ഭാവി എപ്പോഴും പ്രവചനാതീതമാണ്. നാളെ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് കൃത്യമായി പ്രവചിക്കാൻ ആർക്കും സാധ്യമല്ല. ഈ അനിശ്ചിതത്വത്തെ നേരിടാൻ മനുഷ്യൻ കണ്ടെത്തിയ ഏറ്റവും ശക്തമായ സാമ്പത്തിക ആയുധമാണ് ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസ്. ഇന്ന് നാം ഇൻഷുറൻസ് എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ വലിയ കെട്ടിടങ്ങളും സങ്കീർണ്ണമായ നിയമക്കുരുക്കുകളുമുള്ള ആധുനിക കോർപ്പറേറ്റ് ലോകത്തെയാണ് ഓർക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ഇൻഷുറൻസിന്റെ വേരുകൾ സാഹസികത നിറഞ്ഞ കപ്പൽ യാത്രകളിലും കൗതുകകരമായ ചർച്ചകളിലുമാണ് കിടക്കുന്നത്. ഒരു സാമ്പത്തിക ചരിത്രകാരൻ എന്ന നിലയിൽ, ഇൻഷുറൻസിന്റെ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള ചില പ്രധാന വസ്തുതകൾ നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം.

ആധുനിക ഇൻഷുറൻസിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ തുടക്കം പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലാണെന്ന് പറയാം. സ്പെയിൻ, ഫ്രാൻസ്, ഇംഗ്ലണ്ട് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലെ കപ്പൽ വ്യവസായത്തിന്റെ വളർച്ചയാണ് ഇതിന് കളമൊരുക്കിയത്. അക്കാലത്ത് മരക്കപ്പലുകളിൽ സമുദ്രം കടന്നുള്ള വ്യാപാരം അത്യന്തം ലാഭകരമായിരുന്നുവെങ്കിലും അത് വലിയ റിസ്ക് നിറഞ്ഞ ഒന്നായിരുന്നു. കപ്പൽ ജീവനക്കാർക്ക് ശക്തമായ കൊടുങ്കാറ്റുകളെയും ക്രൂരരായ കടൽക്കൊള്ളക്കാരെയും നേരിടേണ്ടി വരുമായിരുന്നു. ഒരു കപ്പൽ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ഉടമയുടെ സർവ്വ സമ്പാദ്യവും ഇല്ലാതാകും എന്ന ഭയമാണ് ഇൻഷുറൻസ് എന്ന ആശയത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്.

ഈ നഷ്ടസാധ്യത ഒഴിവാക്കാൻ കപ്പൽ ഉടമകൾ സമ്പന്നരായ നിക്ഷേപകരുടെ സഹായം തേടി. കപ്പൽ പുറപ്പെടുന്ന തുറമുഖത്തിന് സമീപമുള്ള ബോർഡുകളിൽ യാത്രയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ അവർ പ്രദർശിപ്പിക്കുമായിരുന്നു.

"നിക്ഷേപകരും കപ്പൽ ഉടമകളും ഇത്തരം ഇൻഷുറൻസ് ഇടപാടുകൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്നതിനായി ലണ്ടനിലെ 'ലോയ്ഡ്സ് കോഫി ഹൗസ്' (Lloyd’s Coffeehouse) ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ നടന്ന ഈ ഒത്തുചേരലുകളാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഇൻഷുറൻസ് വിപണിയായ ലോയ്ഡ്സ് ഓഫ് ലണ്ടന്റെ അടിത്തറയായത്."

ഇൻഷുറൻസ് രംഗത്ത് ഇന്നും നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന 'അണ്ടർറൈറ്റർ' (Underwriter) എന്ന വാക്കിന് പിന്നിൽ രസകരമായ ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്. കപ്പൽ ഉടമ തന്റെ യാത്രയെക്കുറിച്ച് നൽകുന്ന വിവരണത്തിന് താഴെയായി (Under), ആ റിസ്ക് ഏറ്റെടുക്കാൻ തയ്യാറായ സമ്പന്നരായ വ്യക്തികൾ തങ്ങളുടെ പേരോ ഒപ്പോ എഴുതുന്ന (Write) രീതിയിൽ നിന്നാണ് ഈ പേര് ലഭിച്ചത്.

തുടക്കത്തിൽ വ്യക്തികൾ നേരിട്ടായിരുന്നു ഈ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്തിരുന്നത്. എന്നാൽ കപ്പലുകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിച്ചതോടെ ഓരോ കപ്പൽ ഉടമയ്ക്കും ഇത്തരത്തിൽ വ്യക്തിഗത നിക്ഷേപകരെ കണ്ടെത്തുന്നത് അത്യന്തം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതും ഭാരമേറിയതുമായ (Cumbersome) ഒരു പ്രക്രിയയായി മാറി. ഇതോടെയാണ് 'ബ്രോക്കർമാർ' എന്ന ഇടനിലക്കാർ രംഗപ്രവേശം ചെയ്തത്. അവർ നിക്ഷേപകരെ കണ്ടെത്തുകയും രേഖകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഇത് ആധുനിക ഇൻഷുറൻസ് വ്യവസായത്തിന്റെ ഘടന രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ നിർണ്ണായകമായി.

മരണം എന്നത് ഒരു കുടുംബത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വൈകാരികമായ വലിയൊരു നഷ്ടമാണ്. മരണം സുനിശ്ചിതമാണെങ്കിലും അത് എപ്പോൾ സംഭവിക്കും എന്ന അനിശ്ചിതത്വമാണ് നാം നേരിടുന്ന യഥാർത്ഥ റിസ്ക്. സാധാരണയായി പോളിസി ഉടമയും (Policyowner) ഇൻഷുറൻസ് ചെയ്യപ്പെട്ട വ്യക്തിയും (Insured) ഒരാൾ തന്നെയായിരിക്കും. എന്നാൽ ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഒരു ബിസിനസ്സിനോ ട്രസ്റ്റിനോ മറ്റൊരാളുടെ പേരിൽ പോളിസി എടുക്കാവുന്നതാണ്.

ഒരു കുടുംബത്തിലെ പ്രധാന വരുമാനക്കാരന്റെ അകാലത്തിലുള്ള മരണം (Dying too soon) താഴെ പറയുന്ന സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാം:

• ഭവന വായ്പകൾ (Mortgage) തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ കഴിയാതെ വീട് നഷ്ടപ്പെടുക.
• ഭക്ഷണം, വസ്ത്രം തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വകയില്ലാതെ വരിക.
• കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം തടസ്സപ്പെടുക.
• പങ്കാളിയുടെ നിലവിലെ വരുമാനത്തെയും ഭാവിയിലെ പെൻഷൻ സാധ്യതകളെയും ബാധിക്കുക.

ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസ് ഈ അനിശ്ചിതത്വത്തിനുള്ള മറുപടിയാണ്. ഇതിനെ 'ഫണ്ടുകളുടെ സമാഹരണം' (Pool of Funds Concept) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നിരവധി ആളുകൾ നൽകുന്ന പ്രീമിയം തുക ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനി സ്വീകരിക്കുകയും അത് നിക്ഷേപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിലൂടെ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും റിസ്ക് ഒരു വലിയ വിഭാഗം ആളുകൾക്കിടയിൽ വീതിക്കപ്പെടുന്നു.

“ഒരു ഇൻഷുറൻസ് പോളിസി എന്നത് ഇൻഷുറൻസ് ചെയ്യപ്പെട്ട വ്യക്തി മരിക്കുമ്പോൾ, ആ തുക ഏറ്റവും അത്യാവശ്യമായി വരുന്ന കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ, മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഒരു തുക (Death Benefit) ലഭ്യമാക്കുന്ന ഉറപ്പാണ്.”

ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനികൾക്ക് എങ്ങനെയാണ് മിതമായ നിരക്കിൽ പരിരക്ഷ നൽകാൻ സാധിക്കുന്നത്? ഇതിന് പിന്നിൽ 'വലിയ സംഖ്യകളുടെ നിയമം' എന്ന ഗണിതശാസ്ത്ര തത്വമാണുള്ളത്. ഓരോ വ്യക്തിയെയും ഓരോ 'എക്സ്പോഷർ യൂണിറ്റായി' (Exposure units) പരിഗണിച്ച്, ഒരു വലിയ ഗ്രൂപ്പിൽ ഓരോ വർഷവും എത്ര മരണങ്ങൾ സംഭവിക്കാം എന്ന് കൃത്യമായി പ്രവചിക്കാൻ കമ്പനികൾക്ക് സാധിക്കും.

CDC പുറത്തുവിട്ട Mortality Tables പ്രകാരമുള്ള ചില കണക്കുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:

• 30 വയസ്സുള്ള 1,00,000 ആളുകളിൽ ഏകദേശം 185 പേർ അടുത്ത ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ മരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
• 80 വയസ്സുള്ള 1,00,000 ആളുകളിൽ ഏകദേശം 5,412 പേർ അടുത്ത ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ മരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ഇത്തരം വിവരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഓരോ പ്രായക്കാർക്കും അനുയോജ്യമായ പ്രീമിയം തുക നിശ്ചയിക്കാൻ കമ്പനികൾക്ക് കഴിയുന്നു. ഇതിലൂടെ വൻതോതിലുള്ള ഫണ്ട് ലഭ്യമാകുകയും ക്ലെയിമുകൾ കൃത്യമായി നൽകാൻ സാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

റിസ്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പ്രധാനമായും മൂന്ന് വഴികളാണുള്ളത്: അതിനെ ഒഴിവാക്കുക (Avoid), സ്വയം ഏറ്റെടുക്കുക (Assume), അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാളിലേക്ക് കൈമാറുക (Transfer). ഇൻഷുറൻസ് എന്നത് ഒരാളുടെ സാമ്പത്തിക റിസ്ക് ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനിക്ക് കൈമാറുന്ന പ്രക്രിയയാണ്.

ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസ് പ്ലാൻ തയ്യാറാക്കുന്നത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയുള്ള (One-size-fits-all) രീതിയല്ല. ഓരോ കുടുംബത്തിന്റെയും ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഇത് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഒരു പ്ലാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഗൗരവമായി കാണണം:

• കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ എണ്ണവും പ്രായവും.
• കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ പ്ലാനുകൾ.
• നിലവിലുള്ള കടബാധ്യതകളും ചെലവുകളും.
• ഭാവിയിൽ ആവശ്യമായി വരുന്ന വരുമാനം.

മരണമുണ്ടാക്കുന്ന സാമ്പത്തിക തകർച്ചയിൽ നിന്ന് കുടുംബങ്ങളെയും ബിസിനസ്സുകളെയും രക്ഷിക്കാനുള്ള ഏക പോംവഴി ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസ് മാത്രമാണ്. വ്യക്തികൾക്ക് സ്വയം വലിയൊരു സമ്പാദ്യം പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നതിനാലാണ് ഇൻഷുറൻസ് അനിവാര്യമാകുന്നത്. സാഹസികത നിറഞ്ഞ കപ്പൽ യാത്രകളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ ഈ ചരിത്രം ഇന്ന് ഓരോ സാധാരണക്കാരന്റെയും കുടുംബ സുരക്ഷയുടെ കഥയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

ചിന്തിച്ചു നോക്കുക: നിങ്ങളുടെ അഭാവത്തിൽ നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറെടുത്തിട്ടുണ്ടോ?