വെള്ളത്തുണിയിലെ മാലാഖമാരും നീതിപീഠത്തിലെ കൊളോണിയൽ ഗർവ്വും:

ഭാരതത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിൽ നീതിപീഠങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന വാക്കുകൾക്ക് വേദവാക്യത്തിന്റെ വിലയുണ്ട്. എന്നാൽ, ആ വാക്കുകൾ വിശപ്പിന്റെയും അതിജീവനത്തിന്റെയും സമരഭൂമിയിൽ നിൽക്കുന്ന 'മാലാഖമാരോട്' നീതി പുലർത്തുന്നുണ്ടോ? ലക്ഷങ്ങൾ ശമ്പളവും രാജകീയ സൗകര്യങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്നവർ, തുച്ഛമായ വേതനത്തിന് രാപ്പകൽ ഉരുകിത്തീരുന്ന നഴ്സുമാരെ നിയമം കാട്ടി ഭീഷണിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അവിടെ തകരുന്നത് നീതി മാത്രമല്ല, മനുഷ്യത്വം കൂടിയാണ്.

അന്തരങ്ങളുടെ ലോകം: സുഖശീതളിമയും പട്ടിണിയും

ഒരു ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിയുടെ ശമ്പളം പ്രതിമാസം 2,25,000 രൂപയാണ്. ചീഫ് ജസ്റ്റിസിന്റേത് 2,50,000 രൂപയും. സർക്കാർ നൽകുന്ന ആഡംബര ബംഗ്ലാവുകൾ, ഭൃത്യന്മാർ, ഔദ്യോഗിക വാഹനങ്ങൾ, സൗജന്യ ചികിത്സ, വിദേശയാത്രകൾ... ഇവരുടെ ജീവിതം സുരക്ഷിതമാണ്. എന്നാൽ, ഈ സുഖശീതളിമയിലിരുന്ന് അവർ വിധി പ്രസ്താവിക്കുന്നത് ആർക്കെതിരെയാണ്?
കോവിഡ് കാലത്തും പ്രളയകാലത്തും സ്വന്തം ജീവൻ പണയംവെച്ച് രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിച്ച നഴ്സുമാരുടെ അവസ്ഥയോ?

വെറും 20,000 അല്ലെങ്കിൽ 25,000 രൂപയ്ക്ക് ഒരു കുടുംബം എങ്ങനെ മാസം മുഴുവൻ കഴിയും? വാടകയും മക്കളുടെ വിദ്യാഭ്യാസവും വീട്ടിലെ പട്ടിണിയും മാറ്റാൻ ഈ 'അപമാന കൂലി' മതിയാകുമോ? "ഈ വലിയ വർഗ്ഗം മൗനം വിങ്ങലല്ലേ?" എന്ന ചോദ്യം ഓരോ നീതിപീഠത്തോടും ചോദിക്കേണ്ടി വരുന്നു.

അടിമപ്പണിയുടെ അന്ത്യം: തൃശൂരിലെ ചരിത്രവിജയം

നഴ്സുമാരുടെ സമരത്തെ കേവലം പണിമുടക്കായി കാണുന്നവർ കാണാതെ പോകുന്ന ചില വിജയങ്ങളുണ്ട്. യുണൈറ്റഡ് നഴ്സസ് അസോസിയേഷൻ (UNA) തൃശൂരിൽ കൊയ്ത വിജയം ഇതിന് തെളിവാണ്. ട്രെയിനിംഗ് പീഡനം അവസാനിച്ചു: 'ട്രെയിനിംഗ്' എന്ന പേരിൽ നഴ്സുമാരെ കുറഞ്ഞ ശമ്പളത്തിൽ പണിയെടുപ്പിക്കുന്ന അടിമത്തത്തിന് അന്ത്യമായി.

ശമ്പള വിപ്ലവം: തുടക്കക്കാർക്ക് പോലും 32,700 രൂപ ഉറപ്പിച്ചു. പലരുടെയും ശമ്പളം 60,000 കടക്കുന്ന ചരിത്രപരമായ കരാറിൽ എലൈറ്റ്, ദയ, സൺ മെഡിക്കൽ മിഷൻ തുടങ്ങി 7 പ്രമുഖ ആശുപത്രികൾ ഒപ്പിട്ടു.
ചെറുകിടക്കാർ മാതൃക: ലാഭക്കൊതിയുള്ള വൻകിട കോർപ്പറേറ്റുകൾ മുഖം തിരിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, മാനുഷിക പരിഗണന നൽകി ചെറുകിട ആശുപത്രികൾ ഈ ശമ്പള വർദ്ധനവ് അംഗീകരിച്ചു.

കൊളോണിയൽ ഗർവ്വും കോടതിയുടെ ഇടപെടലും

സമരം തടയാൻ മാനേജ്‌മെന്റുകൾ കോടതിയെ സമീപിക്കുമ്പോൾ, "ആശുപത്രി പ്രവർത്തനം തടസ്സപ്പെടുത്തരുത്", "പ്രവേശനം തടയരുത്" എന്നൊക്കെ ഉത്തരവിടുന്ന നീതിപീഠം ആ നഴ്സുമാരുടെ വയറ്റിലെ കനൽ കത്തുന്നത് കാണുന്നില്ല. പോലീസിനെ വിട്ട് സമരം അടിച്ചമർത്താൻ നോക്കുന്നത് പഴയ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തെയാണ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. ആസ്റ്റർ മെഡ്സിറ്റി പോലുള്ള ഇടങ്ങളിൽ ഹോസ്റ്റലിൽ കയറി ഗുണ്ടകളെ വിട്ട് നഴ്സുമാരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നതും, ഷിഫ്റ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ടും നിർബന്ധിച്ച് പണിയെടുപ്പിക്കുന്നതും ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമാണ്.
നീതിപീഠങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത് പാവപ്പെട്ടവന്റെ സമരം തടയുകയല്ല, മറിച്ച് ആശുപത്രികളുടെ 'ബാലൻസ് ഷീറ്റ്' പരിശോധിക്കാൻ ഉത്തരവിടുകയാണ്. കോടികൾ ലാഭം കൊയ്യുന്ന ആശുപത്രികൾക്ക് നഴ്സുമാരുടെ ശമ്പളം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കില്ല എന്ന് പറയുന്നത് പച്ചക്കള്ളമാണ്.

40,000 രൂപ എന്ന അവകാശം

അടിസ്ഥാന ശമ്പളം 40,000 രൂപയാക്കണമെന്ന ആവശ്യത്തിൽ നിന്ന് ഒരടി പിന്നോട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു തന്നെയാണ് കേരളത്തിലെ വെള്ളക്കോട്ടുകൾ. 3,000 രൂപ കൂട്ടി നൽകി ആരോഗ്യപ്രവർത്തകരുടെ കണ്ണിൽ പൊടിയിടാൻ സർക്കാർ ശ്രമിക്കരുത്.
പ്രതിദിനം 1333 രൂപ കുറഞ്ഞ വേതനം എന്നത് ഒരു ആഡംബരമല്ല, അവകാശമാണ്.
ഭീഷണികൾക്കും പോലീസ് കേസുകൾക്കും മുന്നിൽ ഈ പ്രസ്ഥാനം തകരില്ല.
നഴ്സിംഗ് വിദ്യാർത്ഥികളെ കൊണ്ട് പണിയെടുപ്പിക്കുന്ന മാനേജ്‌മെന്റ് ക്രൂരതയ്ക്കെതിരെ ശക്തമായ നിയമനടപടി വേണം.

നഴ്സുമാർ ജീവിക്കുന്ന മാലാഖമാരാണ് എന്ന് പ്രസംഗിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ, അവർക്ക് അന്തസ്സായി ജീവിക്കാനുള്ള സാഹചര്യമാണ് ഒരുക്കേണ്ടത്. പാവപ്പെട്ടവന്റെ ആത്മവീര്യം തകർക്കാൻ നിയമം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, ആ നിയമം വെറുമൊരു അടിച്ചമർത്തൽ ഉപകരണം മാത്രമായി മാറുന്നു. അഭിമാനമുള്ള നീതിപീഠങ്ങൾ സർക്കാരിന്റെ കണ്ണ് തുറപ്പിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. അധികാരികൾ ഒന്നോർക്കുക: നഴ്സുമാരുടെ കണ്ണീർ വീഴുന്ന തറയിൽ പണിയുന്ന ആശുപത്രികൾക്ക് ഒരിക്കലും രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്താനാവില്ല. ആത്മാവ് വിറങ്ങലിക്കുന്ന ഈ നൊമ്പരം കാണാൻ അധികാരികൾക്ക് എന്നാണൊരു മനസ്സുണ്ടാവുക?
Read More: https://www.emalayalee.com/writer/317