പിച്ചവെച്ചു നടക്കും മുൻപേ, 
പിച്ചിച്ചീന്തരുതേയീ മലരുകളെ... 
ചിരിതൂകും ചുണ്ടുകളിൽ നിങ്ങൾ , 
കണ്ണീരുപ്പു പുരട്ടരുതേ...
ദൈവം തന്നൊരു വരമല്ലോ, 
ഭൂമിയിലെങ്ങും പൂക്കും പൂവുകൾ... 
അരുതാത്തൊരു കൈകൾ നീട്ടിയവയെ, 
അടിയോടെ നുള്ളിയെറിയരുതേ.

വാത്സല്യം നിറയേണ്ട മടിത്തട്ടിൽ, 
ഭയം വിതയ്ക്കും നഖമുനകൾ... 
കളിചിരി മാറാത്ത പ്രായത്തിൽ, 
കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തും ക്രൂരതകൾ.
ആ കണ്ണുകളിലെ  വെളിച്ചം കെട്ടിടാതെ, 
കൈകൾ കോർത്തു 
കാക്കണം നമുക്കവരെ. 
നാളെയുടെ പ്രത്യാശയാകും കുഞ്ഞുങ്ങളെ, 
നെഞ്ചോട് ചേർത്തു വളർത്താം നമുക്ക്.