ഹൃദയം നിഗൂഢതയുടെ 
താഴ്വരമാണ് 
നിശബ്ദമാക്കപ്പെട്ട 
വാക്കുകളുടെ പറുദീസ .
വിജനതയുടെ 
മൗനഗീതങ്ങൾ 
സദാ മുഴങ്ങി കേൾക്കാം. 
ഹൃദയത്തിന്റെ 
നനുത്ത നാലറക്കുള്ളിലൊരു 
കാട് പൂക്കുന്നുണ്ട് ,
ചുംബനമുദ്രകളാൽ 
പൊതിഞ്ഞു വെക്കപ്പെട്ട 
വിശുദ്ധ സ്നേഹത്തിന്റെ 
കൊടുംകാട്.
കനവുകൾ 
വൻ മരങ്ങളായ് 
മാനം തൊടുമ്പോൾ 
വള്ളികൾ 
ചുറ്റിപിണഞ്ഞു 
കരളിനെ വരിഞ്ഞു 
മുറുക്കുന്നുണ്ട്, 
പറിച്ചെറിയാനാകാതെ 
ഹൃദയത്തിന്റെ 
ആഴങ്ങളിലേക്ക് 
വേരൂകളാഴ്ത്തി 
കാട് തഴച്ചു വളരുന്നുണ്ട്. 
പുലരിമഞ്ഞിൻ 
പ്രതീക്ഷാങ്കുരങ്ങളായ്.