(ഭൂമിയ്ക്ക് ഒരു ചരമ ഗീതം എഴുതിയ ബഹുമാന്യനായ ഓ. എൻ. വി. യോടുള്ള എല്ലാ ആദരവുകളോടെയും ഭൂമിയ്ക്ക് വേണ്ടത് ചരമ ഗീതങ്ങളല്ല, പകരം ഉണർത്തുപാട്ടുകളാണ് എന്നൊരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ് ഈകവിത )

ഭൂപാള  രാഗത്തിൻ ശ്രുതികളിലുണരുമെൻ 
ഭൂമിക്കു വേണ്ടൊരു 
ചരമ ഗീതം, 
ഒരു നൂറു മോഹങ്ങൾ പുഴയായിട്ടൊഴുകുമീ 
ഹൃദയേശ്വരിക്കൊരു 
പ്രണയ ഗീതം. !

തരള മരാളികേ , 
മനുഷ്യാഭിലാഷങ്ങൾ 
ഇതളിതളായ് നിന്നിൽ 
വിരിയുമ്പോൾ, 
മനസ്സിന്റെ വയൽക്കാട്ടിൽ 
വിരിയുന്ന മോഹത്തിന്റെ 
കതിർക്കുല യറുക്കുവാൻ 
വരട്ടെയോ ഞാൻ !

അകലത്തെ യാകാശത്തിൽ 
അനിവാര്യ മരണത്തിൻ 
ചിലമ്പൊലി യാരോഹണം തുടരുമ്പോൾ, 
മടങ്ങുന്നു ഞാനെന്നാലും 
തരുന്നു ഞാനാത്മാവിന്റെ 
തലമുറക്കുരുന്നിനെ 
പകരമായീ.

അവനാണ് ഞാൻ നാളെ 
തിരി വെട്ടമെരിയുവാൻ 
കരുതുന്ന കാലത്തിന്റെ 
കതിരാണവൻ !  
ചരമ ഗീതങ്ങൾ വേണ്ട 
ചരിത്രത്തിൻ കരുത്തായി 
ഉണർത്തു പാട്ടതിൽ വേണം സുപ്രഭാതങ്ങൾ !

മനുഷ്യന്റെ മണ്ണ് ദൈവ 
തറവാട്ടിൽ നിന്നും വന്ന 
ഹൃദയേശ്വരി എന്റെ 
മൃൽസ്‌ന ദേവിക !

Read More: https://www.emalayalee.com/writer/127