ഭാരതമെന്ന മഹാരാജ്യം ലോകത്തിന് മുന്നിൽ എന്നും ഒരു വിസ്മയമാണ്. വൈവിധ്യമാർന്ന മതങ്ങളും സംസ്കാരങ്ങളും ഭാഷകളും ഒത്തുചേരുന്ന ഈ സംഗമഭൂമിയിൽ, ഓരോ പൗരനും സുരക്ഷിതനാണെന്ന ബോധ്യം ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്നുണ്ട്. അടുത്തിടെ കേരളത്തിലെ ഒരു മുസ്ലിം നേതാവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനും പ്രധാനമന്ത്രിയെ സന്ദർശിച്ചതും, തുടർന്ന് മാധ്യമങ്ങളോട് ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലിംകൾ സുരക്ഷിതരാണെന്ന് അവർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടതും വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിരുന്നു. മുസ്ലിംകൾ മാത്രമല്ല, എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങളും സന്തുഷ്ടരായിരിക്കുക എന്നത് ഏതൊരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തിന്റെയും ലക്ഷ്യമാണ്.

ചരിത്രം സാക്ഷ്യം നിൽക്കുന്ന ഐക്യം

ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ ഹിന്ദു-മുസ്ലിം ഐക്യത്തിന്റെ മനോഹരമായ നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ കാണാം. ഏകദേശം 700 വർഷത്തോളം മുസ്ലിം നാമധാരികളായ ചക്രവർത്തിമാർ ഭാരതം ഭരിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, 1857-ലെ ഒന്നാം സ്വാതന്ത്ര്യസമര കാലത്ത് (സിപോയ് ലഹള) വിദേശ അധിനിവേശത്തിനെതിരെ പോരാടിയ ഭാരതീയർ തങ്ങളുടെ ചക്രവർത്തിയായി അവരോധിച്ചത് മുഗൾ - മുസ്ലിം വംശത്തിലെ അവസാന ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന ബഹദൂർ ഷാ സഫറിനെ ആയിരുന്നു. മുസ്ലിം ഭരണാധികാരികളും ഇവിടുത്തെ ഭൂരിപക്ഷ സമൂഹവും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന പരസ്പര വിശ്വാസത്തിന്റെയും ആദരവിന്റെയും തെളിവായിരുന്നു അത്.
അധിനിവേശ ശക്തികൾക്കെതിരെ പടപൊരുതിയ ചരിത്രത്തിലും മുസ്ലിം നാമങ്ങൾ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്നു. പോർച്ചുഗീസുകാർക്കെതിരെ സാമൂതിരിയുടെ നാവികപ്പടയെ നയിച്ച കുഞ്ഞാലി മരക്കാർ ഇന്ത്യയുടെ തന്നെ ആദ്യത്തെ നാവികസേനാ മേധാവിയായി ചരിത്രത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.

ഈ മണ്ണ് വിശുദ്ധമാണെന്നും ഇത് സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ഒന്നാണെന്നും പഠിപ്പിച്ച മഹാന്മാരായ പണ്ഡിതന്മാരുടെ നിര തന്നെയുണ്ട്.

സ്നേഹത്തിന്റെ 'ദാറുൽ അമാൻ'

പ്രമുഖ ഇസ്‌ലാമിക ചിന്തകനായിരുന്ന സൈനുദ്ദീൻ മഖ്ദൂം തങ്ങൾ ഭാരതത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് 'ദാറുൽ അമാൻ' (സമാധാനത്തിന്റെ ഗേഹം) എന്നാണ്. അധിനിവേശ ശക്തികൾക്ക് ഈ നാടിനെ അടിയറവെക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

മമ്പുറം തങ്ങളും വെളിയങ്കോട് ഉമർ ഖാസിയും പാണക്കാട് ഹുസൈൻ ആറ്റക്കോയ തങ്ങളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള മുസ്ലിം ആത്മീയ നേതാക്കൾ ഈ രാജ്യത്തിന്റെ മോചനത്തിനായി ആയുധമെടുത്ത് പോരാടിയവരാണ്. 'ഹിന്ദുസ്ഥാൻ' എന്ന നാമം പോലും ഈ രാജ്യത്തിന് സ്നേഹപൂർവ്വം നൽകിയതിൽ മുസ്ലിംകൾക്ക് വലിയ പങ്കുണ്ട്.

വെല്ലുവിളികളും തനതായ സ്വഭാവവും

ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ മുസ്ലിംകൾക്കും ദളിതർക്കും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും എതിരെ നടക്കുന്ന വിദ്വേഷ പ്രചാരണങ്ങളും ആൾക്കൂട്ട അക്രമങ്ങളും നാം കാണാതിരുന്നുകൂടാ. ചരിത്രത്തിൽ ഇല്ലാത്തവിധം വെറുപ്പിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തിന് ചിലയിടങ്ങളിൽ ആഴം കൂടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, ഇത്തരം വിദ്വേഷങ്ങൾക്കെതിരെ ജാതിമത ഭേദമന്യേ സാധാരണക്കാരായ ഇന്ത്യക്കാർ രംഗത്തുവരുന്നു എന്നത് ഈ രാജ്യത്തിന്റെ തനതായ സഹിഷ്ണുതയുടെ അടയാളമാണ്.

ആഗോള ബന്ധവും ആത്മീയതയും

പുരാതന കാലം മുതൽക്കേ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളുമായി ഇന്ത്യക്ക് സുദൃഢമായ ബന്ധമുണ്ട്. വയനാട് ദുരന്തസമയത്ത് ഉൾപ്പെടെ അറബ് ലോകം നൽകിയ സഹായങ്ങൾ ഭാരതീയരോടുള്ള അവരുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. മുസ്ലിം ലോകത്തിന് ഇന്ത്യയോടുള്ള ഈ താല്പര്യം പ്രവാചക അനുചരൻമാരായ സ്വഹാബികളുടെ കാലം മുതലേ തുടങ്ങിയതാണ്. മാലിക് ദീനാറും സംഘവും കേരള തീരത്തണഞ്ഞത് മുതൽ തുടങ്ങിയ ആ സാംസ്കാരിക വിനിമയം ഇന്നും തുടരുന്നു.

ഭരണകൂടത്തിന്റെ തെറ്റുകളെ തിരുത്തിയും, നന്മകളെ അംഗീകരിച്ചും മുന്നോട്ട് പോകാനാണ് മതപണ്ഡിതർ ശ്രമിക്കേണ്ടത്. ഇന്ത്യയിലെ മുനിമാരെയും സൂഫികളെയും ഒരുപോലെ ആദരിക്കുന്ന ഒരു പാരമ്പര്യം നമുക്കുണ്ട്. വിദ്വേഷമില്ലാത്ത, സ്നേഹവും സുരക്ഷിതത്വവുമുള്ള ഒരു ഇന്ത്യയെ കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ ആ പഴയകാല ചരിത്രപാഠങ്ങൾ നമുക്ക് ഊർജ്ജമാകട്ടെ.