പണ്ട്, അപരിചിതമായ നഗരങ്ങളിൽ എത്തുമ്പോൾ നമ്മളെ ഒരു ഓട്ടോക്കാരൻ ഏതെങ്കിലും ഹോട്ടലിൽ കൊണ്ടുപോയി ഇറക്കിയാൽ, ആ ഹോട്ടലുടമ അയാൾക്ക് നൂറു രൂപ കമ്മീഷൻ കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അതൊരു കച്ചവടതന്ത്രമായി നമ്മൾ കണ്ടു ശീലിച്ചു. എന്നാൽ ഇന്ന് കേരളം കേൾക്കുന്നത് സമാനമായ ഒരു കമ്മീഷൻ ഇടപാട് നമ്മുടെ ആശുപത്രികളിലും നടക്കുന്നു എന്നാണ്. വ്യത്യാസം ഒന്നേയുള്ളൂ—അന്ന് ഹോട്ടലിലെത്തുന്നത് വിനോദസഞ്ചാരികളായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇന്ന് ആശുപത്രിയിലെത്തുന്നത് ജീവനുവേണ്ടി പിടയുന്ന മനുഷ്യരാണ്.

മരണവ്യാപാരത്തിലെ കമ്മീഷൻ കണ്ണികൾ: കേരളത്തിന്റെ ആരോഗ്യമാതൃക നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികൾ
കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക പുരോഗതിയുടെ നെടുംതൂണായ ആരോഗ്യരംഗം ഇന്ന് കടുത്ത ധാർമ്മിക പ്രതിസന്ധിയെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയാണ്. കൊച്ചിയിലെ ചില സ്വകാര്യ ആശുപത്രികൾ, രാത്രികാലങ്ങളിൽ രോഗികളെ എത്തിക്കുന്ന ആംബുലൻസ് ഡ്രൈവർമാർക്ക് 'കമ്മീഷൻ' നൽകുന്നു എന്ന ആരോഗ്യമന്ത്രിയുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല; മറിച്ച്, ആരോഗ്യമേഖലയുടെ അമിതമായ സ്വകാര്യവൽക്കരണവും കച്ചവടവൽക്കരണവും സൃഷ്ടിച്ച അർബുദത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്.

സേവനം വിപണിയായി മാറുമ്പോൾ

ആരോഗ്യപരിചരണം എന്നത് ലാഭവിഹിതം കണക്കാക്കുന്ന ഒരു വ്യവസായമായി മാറുമ്പോൾ അവിടെ മാനുഷിക മൂല്യങ്ങൾക്കും വൈദ്യശാസ്ത്ര ധർമ്മങ്ങൾക്കും സ്ഥാനമില്ലാതാകുന്നു. ആംബുലൻസ് ഡ്രൈവർമാർക്ക് പണം നൽകി രോഗികളെ 'വാങ്ങുന്ന' പ്രവണത അങ്ങേയറ്റം ഭീകരമാണ്.

1. രോഗിയുടെ ജീവന് മേലുള്ള ചൂതാട്ടം: ഗുരുതരാവസ്ഥയിലുള്ള ഒരു രോഗിയെ ഏറ്റവും മികച്ച ചികിത്സ ലഭിക്കുന്ന ആശുപത്രിയിലല്ല, മറിച്ച് ഡ്രൈവർക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പണം നൽകുന്ന ആശുപത്രിയിലാണ് എത്തിക്കുന്നത്. ഇത് രോഗിയുടെ ജീവൻ വെച്ച് നടത്തുന്ന ചൂതാട്ടമാണ്.

2. സാമ്പത്തിക ചൂഷണം: ഡ്രൈവർമാർക്ക് നൽകുന്ന ഈ 'കമ്മീഷൻ' ആത്യന്തികമായി ഈടാക്കുന്നത് രോഗിയുടെ ബില്ലിൽ നിന്നാണ്. അനാവശ്യ പരിശോധനകളും ശസ്ത്രക്രിയകളും വഴി ഈ പണം പാവപ്പെട്ടവന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ആശുപത്രികൾ തിരിച്ചുപിടിക്കുന്നു.

3. വിശ്വാസ്യതയുടെ തകർച്ച: ഒരു അപകടം സംഭവിക്കുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തര സാഹചര്യം വരുമ്പോൾ ദൈവത്തെപ്പോലെ ജനങ്ങൾ കാണുന്ന ആംബുലൻസ് സേവനങ്ങൾ കമ്മീഷൻ ഏജന്റുമാരായി മാറുന്നത് സമൂഹത്തിന് ഈ സംവിധാനത്തോടുള്ള വിശ്വാസം തകർക്കും.
സ്വകാര്യവൽക്കരണവും പാവപ്പെട്ടവന്റെ ചികിത്സാ നിഷേധവും
ആരോഗ്യമേഖലയിലെ അനിയന്ത്രിതമായ സ്വകാര്യവൽക്കരണം സാധാരണക്കാരെ ചികിത്സാ ഭൂപടത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയാണ്.

• അസമത്വം: മികച്ച ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങൾ നഗരങ്ങളിലെ വൻകിട കോർപ്പറേറ്റ് ആശുപത്രികളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുകയും, അവ സാധാരണക്കാരന് അപ്രാപ്യമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

• സൗജന്യങ്ങളുടെ അന്ത്യം: സർക്കാരുകൾ ആരോഗ്യമേഖലയിൽ നിന്ന് പിന്മാറുകയും സ്വകാര്യ നിക്ഷേപങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ 'സൗജന്യ ചികിത്സ' എന്നത് കേവലം ഒരു വാഗ്ദാനം മാത്രമായി മാറുന്നു. പണമില്ലാത്തവന് ചികിത്സ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനമാണ്.
പരിഹാരമാർഗ്ഗങ്ങൾ: അടിയന്തര ഇടപെടൽ അനിവാര്യം
ഈ പ്രവണത മുളയിലേ നുള്ളാൻ സർക്കാർ കർശനമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

• മെഡിക്കൽ എത്തിക്സ് നിയമം: ആശുപത്രികൾ രോഗികളെ എത്തിക്കാൻ ഏജന്റുമാരെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് തടയാൻ കർശനമായ നിയമനിർമ്മാണം വേണം. ഇത്തരം സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ലൈസൻസ് റദ്ദാക്കാൻ മടിക്കരുത്.

• ആംബുലൻസ് കേന്ദ്രീകൃത ജി.പി.എസ് (GPS): എല്ലാ ആംബുലൻസുകളെയും സർക്കാർ കൺട്രോൾ റൂമുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയും, രോഗിയെ ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള അനുയോജ്യമായ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം.

• പൊതുജനാരോഗ്യ നയം: സർക്കാർ ആശുപത്രികളിൽ സ്പെഷ്യാലിറ്റി ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുക മാത്രമാണ് ഇതിനുള്ള ശാശ്വത പരിഹാരം. സ്വകാര്യ മേഖലയുടെ ചൂഷണത്തിന് തടയിടാൻ ശക്തമായ ഒരു 'ഹെൽത്ത് റെഗുലേറ്ററി അതോറിറ്റി' അടിയന്തരമായി പ്രവർത്തനക്ഷമമാക്കണം.
രോഗിയെ ഒരു സ്രോതസ്സായി മാത്രം കാണുന്ന കച്ചവട താല്പര്യങ്ങൾ ആരോഗ്യമേഖലയെ വിഴുങ്ങാൻ അനുവദിച്ചുകൂടാ. ചികിത്സ എന്നത് വിൽക്കാനുള്ള ചരക്കല്ല, അത് പൗരന്റെ അവകാശമാണെന്ന് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട സമയമാണിത്. മന്ത്രിയുടെ വാക്കുകൾ കേവലം ഒരു ആരോപണമായി ഒടുങ്ങാതെ, കൃത്യമായ ശുദ്ധീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രത്യാശിക്കാം.