ഒരു തുള്ളി വെള്ളി വെളിച്ചം പിറക്കുവാൻ

തപസ്സനുഷ്ഠിക്കയാണെന്റെ ലോകം

തമസിന്റെ കുതിരകൾ

തേരോടിച്ചതയുന്ന  -

തറിയുന്ന സമയ

വാല്മീകങ്ങളിൽ !

എവിടെയും കരയുന്ന

മനുഷ്യന്റെ നെഞ്ചിലെ

പിടയലിൽ കതിരിടും സ്വപ്നങ്ങളിൽ

ഇതുവരെ വിരിയത്തോ

രാ വസന്തത്തിന്റെ

രഥ ചക്ര  ‘രവ ‘കാര

മറിയുന്നു ഞാൻ !

മത - രാഷ്ട്ര യജമാന

പ്പെരുമകൾ മണ്ണിന്റെ

കരൾ മാന്തിക്കീറി

മദിച്ചിടുമ്പോൾ ,

ചിതലുകൾ സൃഷ്ടിച്ച

കൂട് പൊളിച്ചെന്നെ

പുണരുന്ന നാളെയാ -

ണെന്റെ മോഹം !

കരുതുന്ന കരളുള്ള

മനുഷ്യനാ യപരന്റെ

മുറിവിലെ തൈലാഭി -

ഷേകങ്ങളിൽ

പടരുമ്പോൾ പാഴ് മണ്ണിൽ വിരിയുന്ന സ്വർഗ്ഗമാം

മനുഷ്യാഭിലാഷമാ -

ണെന്റെ ലോകം