വിശുദ്ധമായ റമദാൻ മാസത്തിൽ ആത്മസംസ്കരണത്തിന്റെയും പ്രാർത്ഥനയുടെയും തിരക്കിലായിരിക്കേണ്ട ഒരു ജനതയുടെ മേൽ ഭീതിയുടെയും അപരവൽക്കരണത്തിന്റെയും നിഴൽ വീഴ്ത്തുന്ന വാർത്തകളാണ് രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഉനൈസ് ഖാൻ, റോഷൻ ഖാത്തൂൻ, അബ്ദുൽ സലാം, ആമിർ... ഈ പേരുകൾ കേവലം വ്യക്തികളുടേതല്ല; മറിച്ച് രാജ്യത്ത് വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന വർഗ്ഗീയ ധ്രുവീകരണത്തിന്റെയും ആൾക്കൂട്ട ഹിംസയുടെയും ഇരകളായി മാറിയ നിസ്സഹായരായ മനുഷ്യരുടേതാണ്.

ഹിംസയുടെ സാമാന്യവൽക്കരണം

13 വയസ്സുകാരനായ ബാലൻ മുതൽ 65 വയസ്സുള്ള വൃദ്ധൻ വരെ ഈ ക്രൂരതയ്ക്ക് ഇരയാകുന്നു എന്നത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ പടരുന്ന വംശീയമായ വെറുപ്പിന്റെ ആഴമാണ്. വെറുപ്പ് എന്നത് ഒരു സ്വാഭാവിക വികാരമെന്നതിലുപരി കൃത്യമായ ലക്ഷ്യങ്ങളോടെ ഉൽപാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നായി മാറിയിരിക്കുന്നു. മുസ്ലിം ശരീരങ്ങളെ ശത്രുപക്ഷത്ത് നിർത്തിക്കൊണ്ട്, ആൾക്കൂട്ട വിചാരണകളിലൂടെയും കൊലപാതകങ്ങളിലൂടെയും ഭീതി വിതയ്ക്കുന്ന ഈ രീതി ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തിന് വലിയ അപമാനമാണ്.

ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങളും വെല്ലുവിളികളും

ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന 'അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങളും' 'ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശവും' പരസ്യമായി ലംഘിക്കപ്പെടുന്ന കാഴ്ചയാണിന്ന്. ഭരണകൂട സംവിധാനങ്ങളുടെ മൗനമോ അല്ലെങ്കിൽ പരോക്ഷമായ പിന്തുണയോ ഇത്തരം ആൾക്കൂട്ടങ്ങൾക്ക് ആത്മവിശ്വാസം നൽകുന്നു എന്നത് ഗൗരവകരമായ സംഗതിയാണ്. ബീഹാറിൽ നോമ്പുകാരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടി പോലും ക്രൂരമായി കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടു എന്നത് ഹിംസ എത്രത്തോളം പൈശാചികമായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ്.

നാം ചെയ്യേണ്ടത് എന്ത്?

ഹിംസയുടെ ഇത്തരം ആവർത്തനങ്ങൾ സമൂഹത്തിൽ ഒരു 'സാധാരണ സംഭവമായി' (Normalization) മാറാതിരിക്കാൻ പൗരസമൂഹം ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

- രാഷ്ട്രീയ ജാഗ്രത: അപരവൽക്കരണത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനെതിരെ ജനാധിപത്യപരമായ പ്രതിരോധം തീർക്കുകയും വേണം.

- മനുഷ്യാവകാശ സംരക്ഷണം: നിയമവാഴ്ചയും നീതിയും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ലഭ്യമാകുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ പൗരസംഘടനകൾ മുന്നോട്ട് വരണം.

- സാഹോദര്യം വീണ്ടെടുക്കൽ: വെറുപ്പിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തിന് സ്നേഹത്തിന്റെയും ഐക്യത്തിന്റെയും ഭാഷയിലൂടെ മറുപടി നൽകാൻ നമുക്ക് കഴിയണം.

ഭരണഘടനയെയും ജനാധിപത്യത്തെയും നോക്കുകുത്തിയാക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്ന ദൃഢനിശ്ചയം ഓരോ പൗരന്റെയും ഉള്ളിലുണ്ടാകണം. ഈ റമദാൻ പ്രാർത്ഥനകളിൽ നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ശബ്ദവും കൂടെ ഉണ്ടാകട്ടെ.
നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടം ഒരു വിശ്വാസിയുടെ കടമയാണ്. അനീതിക്കെതിരെ മൗനം പാലിക്കുന്നത് അക്രമത്തെ സഹായിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്.