എന്റെ പകലിന്റെ 
പാതിയിൽ 
നീയൊരു 
സൂര്യനായുറങ്ങുന്നു

ഞാൻ 
ഉറങ്ങുന്ന രാവിൽ 
നീയൊരു 
വിദൂരചന്ദ്രനായി
മിഴി തുറക്കുന്നു

ഒരുമിക്കാത്ത
ആകാശങ്ങളിൽ
നാം ശിഥില 
മേഘങ്ങളായൊഴുകുന്നു
പൊള്ളുന്ന വേനലിൽ 
കുളിരിൽ പൊതിഞ്ഞ
കാറ്റായ് വീശുന്നു.

നീ എനിക്കെല്ലാമായിട്ടും
ഏതോ
ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ
നമ്മുടെ സ്നേ
മൗനത്തിന്റെ
നദിയായൊഴുകുന്നു
നാം
ഇരുകരകളിലൂടെ
അദൃശ്യകരങ്ങൾ കോർത്ത്‌
അനന്തതയിലേക്ക്
യാത്ര ചെയ്യുന്നു.