
മെയ് 24 വീണ്ടും എത്തുമ്പോള്
കാസര്കോട് ജില്ല 42-ാം പിറന്നാള് ആഘോഷിക്കുകയാണ്. കേരളത്തിന്റെ വടക്കേയറ്റത്ത് അഭിമാനത്തോടെ തല ഉയര്ത്തി നില്ക്കുന്ന ഈ മണ്ണ് ഒരു ജില്ല മാത്രമല്ല; ഭാഷകളും സംസ്കാരങ്ങളും മതസൗഹാര്ദവും മനുഷ്യസ്നേഹവും കൈകോർക്കുന്ന അപൂര്വ ഭൂമികയാണ്. കേരളത്തിന്റെ ഭൂപടത്തില് ഏറ്റവും അറ്റത്തായിരുന്നാലും മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളില് ഏറ്റവും അടുത്ത് നില്ക്കുന്ന നാടാണ് കാസര്കോട്. കാലങ്ങള്ക്കുമുമ്പേ പല ജനവിഭാഗങ്ങളും എത്തിച്ചേർന്ന ഈ മണ്ണ് ഇന്നും വൈവിധ്യങ്ങളുടെ വലിയ പാഠപുസ്തകമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
1984 മെയ് 24-നാണ് കാസര്കോട് കേരളത്തിന്റെ 14-ാമത്തെ ജില്ലയായി രൂപംകൊണ്ടത്. കണ്ണൂര് ജില്ലയില്നിന്ന് വേര്പിരിഞ്ഞ് പുതിയ ജില്ലയായി മാറിയ കാസര്കോട് ആദ്യകാലങ്ങളില് വികസനപരമായ നിരവധി വെല്ലുവിളികള് നേരിട്ടിരുന്നു. എന്നാല് പരിമിതികള്ക്കിടയിലും മനുഷ്യരുടെ അധ്വാനവും പ്രതീക്ഷയും ഈ നാടിനെ മുന്നോട്ടു നയിച്ചു.നാലു പതിറ്റാണ്ടുകള്ക്കിപ്പുറം കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക, സാംസ്കാരിക, വിദ്യാഭ്യാസ, വിനോദസഞ്ചാര മേഖലകളില് തന്റേതായ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിക്കാന് കാസര്കോടിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
കാസര്കോടിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അതിന്റെ ഭാഷാ വൈവിധ്യമാണ്. മലയാളം, കന്നഡ, തുളു, കൊങ്കിണി, ബ്യാരി, ഉറുദു, മറാത്തി തുടങ്ങി അനേകം ഭാഷകള് ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നു. പല ഭാഷകള് സംസാരിക്കുന്ന മനുഷ്യര് ഒരേ നാട്ടില് സഹോദരങ്ങളായി ജീവിക്കുന്ന കാഴ്ച ഇന്ത്യയില് തന്നെ അപൂര്വമാണ്. ഭാഷകള് മനുഷ്യരെ വേര്തിരിക്കുന്ന കാലത്ത് ഭാഷകളെ മനുഷ്യരെ കൂട്ടിച്ചേർക്കാനുള്ള പാലമാക്കി മാറ്റിയ നാടാണ് കാസര്കോട്. ഒരേ സ്കൂളില് വിവിധ ഭാഷകള് സംസാരിക്കുന്ന കുട്ടികള് പഠിക്കുന്നു, ഒരേ കളിസ്ഥലത്ത് കളിക്കുന്നു, ഒരേ സ്വപ്നങ്ങള് കാണുന്നു. ഭാഷ മാറിയാലും മനുഷ്യരുടെ സ്നേഹത്തിന് മാറ്റമില്ലെന്ന് ഈ നാട് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
കേരളത്തിന്റെ വടക്കേയറ്റത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ ജില്ല പ്രകൃതിയുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടും സമ്പന്നമാണ്.
ഒരുവശത്ത് അറബിക്കടലിന്റെ നീല തിരമാലകളും മറുവശത്ത് പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ പച്ചപ്പും ചേര്ന്ന ഭൂപ്രകൃതി കാസര്കോടിനെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നു. ബേക്കല് കോട്ടയുടെ കടല്ക്കര, ചന്ദ്രഗിരി പുഴയുടെ തീരങ്ങള്, റാണിപുരത്തിന്റെ മലനിരകള്, വയലുകളും ചെറുനദികളും നിറഞ്ഞ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങള് കാസര്കോടിന്റെ പ്രകൃതി സൗന്ദര്യം അനവധി കഥകള് പറയുന്നു. പുലര്ച്ചെ കടലിലേക്ക് മീന്പിടിക്കാന് പോകുന്ന തൊഴിലാളികളും വൈകുന്നേരം വയലില്നിന്ന് മടങ്ങുന്ന കര്ഷകരും ഈ മണ്ണിന്റെ ജീവിതചിത്രങ്ങളാണ്.
ചരിത്രത്തിന്റെ സ്മരണകളും കാസര്കോടിന്റെ മണ്ണിലുണ്ട്. ബേക്കല് കോട്ടയുടെ കരിങ്കല്മതിലുകള് ഇന്നും പഴയ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ കഥകള് പറയുന്നുണ്ട്. ചന്ദ്രഗിരി കോട്ടയുടെ മൗനം പോലും ചരിത്രത്തിന്റെ ശബ്ദമായി തോന്നും. അറബ് വ്യാപാരികളുടെ സാന്നിധ്യവും തുളുനാടന് സംസ്കാരവും മലബാറിന്റെ ജീവിതരീതിയും ചേര്ന്നാണ് കാസര്കോട് ഇന്നത്തെ രൂപത്തിലേക്ക് വളര്ന്നത്. വ്യാപാരവും സംസ്കാരവും മതസൗഹാര്ദവും കൈമാറിയ പഴയ കാലത്തിന്റെ ഓര്മ്മകള് ഇന്നും ഈ മണ്ണില് ജീവിക്കുന്നു.
മതസൗഹാര്ദത്തിന്റെ കാര്യത്തില് കാസര്കോട് കേരളത്തിന് മാതൃകയാണ്. ക്ഷേത്രോത്സവങ്ങളിലും ഉറൂസുകളിലും പള്ളിപ്പെരുന്നാളുകളിലും മതഭേദമില്ലാതെ ആളുകള് പങ്കെടുക്കുന്ന കാഴ്ചകള് ഇന്നും ഇവിടെ സാധാരണമാണ്. വിവിധ മതവിഭാഗങ്ങള് പരസ്പരം ബഹുമാനിച്ച് ജീവിക്കുന്ന സാമൂഹിക അന്തരീക്ഷം കാസര്കോടിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്താണ്. ലോകം മതത്തിന്റെ പേരില് വിഭജിക്കപ്പെടുന്ന കാലത്ത് മനുഷ്യരെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ് കാസര്കോട് നല്കുന്നത്.കാസര്കോടിന്റെ സാംസ്കാരിക പൈതൃകവും അതുല്യമാണ്. തെയ്യം, ദഫ്, കോൽക്കളി,ഒപ്പന,യക്ഷഗാനം, തുളു കലാരൂപങ്ങള് ഓരോ കലയും ഈ മണ്ണിന്റെ ആത്മാവാണ്. ഗ്രാമങ്ങളിലെ ഉത്സവരാത്രികള് കലയും മനുഷ്യരും ഒന്നാകുന്ന വലിയ വേദികളായി മാറുന്നു. തലമുറകളായി പകരുന്ന ആ പൈതൃകം കാസര്കോടിന്റെ അഭിമാനമാണ്. നാട്ടുപാട്ടുകളും കഥകളും കലാരൂപങ്ങളും ഇന്നും ഈ മണ്ണിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പായി തുടരുന്നു.
ഭക്ഷണസംസ്കാരത്തിലും കാസര്കോട് വ്യത്യസ്തമാണ്. കടല്ത്തീരത്തിന്റെ മീന് വിഭവങ്ങളില് നിന്ന് മലനാടന് രുചികളിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്ന ഭക്ഷണവൈവിധ്യം ഈ നാടിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്. ബിരിയാണി മുതല് നാട്ടുവിഭവങ്ങള്വരെ ഓരോ ഭക്ഷണത്തിനും ഈ മണ്ണിന്റെ മണമുണ്ട്. വസ്ത്രധാരണത്തിലും സംസാരശൈലിയിലും ജീവിതരീതികളിലും വൈവിധ്യത്തിന്റെ മനോഹാരിത കാസര്കോട് കാണിക്കുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തും കാസര്കോട് ശ്രദ്ധേയമായ മുന്നേറ്റം കൈവരിച്ചു. ഗ്രാമങ്ങളിലെ ചെറിയ പാഠശാലകളില്നിന്ന് രാജ്യാന്തര തലങ്ങളിലേക്ക് ഉയർന്ന അനേകം യുവാക്കളുടെ കഥകള് ഈ നാടിനുണ്ട്. പഠനത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ ആയുധമാക്കിയ തലമുറകളാണ് കാസര്കോടിന്റെ വളര്ച്ചയ്ക്ക് പിന്നില്. സര്ക്കാര് സ്ഥാപനങ്ങളോടൊപ്പം മത-സാമൂഹിക സംഘടനകളും വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ മുന്നേറ്റത്തില് വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു.
പ്രവാസജീവിതം കാസര്കോടിന്റെ സാമൂഹിക ഘടനയില് വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളിലേക്കുള്ള യാത്ര അനേകം കുടുംബങ്ങളുടെ ജീവിതം മാറ്റിമറിച്ചു. വീടുകള് പണിതു, മക്കളെ പഠിപ്പിച്ചു, കുടുംബങ്ങളെ ഉയര്ത്തിപ്പിടിച്ചു. പക്ഷേ അതിനൊപ്പം ഒരുപാട് വേദനകളും ഈ നാട് അനുഭവിച്ചു. വിമാനത്താവളങ്ങളിലും ബസ് സ്റ്റാന്ഡുകളിലും കണ്ണീരോടെ യാത്രയയപ്പുകള് നല്കിയ കുടുംബങ്ങളുടെ കഥകള് കാസര്കോടിന്റെ മണ്ണിലുണ്ട്. സ്വന്തം യൗവനം കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി അന്യനാട്ടില് ചെലവഴിച്ച മനുഷ്യരുടെ അധ്വാനമാണ് പല വീടുകളുടെയും വെളിച്ചം. ഇന്നും ഒരുപാട് യുവാക്കള് തൊഴിലും പ്രതീക്ഷയും തേടി നാട് വിടുകയാണ്. ഉള്ളിലൊതുക്കിയ അനേകം സ്വപ്നങ്ങളുമായാണ് കാസര്കോട് ജീവിക്കുന്നത്.
എന്നാല് ഈ നാടിന്റെ യാത്ര എല്ലായ്പ്പോഴും എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. വികസനത്തിന്റെ കാര്യത്തില് പലപ്പോഴും കാസര്കോട് അവഗണന നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിന്റെ അറ്റത്തായതിനാല് പല പദ്ധതികളും വൈകിയാണ് ഇവിടെ എത്തിയത്. ആരോഗ്യം, ഗതാഗതം, വ്യവസായം, തൊഴില് തുടങ്ങിയ മേഖലകളില് ഇന്നും കൂടുതല് ശ്രദ്ധ ആവശ്യമാണ്. റെയില്വേ വികസനം മുതല് ദേശീയപാത വികസനം വരെ ജനങ്ങള് വര്ഷങ്ങളായി കാത്തിരുന്ന വിഷയങ്ങളാണ്.കാസര്കോടിന്റെ ചരിത്രത്തില് വേദനയുടെ വലിയ അധ്യായമാണ് എന്ഡോസള്ഫാന് ദുരന്തം. വിഷമഴയായി പെയ്ത ആ ദുരന്തം അനേകം കുടുംബങ്ങളുടെ ജീവിതം തകര്ത്തു. ജനിക്കുമ്പോഴേ രോഗങ്ങളുമായി ജീവിക്കേണ്ടി വന്ന കുട്ടികളുടെ കണ്ണീര് ഇന്നും ഈ നാടിന്റെ മനസ്സില് മായാത്ത മുറിവായി തുടരുന്നു. വികസനത്തിന്റെ പേരില് മനുഷ്യജീവിതങ്ങളെ ബലികഴിക്കാന് പാടില്ലെന്ന വലിയ പാഠമാണ് എന്ഡോസള്ഫാന് നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത്. ഇന്നും ആ ദുരന്തത്തിന്റെ ഇരകള് പൂര്ണമായ നീതിക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്.
എങ്കിലും കാസര്കോട് തോറ്റിട്ടില്ല. ഓരോ പ്രതിസന്ധികളെയും അതിജീവിക്കാന് മനുഷ്യരുടെ കൂട്ടായ്മ ഇവിടെ കരുത്തായി മാറി. പ്രളയകാലത്തും മഹാമാരിക്കാലത്തും പരസ്പരം കൈത്താങ്ങായ മനുഷ്യരെയാണ് കാസര്കോട് കണ്ടത്. മതവും രാഷ്ട്രീയവും മറന്ന് മനുഷ്യന് വേണ്ടി മനുഷ്യന് നിന്ന നിമിഷങ്ങളാണ് ഈ നാടിന്റെ യഥാര്ഥ സൗന്ദര്യം.
വിനോദസഞ്ചാര മേഖലയിലും കാസര്കോട് വലിയ സാധ്യതകളുള്ള ജില്ലയാണ്. ബേക്കല് കോട്ട രാജ്യാന്തര വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്. കടല്ത്തീരങ്ങളും മലനിരകളും ചരിത്രസ്മാരകങ്ങളും ചേര്ന്ന കാസര്കോട് കേരളത്തിന്റെ പ്രധാന ടൂറിസം കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായി വളരാന് കഴിയും. എന്നാല് പ്രകൃതിയെയും പൈതൃകത്തെയും സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുള്ള വികസനമാണ് ഈ നാടിന് ആവശ്യമായത്.
ഇന്ന് കാസര്കോട് 42 വര്ഷങ്ങള് പിന്നിടുമ്പോള് ഈ നാടിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചും നമ്മള് ചിന്തിക്കണം. യുവാക്കള്ക്ക് കൂടുതല് തൊഴില് അവസരങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കണം. വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില് പുതിയ സാധ്യതകള് തുറക്കണം. ആരോഗ്യരംഗത്ത് കൂടുതല് വികസനം വേണം. അതിനൊപ്പം മനുഷ്യരുടെ ഐക്യവും സഹവാസവും ഈ നാടിന്റെ മുഖമുദ്രയായി എന്നും നിലനില്ക്കണം.കാസര്കോട് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പാഠം വൈവിധ്യത്തില് സൗന്ദര്യമുണ്ടെന്നതാണ്. ഭാഷകള് പലതായാലും മനസ്സ് ഒന്നാകാമെന്ന് ഈ നാട് തെളിയിക്കുന്നു. അതിര്ത്തികള് മനുഷ്യരെ വേര്തിരിക്കാനല്ല, സംസ്കാരങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർക്കാനാണെന്ന് കാസര്കോട്
നമ്മെ ഓര്മിപ്പിക്കുന്നു.
മെയ് 24 കാസര്കോടിന്റെ ജന്മദിനമാത്രമല്ല; മനുഷ്യരുടെ സഹവാസത്തിന്റെ ആഘോഷം കൂടിയാണ്. ഒരുപാട് സ്വപ്നങ്ങള് ഉള്ളിലൊതുക്കി നാളെയെ പ്രതീക്ഷിച്ച് ജീവിക്കുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ആഘോഷം.
കാലം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോഴും ഈ മണ്ണിന്റെ മണവും മനുഷ്യരുടെ സ്നേഹവും സംസ്കാരങ്ങളുടെ നിറവും ഒരിക്കലും മങ്ങാതിരിക്കട്ടെ. കേരളത്തിന്റെ വടക്കേ അറ്റത്ത് അഭിമാനത്തോടെ തല ഉയര്ത്തി നില്ക്കുന്ന കാസര്കോട് ഇനിയും അനവധി സ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് ചിറകാകട്ടെ.