ലളിതമായ ഒരു നാടൻ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ആരംഭിച്ച് മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിലെ സങ്കീർണ്ണമായ മൗനത്തിലേക്കും അപമാനബോധത്തിലേക്കും വിരൽ ചൂണ്ടുന്ന മനോഹരമായ ഒരു രചനയാണ് തുമ്പിയുടേത്.
തുമ്പി നീയൊരു മഹാ സംഭവം തന്നെ. വെറുതെ പറയുന്നതല്ല, ഹൃദയത്തിൽ തൊട്ട് പറയുന്നു.!

1. മൗനത്തിന്റെ ആഴം
ഏഴു വർഷത്തോളം നീണ്ടുനിന്ന ഫസിയുടെയും ബദറുവിന്റെയും മൗനത്തിന് പിന്നിലെ കാരണം ഒരു കറുത്ത മറുകാണെന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് കഥ വികസിക്കുന്നത്. സൗഹൃദത്തിനും പ്രണയത്തിനുമപ്പുറം 'അപമാനം' എന്ന വികാരം എങ്ങനെ രണ്ടുപേരെ അകറ്റുന്നു എന്ന് കഥാകാരി കാട്ടിത്തരുന്നു.

2. വിശ്വാസവും ആചാരവും
ചേര് മരം തൊട്ടാലുണ്ടാകുന്ന ചൊറിച്ചിൽ മാറ്റാൻ 'താന്നിമരത്തെ' നഗ്നയായി വലംവെക്കുക എന്ന നാടൻ വിശ്വാസമാണ് കഥയിലെ പ്രധാന വഴിത്തിരിവ്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന് തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത രോഗത്തെ വിശ്വാസത്തിലൂടെ നേരിടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഗ്രാമീണ പശ്ചാത്തലം ഇവിടെ തെളിയുന്നു.

3. ആകസ്മികമായ കാഴ്ചയും പാപബോധവും
ഫസി താന്നിമരത്തെ വലംവെക്കുന്നത് ജനൽ വിടവിലൂടെ ബദറു കാണുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ അതൊരു 'കാമക്കണ്ണോടെ' കണ്ട കാഴ്ചയായിരുന്നില്ല. ഭയവും പരിഭ്രമവും നിറഞ്ഞ ആ നിമിഷം ബദറുവിൽ ഒരു കള്ളന്റെ കുറ്റബോധമാണ് നിറയ്ക്കുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, ആ കാഴ്ചയെക്കുറിച്ച് ഫസിയോട് സംസാരിക്കാൻ അവൻ കാണിച്ച അശ്രദ്ധമായ ധൈര്യം അവരുടെ ബന്ധത്തെ തകർക്കുന്നു.

4. സ്ത്രീയുടെ ആത്മാഭിമാനം
തന്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ നിമിഷം മറ്റൊരാൾ കണ്ടു എന്നറിയുമ്പോഴുള്ള ഫസിയുടെ തകർച്ച കഥയിൽ ഹൃദയസ്പർശിയായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. "അന്ന് മരിച്ചു പോകുന്നതായിരുന്നു ഇതിലും ഭേദം" എന്ന് അവൾ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ ശരീരത്തെയും അന്തസ്സിനെയും എത്രമാത്രം വിലമതിക്കുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു.

5. പ്രകൃതിയും പ്രതീകങ്ങളും
കഥയിലെ താന്നിമരവും ചേര്മരവും വെറും മരങ്ങളല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങളുടെയും വിധിയുടെയും പ്രതീകങ്ങളാണ്. ചൊക്രാൻമുടി കയറുന്ന പിജി ബാച്ചിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പഴയ ഓർമ്മകൾ പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ, പ്രകൃതി ആ മൗനത്തിന് സാക്ഷിയായി നിൽക്കുന്നു.

വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു സൗഹൃദത്തിന്റെ കഥയാണിത്. ബദറുവിന് അതൊരു കാഴ്ച മാത്രമായിരുന്നപ്പോൾ ഫസിക്ക് അതവളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിന്മേറ്റ മുറിവായിരുന്നു. ആ മുറിവിൽ നിന്നാണ് അവർക്കിടയിൽ 'മൗനത്തിന്റെ മഹാമേരു' വളർന്നത്.
Nazeema Nazeer. ‘’