നമ്മുടെ രാഷ്ട്രപിതാവായ മഹാത്മജിയെക്കുറിച്ച് അസംബന്ധം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കേരളത്തിലെ ബി.ജെ.പി നേതാവായ പി.സി ജോർജ് മീഡിയകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് കഴിഞ്ഞ ദിവസം നാം കണ്ടു. ജോർജ് സ്വയം തരം താഴുന്നതായാണ് ഈ പ്രസ്താവനകളിലൂടെ നാം കണ്ടത്. ഗാന്ധിജിയെ ലോക സമൂഹം എങ്ങിനെ നോക്കിക്കാണുന്നുവെന്ന് താഴെയുള്ള വിശ്വവിഖ്യാതരായ ചില മനുഷ്യരുടെ പ്രസ്താവന വായിച്ചാൽ മനസ്സിലാകും.

ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റീൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിശ്വവിഖ്യാത മനുഷ്യർ ഗാന്ധിയുടെ ജീവിതം കണ്ട് അത്ഭുതം കൂറിയതാണ്. ​"രക്തവും മാംസവുമുള്ള ഇങ്ങനെയൊരാൾ ഈ ഭൂമിയിലൂടെ നടന്നുപോയി എന്ന് വരുംതലമുറകൾ വിശ്വസിച്ചെന്നു വരില്ല."
​മനുഷ്യരാശിയുടെ ഭാവിക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വഴി കാട്ടിത്തന്നത് ഗാന്ധിയാണെന്നും, രാഷ്ട്രീയക്കാർ പിന്തുടരേണ്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതൃകയാണെന്നും ഐൻസ്റ്റീൻ വിശ്വസിക്കുകയും പറയുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

അമേരിക്കയിലെ കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി പോരാടിയ ലൂഥർ കിംഗ് ഗാന്ധിജിയെ തന്റെ ആത്മീയ ഗുരുവായി കണ്ടു:
​"ക്രിസ്തു നമുക്ക് ലക്ഷ്യം കാണിച്ചുതന്നു, ഗാന്ധിജി ആ ലക്ഷ്യത്തിലെത്താനുള്ള മാർഗ്ഗം (അഹിംസ) കാണിച്ചുതന്നു."
​ഗാന്ധിജിയുടെ സത്യഗ്രഹമാണ് ലോകത്തിലെ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ജനതയ്ക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും വലിയ ആയുധമെന്ന് അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചു.

പ്രശസ്ത നാടകകൃത്തായ ബെർണാഡ് ഷാ ഗാന്ധിജിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് "മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിലെ അത്ഭുതം" എന്നാണ്. ഗാന്ധിജി ലണ്ടനിൽ വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തെ നേരിൽ കണ്ട ഷാ, ഗാന്ധിജിയുടെ ലാളിത്യത്തെയും നിശ്ചയദാർഢ്യത്തെയും ഏറെ പ്രശംസിച്ചു.

ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ വർണ്ണവിവേചനത്തിനെതിരെ പോരാടിയ മണ്ടേലയ്ക്ക് ഗാന്ധിജി ഒരു വലിയ പ്രചോദനമായിരുന്നു:
​"നിങ്ങൾ ഇന്ത്യയ്ക്ക് മോഹൻദാസ് കരംചന്ദ് ഗാന്ധിയെ തന്നു, ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് മഹാത്മാവിനെ തിരികെ നൽകി."
​ഗാന്ധിജിയുടെ ആശയങ്ങൾ ഇന്ത്യയിൽ എന്നപോലെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലും അനിവാര്യമാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.

ഗാന്ധിജിക്ക് എഴുത്തുകളിലൂടെയും പുസ്തകങ്ങളിലൂടെയും പ്രചോദനം നൽകിയ മഹാനാണ് ടോൾസ്റ്റോയ്. അദ്ദേഹം ഗാന്ധിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് "ലോകത്തിന് തന്നെ വെളിച്ചം നൽകുന്ന വ്യക്തി" എന്നാണ്. ഇവരുടെ കത്തുകൾ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമാണ്.
അതാണ് വസ്തുത - ഏതെങ്കിലും തരം താണ രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ പ്രസ്താവന കൊണ്ട് ഒലിച്ചു പോകുന്ന ഒന്നല്ല ഗാന്ധി എന്ന സംഹിത.

ഭാരതത്തിന്റെ രാഷ്ട്രപിതാവായ മഹാത്മാഗാന്ധിയും ഇസ്‌ലാം മതവും തമ്മിൽ ആഴത്തിലുള്ള ആശയപരമായ പൊരുത്തമുണ്ട്. ഗാന്ധിജിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ട് തൂണുകളായിരുന്നു സത്യവും (Sathya) അഹിംസയും (Ahimsa). ഇതേ മൂല്യങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഇസ്‌ലാമിക പ്രബോധനങ്ങളുടെയും അന്തസ്സത്ത.

1. സത്യം (Truth)

ഗാന്ധിജി വിശ്വസിച്ചിരുന്നത് "സത്യമാണ് ദൈവം" (Truth is God) എന്നാണ്. തന്റെ ജീവിതത്തിലുടനീളം സത്യസന്ധത പുലർത്താൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു.
ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് നോക്കിയാൽ, പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി (സ) തന്റെ പ്രബോധനം തുടങ്ങുന്നതിനും മുൻപേ 'അൽ-അമീൻ' (വിശ്വസ്തൻ) എന്നും 'അസ്സാദിഖ്' (സത്യവാൻ) എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. "സത്യം പുണ്യത്തിലേക്കും പുണ്യം സ്വർഗത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു" എന്ന പ്രവാചക വചനം ഗാന്ധിയൻ ചിന്തകളോട് പൂർണ്ണമായും ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു.

2. അഹിംസയും സഹനവും (Non-violence)

ഗാന്ധിജിയുടെ സമരമുറയായിരുന്നു സത്യാഗ്രഹം. ശത്രുവിനോട് പോലും വിദ്വേഷമില്ലാതെ, സ്നേഹത്തിലൂടെ മാറ്റമുണ്ടാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.

ഖുർആൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത് തിന്മയെ നന്മ കൊണ്ട് പ്രതിരോധിക്കാനാണ്. "തിന്മയെ ഏറ്റവും നല്ലതുകൊണ്ട് നീ പ്രതിരോധിക്കുക. അപ്പോൾ നിന്നോട് ശത്രുതയിലുള്ളവൻ നിന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തിനെപ്പോലെയായിത്തീരും." (ഖുർആൻ 41:34)
ഈ സന്ദേശം ഗാന്ധിജി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച സ്നേഹത്തിന്റെയും സഹിഷ്ണുതയുടെയും രാഷ്ട്രീയവുമായി ഏറെ സമാനമാണ്.

3. ലളിതജീവിതം

ആഡംബരങ്ങൾ വെടിഞ്ഞ് പാവപ്പെട്ടവർക്കൊപ്പം ജീവിക്കാനാണ് ഗാന്ധിജി ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. ഇസ്‌ലാമിലെ മഹാനായ ഖലീഫ ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്തെ ലളിതജീവിതം ഗാന്ധിജിയെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. ഒരു ഭരണാധികാരി എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്നതിന് ഖലീഫ ഉമർ (റ) വിനെ അദ്ദേഹം മാതൃകയായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഗാന്ധിജി ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു: "ഹിന്ദു മുസ്ലിം ഐക്യം എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പാണ്." 
അദ്ദേഹം ഖുർആൻ വായിക്കുകയും അതിലെ സമാധാനപരമായ വചനങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. സത്യത്തിനും നീതിക്കും വേണ്ടി നിലകൊള്ളുക എന്നത് ഗാന്ധിസത്തിന്റെയും ഇസ്‌ലാമിന്റെയും പൊതുവായ പാതയാണ്. ഈ രണ്ട് ദർശനങ്ങളും മാനവികതയെയും സ്നേഹത്തെയുമാണ് ആത്യന്തികമായി ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത്.