമർത്തി. 'ENTER'.
ആ നിമിഷം, bങ്കറിലെ എല്ലാ സ്ക്രീനുകളും ഒരേസമയം ഇരുണ്ടുപോയി. പെന്റഗണിലെയും വൈറ്റ് ഹൗസിലെയും കമാൻഡ് റൂമുകൾ പൂർണ്ണമായും നിശ്ചലമായി. വൻശക്തികളുടെ ഡിജിറ്റൽ അഹങ്കാരത്തിന് മുകളിൽ ഒരു വലിയ ഇരുൾ വീണു.
ഡെൽറ്റാ ഫോഴ്സ് കമാൻഡോകൾ വാതിൽ തകർത്ത് അകത്തേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. ചുവപ്പ് എമർജൻസി ലൈറ്റുകൾ മാത്രം മിന്നുന്ന ആ വാർ റൂമിൽ തകർന്നുപോയ കമ്പ്യൂട്ടറുകളും രണ്ട് കാലി കസേരകളും മാത്രമാണ് അവർക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. കൺട്രോൾ പാനലിലിരുന്ന ഒരു ചെറിയ പേപ്പർ കഷണത്തിൽ കിറോസ് തന്റെ പേന കൊണ്ട് ഒരു വാചകം കുറിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു:
"അധികാരം എപ്പോഴും ഒരു സൂചിമുനയിലാണ്. അത് ആരുടെ കയ്യിലാണെന്ന് നിരീക്ഷിക്കാൻ ഇനി ഞങ്ങൾ പുറത്തുണ്ടാകും."
ബങ്കറിന്റെ രഹസ്യ എക്സിറ്റ് ടണലിലൂടെ, ലോകത്തിന്റെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് ആ ഇരുളിലേക്ക് കിറോസും കാർത്തികും നടന്നുനീങ്ങി. അവർ ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷരായെങ്കിലും, അവരുടെ ചിന്തകൾ ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയിൽ ഒരു പുതിയ സാമ്രാജ്യം തീർക്കുകയായിരുന്നു.
അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തിന്റെ ആശയവിനിമയ ശൃംഖലയെ നിശ്ചലമാക്കിയ ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം അവർ ഭൂമിയല്ല, ആകാശത്തിന്റെ അതിരുകളിലാണ് തങ്ങളുടെ അടുത്ത താവളം ഒളിച്ചുവെച്ചത്. അന്റാർട്ടിക്കയിലെ തണുത്തുറഞ്ഞ ഒരു ഭൂഗർഭ കേന്ദ്രത്തിൽ വെച്ച് അവർ രഹസ്യമായി നിർമ്മിച്ച ഭീമാകാരമായ വാഹനം 'നെബുല-X' (Nebula-X) ബഹിരാകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു. അത് വെറുമൊരു പേടകമായിരുന്നില്ല, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പുതിയൊരു കാവൽമാടമായിരുന്നു.
ഉപഗ്രഹങ്ങൾക്കോ റഡാറുകൾക്കോ കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്ത 'ആക്റ്റീവ് മെറ്റാ-മെറ്റീരിയൽ കാമഫ്ലാഷ്' സാങ്കേതികവിദ്യയുള്ള ആ വാഹനം, സൗരയൂഥത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക ഭ്രമണപഥത്തിൽ, സൂര്യന്റെ കാന്തിക തരംഗങ്ങൾക്ക് നടുവിൽ ചെന്ന് നങ്കൂരമിട്ടു.
കാർത്തിക് തന്റെ പുതിയ ക്വാണ്ടം ഹോലോഗ്രാഫിക് സ്ക്രീനുകൾ തുറന്നു. അവൾക്ക് മുന്നിൽ ലോകത്തെ നിലവിലുള്ള യഥാർത്ഥ ആണവ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെയും ഔദ്യോഗിക കണക്കുകളുടെയും ഡാറ്റാബേസ് പൂർണ്ണ ആധികാരികതയോടെ തെളിഞ്ഞുനിന്നു. കഥയുടെ ഈ അധ്യായത്തിൽ, ആ ആഗോള ആണവശേഖരത്തിന്റെ ഭൂപടം വലിയൊരു ഇതിഹാസമായി അവൾ നിരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
ആദ്യമായി സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞത് ഔദ്യോഗിക ആണവ ശക്തികളായിരുന്നു, അതായത് NPT പ്രകാരം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവർ. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ സങ്കീർണ്ണമായ കമാൻഡ് സിസ്റ്റമുള്ള രാജ്യമെന്ന ഖ്യാതിയിൽ തിളങ്ങിനിന്നു. ഒപ്പം റഷ്യയും; ലോകത്ത് നിലവിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആണവ യുദ്ധമുനകളുടെ (Nuclear Warheads) വൻ ശേഖരമുള്ള രാജ്യം. അതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ അമേരിക്കയുമുണ്ട്. ഈ രണ്ട് രാജ്യങ്ങൾ ചേർന്നാണ് ലോകത്തെ ഭൂരിഭാഗം ആണവായുധങ്ങളും കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിനു പിന്നിൽ ചൈന എന്ന ഏഷ്യൻ സൈനിക ശക്തി. പിന്നാലെ ഫ്രാൻസ്—യൂറോപ്യൻ ആണവ പ്രതിരോധത്തിന്റെ പ്രധാന കണ്ണി. അഞ്ചാമതായി യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം—ഒരു കാലത്തു ലോകത്തെ വിറപ്പിച്ച പരമ്പരാഗത ആണവശക്തി.
അതിനുപുറമെ മറ്റ് ആണവ സായുധ രാജ്യങ്ങളായ ഇന്ത്യ, പാകിസ്ഥാൻ, നോർത്ത് കൊറിയ എന്നിവരും അവളുടെ നിരീക്ഷണ വലയത്തിലായിരുന്നു. ഇസ്രായേൽ ഔദ്യോഗികമായി ഇന്നേവരെ ആണവശേഖരം സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, ലോകം പരസ്യമായി അംഗീകരിക്കുന്ന അതീവ മാരകമായ ആണവശേഷിയുള്ള രാജ്യമായി ആ സ്ക്രീനിൽ ചുവന്നുതുടുത്തു നിന്നു.
ഇവർക്ക് പുറമെ, സിവിൽ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി (Civilian Nuclear Energy) ആണവോർജ്ജം ഉപയോഗിച്ച് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന കാനഡ, ജപ്പാൻ, സൗത്ത് കൊറിയ, ജർമ്മനി, ഉക്രെയ്ൻ, സ്വീഡൻ, ഫിൻലാൻഡ്, യുണൈറ്റഡ് അറബ് എമിറേറ്റ്സ് (UAE) തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലെ ആണവ റിയാക്ടറുകളുടെ ഡാറ്റാബേസും, ഒപ്പം രഹസ്യമായി ആണവശക്തിയാകാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഇറാന്റെ നീക്കങ്ങളും കാർത്തിക് സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മനുഷ്യൻ തന്റെ നാശത്തിനായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഭയത്തിന്റെ ഈ വലിയ ഭൂപടം അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ ഒതുങ്ങിനിന്നു.
"ഇത്തവണ കളി ആഗോളതലത്തിലാണ്," കിറോസ് പറഞ്ഞു. അവൻ പറയുന്ന വാക്കുകളിൽ ഒരു ഇതിഹാസ നായകന്റെ ഗാംഭീര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
കാർത്തിക് തന്റെ വിരലമർത്തി. ആ നിമിഷം, 'നെബുല-X'-ൽ നിന്നും ഒരു അതിശക്തമായ ക്വാണ്ടം ഇ.എം.പി (Quantum Electromagnetic Pulse) തരംഗം ഭൂമിയിലേക്ക് പതിച്ചു. വാഷിംഗ്ടൺ, മോസ്കോ, ബീജിംഗ്, ന്യൂഡൽഹി, ഇസ്ലാമാബാദ്, ലണ്ടൻ, പാരിസ്, കിഴക്കേ അറ്റത്തെ കറുത്ത കോട്ടയായ വിനാശത്തിന്റെ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ഇരുമ്പു പോങ്യാങ്, ടെൽ അവീവ്, ടെഹ്റാൻ... എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലെയും ആണവ റീജിയണുകളിലെ മെയിൻഫ്രെയിം കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ പൂർണ്ണമായും നിശ്ചലമായി. അത് ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തെ ഒരു മഹാപ്രളയമായിരുന്നു, ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തെ ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അത് കഴുകിത്തുടച്ചു.
ആഗോള പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ ഈ ഒൻപത് ആണവശക്തികളും ഒന്നിച്ച് ഒരു മഹാസഖ്യം (The Great Alliance) രൂപീകരിച്ചു. ചരിത്രത്തിൽ ഇന്നേവരെ പരസ്പരം വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ആ തമ്പുരാക്കന്മാർ, തങ്ങളുടെ അസ്തിത്വം നിലനിർത്താൻ വേണ്ടി ഒടുവിൽ കൈകോർത്തു. റഷ്യയുടെ 'കോസ്മോസ്' ആന്റി-സാറ്റലൈറ്റ് മിസൈലുകളും, ചൈനയുടെ ക്വാണ്ടം ലേസർ ആയുധങ്ങളും, അമേരിക്കയുടെ അത്യാധുനിക ബഹിരാകാശ വിമാനങ്ങളും ഒരേസമയം സജ്ജമായി. ഫ്രാൻസും ബ്രിട്ടനും ഇസ്രായേലും ഇറാനും തങ്ങളുടെ ശക്തി ഇതിനായി തുറന്നുവിട്ടു.
ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ, ഭൂമിയിൽ നിന്നും മാരകമായ ലേസർ രശ്മികളും ഇന്റർസെപ്റ്റർ മിസൈലുകളും അന്തരീക്ഷം ഭേദിച്ച് ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയിലേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു. ലക്ഷ്യം: 'നെബുല-X'. അത് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ യുദ്ധപ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു.
'നെബുല-X'-ന്റെ കൺട്രോൾ റൂമിലെ സ്ക്രീനുകളിൽ ചുവപ്പ് വിളക്കുകൾ കത്താൻ തുടങ്ങി.
"കിറോസ്, ഒൻപത് ആണവശക്തികളും ഒന്നിച്ച് തങ്ങളുടെ മുഴുവൻ ശേഷിയും നമുക്ക് നേരെ തിരിച്ചുവിട്ടിരിക്കുന്നു," കാർത്തിക് പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നേർത്തൊരു ഉത്കണ്ഠ നിഴലിച്ചു.
"കാർത്തിക്, 'കോസ്മിക് ഷീൽഡ്' (Cosmic Shield) ആക്ടിവേറ്റ് ചെയ്യൂ. ഒപ്പം അവരുടെ സിസ്റ്റങ്ങളിലേക്ക് നമ്മുടെ അന്തിമ പാക്കേജ് റിലീസ് ചെയ്യൂ," കിറോസ് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
കാർത്തിക് വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. ഭൂമിയിൽ നിന്നും കുതിച്ചുയർന്ന ലേസർ രശ്മികളും മിസൈലുകളും 'നെബുല-X' നിൽക്കുന്ന ഭ്രമണപഥത്തിലേക്ക് എത്തുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, സൂര്യന്റെ കാന്തിക തരംഗങ്ങളെ തിരിച്ചുവിട്ടുകൊണ്ട് കിറോസ് തീർത്ത ആ അദൃശ്യ പ്രതിരോധ കോട്ടയ്ക്ക് മുന്നിൽ വായുവിൽ അലിഞ്ഞുപോയി! വൻശക്തികളുടെ പ്രത്യാക്രമണം ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ടു. പ്രകൃതിയുടെ ശക്തിക്ക് മുന്നിൽ മനുഷ്യന്റെ ആയുധങ്ങൾ വെറും പുൽക്കൊടികളായി മാറി.
ആ നിമിഷത്തിൽ, കാർത്തികിന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട ആ ഡിജിറ്റൽ മന്ത്രം ഭൂമിയിലെ ഇരുമ്പ് കോട്ടകളിലെ യന്ത്രച്ചതുരങ്ങളെ നിശ്ശബ്ദമാക്കി. കരിങ്കൽ ഗുഹകളിലെ മിസൈൽ അറകളും, കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന കറുത്ത സ്രാവുകളെപ്പോലെയുള്ള അന്തർവാഹിനികളും തങ്ങളുടെ ചലനമറ്റ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വലിയൊരു മൗനത്തിലേക്ക് വഴിമാറി. നൂറ്റാണ്ടുകളായി മനുഷ്യൻ തന്റെ തന്നെ വിനാശത്തിനായി കൂട്ടിയിട്ട ലോഹക്കൂമ്പാരങ്ങൾ ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ജീവനറ്റ കളിപ്പാട്ടങ്ങളായി മാറി. ഭൂമിയിലെ തമ്പുരാക്കന്മാർക്ക് തങ്ങളുടെ അധികാരത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ചരടുകളും അറ്റ് പോയത് കണ്ട് നോക്കിനിൽക്കാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. വൻശക്തികളുടെ ഡിജിറ്റൽ അഹങ്കാരങ്ങൾക്ക് മേൽ ചരിത്രം അതിന്റെ അലംഘനീയമായ മൂടുപടമിട്ടു.
താഴെ ഭൂമിയിലെ കപട സിംഹാസനങ്ങൾ പരാജയത്തിന്റെ കയ്പറിഞ്ഞ് വിറയ്ക്കുമ്പോൾ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അനന്തമായ ശാന്തതയിൽ ആ പേടകം ഒരു ചെറു വെളിച്ചമായി പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ലോകത്തെ വിറപ്പിച്ചിരുന്ന സുൽത്താന്മാരുടെ ഭീമാകാരമായ ആയുധപ്പുരകൾ ഇപ്പോൾ വെറും വഴിപാട് രേഖകൾ മാത്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ഏകാന്തതയിലേക്ക് വഴിമാറിയ മക്കൊണ്ടോയിലെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ പോലെ, അവ മനുഷ്യന്റെ ഭയത്തിന്റെയും അഹങ്കാരത്തിന്റെയും സ്മാരകങ്ങളായി നിലകൊണ്ടു.
വലിയൊരു യുദ്ധത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും മോചിതനായ ആശ്വാസത്തോടെ കിറോസ് സ്ഫടികപാത്രത്തിൽ നിന്നും കടും ചുവപ്പുള്ള വീഞ്ഞ് രണ്ട് ഗ്ലാസ്സുകളിലേക്ക് പകർന്നു. ഒരെണ്ണം അവൻ കാർത്തികിന് നേരെ നീട്ടി.
"ഈ രാത്രിക്കപ്പുറം..." ഒരു തത്ത്വചിന്തകന്റെ നിർമ്മമതയോടെ കിറോസ് മന്ത്രിച്ചു, "നമ്മൾ ഭൂമിയുടെ ചോരയൊഴുക്ക് നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. ഭാരമില്ലായ്മയുടെ ഈ ലഹരി എത്ര മനോഹരമാണ്!"
"ഈ ശാന്തതയ്ക്ക്," കാർത്തിക് ആ ഗ്ലാസ്സ് അവന്റെ ഗ്ലാസ്സോട് മുട്ടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ആ ഒച്ച ബഹിരാകാശത്തിന്റെ ശൂന്യതയിൽ ലയിച്ചുപോയി.
അവർ ആ വലിയ നിശ്ശബ്ദതയെ അമൃതുപോലെ നുകർന്നു. ഭൂമിയിലെ ഒരു ഭരണാധികാരിക്കോ കൊട്ടാരങ്ങൾക്കോ ഇനി മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ ഭയപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല. വൻശക്തികൾ തീർത്ത മരണത്തിന്റെ ആ വലിയ വേട്ടയ്ക്ക് അവർ വിരാമമിട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ തന്റെ അസ്തിത്വത്തിന് മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിച്ച ഏറ്റവും വലിയ ഭാരമാണ് അവിടെ ഒഴിഞ്ഞuപോയത്.
താഴെ ഭൂമിയിൽ, പുതിയൊരു പ്രഭാതം ഉദിച്ചുയരുകയായിരുന്നു. ആണവച്ചാമ്പലുകളുടെ മണമില്ലാത്ത, യുദ്ധത്തിന്റെ കറുത്ത നിഴലുകൾ വീഴാത്ത, ഇലകളുടെയും പുഴകളുടെയും പുതിയൊരു ലോകത്തിന്റെ പ്രഭാതം. വരാനിരിക്കുന്ന തലമുറകൾക്ക് വേണ്ടി വിനാശത്തിന്റെ വഴി അടച്ച സംതൃപ്തിയോടെ, കിറോസും കാർത്തികും ആകാശത്തിന്റെ അനന്തമായ നീലിമയിലേക്ക് തങ്ങളുടെ നിഗൂഢമായ യാത്ര തുടർന്നു—ഭൂമിയുടെ ഔദ്യോഗിക ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളിൽ ഒരിടത്തും തങ്ങളുടെ പേര് രേഖപ്പെടുത്താൻ അവശേഷിപ്പിക്കാതെ, എന്നാൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിത്യമായ ഓർമ്മകളിൽ എന്നും ജീവിക്കുന്ന രണ്ട് അദൃശ്യ നായകന്മാരെപ്പോലെ.
ശുഭം