ഭാരതത്തിന്റെ ജനാധിപത്യം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി ഇന്ന് രാജ്യത്തെ ഉന്നത നീതിപീഠങ്ങളിൽ പിടിമുറുക്കിയിരിക്കുന്ന 'കൊളീജിയം' എന്ന നിയമന സംവിധാനമാണ്. ജഡ്ജിമാർ തന്നെ ജഡ്ജിമാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഈ രീതി ലോകത്ത് മറ്റൊരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തും നിലവിലില്ല.

അമേരിക്ക (USA):.....

ലോകത്തെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ജനാധിപത്യ രാജ്യമായ അമേരിക്കയിൽ, സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജിമാരെ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യുന്നത് പ്രസിഡന്റാണ്. എന്നാൽ ഈ നാമനിർദ്ദേശം കൊണ്ട് മാത്രം നിയമനം പൂർത്തിയാകില്ല. സെനറ്റിലെ 'ജുഡീഷ്യറി കമ്മിറ്റി' ഈ വ്യക്തിയെ അതിശക്തമായ പൊതുവിചാരണയ്ക്ക് (Public Hearing) വിധേയമാക്കുന്നു. അവരുടെ മുൻകാല വിധികൾ, വ്യക്തിജീവിതം, രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകൾ എന്നിവയെല്ലാം പരസ്യമായി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. സെനറ്റിന്റെ ഭൂരിപക്ഷ അനുമതിയോടെ മാത്രമേ ഒരാൾക്ക് നീതിപീഠത്തിൽ എത്താൻ കഴിയു. അതായത്, ജനപ്രതിനിധികളിലൂടെ ജനങ്ങൾക്ക് നിയമനത്തിൽ നേരിട്ട് പങ്കുണ്ട്.
ബ്രിട്ടൻ (UK): ജുഡീഷ്യൽ ഇൻഡിപെൻഡൻസ് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുമ്പോഴും അവിടെ 'ജുഡീഷ്യൽ അപ്പോയിന്റ്‌മെന്റ് കമ്മീഷൻ' (JAC) എന്ന സംവിധാനമാണുള്ളത്. ഈ കമ്മീഷനിൽ ജഡ്ജിമാർ മാത്രമല്ല, നിയമരംഗവുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത സാധാരണക്കാരായ പ്രതിനിധികളും (Lay Members) അംഗങ്ങളാണ്. അപേക്ഷകൾ സ്വീകരിച്ചും കർക്കശമായ മെറിറ്റ് പരിശോധനകൾ നടത്തിയുമാണ് നിയമനം. ഇത് ജുഡീഷ്യറി ഒരു കുടുംബസ്വത്താക്കി മാറ്റുന്നത് തടയുന്നു.

ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയും ഫ്രാൻസും: ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ 'ജുഡീഷ്യൽ സർവീസ് കമ്മീഷൻ' (JSC) വഴിയാണ് നിയമനം. ഇതിൽ എക്സിക്യൂട്ടീവ് (ഭരണകൂടം), ലെജിസ്ലേച്ചർ (നിയമനിർമ്മാണ സഭ), ജുഡീഷ്യറി എന്നിവർക്ക് തുല്യ പങ്കാണുള്ളത്. ഫ്രാൻസിലും ജഡ്ജിമാരുടെ നിയമനത്തിൽ ഭരണകൂടത്തിനും നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയ്ക്കും ഒരുപോലെ സ്വാധീനമുണ്ട്. ഇത് ജുഡീഷ്യറിയും ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള സന്തുലിതാവസ്ഥ (Checks and Balances) ഉറപ്പാക്കുന്നു.

ഭാരതം (India): മേൽപ്പറഞ്ഞ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഭാരതത്തിൽ മാത്രം ജഡ്ജിമാർ തന്നെ ജഡ്ജിമാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന 'കൊളീജിയം' എന്ന അടഞ്ഞ വാതിൽ (Closed-door) ക്ലബ്ബാണ് നിലവിലുള്ളത്. ഇവിടെ നിയമന പ്രക്രിയയിൽ എന്ത് നടക്കുന്നുവെന്നോ, എന്തടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഒരാളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതെന്നോ അറിയാൻ ഭരണഘടനയ്ക്കോ പാർലമെന്റിനോ ജനങ്ങൾക്കോ അവകാശമില്ല. ഭരണഘടന വിഭാവനം ചെയ്ത 'ചെക്സ് ആൻഡ് ബാലൻസ്' അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ട ഈ അസ്വാഭാവിക സംവിധാനം നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയെ അഴിമതിയുടെയും, സ്വജനപക്ഷപാതത്തിന്റെയും, രാഷ്ട്രീയ ദല്ലാൾമാരുടെയും കൂത്തരങ്ങാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുകയാണ്. അർഹരായവരെ തഴഞ്ഞ് സ്വന്തം ഇഷ്ടക്കാരെയും രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യമുള്ളവരെയും തിരുകിക്കയറ്റാൻ കൊളീജിയം ഒരു കവചമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു

അഴിമതിയുടെയും ധാർമ്മികച്യുതിയുടെയും ഭീകരമായ വളർച്ച

മുൻ സുപ്രീം കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് എച്ച്.ആർ. ഖന്ന ഒരിക്കൽ ആശങ്കയോടെ പങ്കുവെച്ച ഒരു കാര്യമുണ്ട്; ഇന്ത്യൻ ജുഡീഷ്യറിയിൽ ഏകദേശം 20 മുതൽ 30 ശതമാനത്തോളം ജഡ്ജിമാർ അഴിമതിക്കാരാണെന്ന്. എന്നാൽ പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിടുമ്പോൾ ആ അവസ്ഥ ഭയാനകമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് താഴെ തട്ടിലെ കോടതികൾ മുതൽ സുപ്രീം കോടതി വരെ പരിശോധിച്ചാൽ 50 ശതമാനത്തിലധികം ജഡ്ജിമാരും അഴിമതിയുടെയും സ്വജനപക്ഷപാതത്തിന്റെയും നിഴലിലാണെന്നത് പരസ്യമായ രഹസ്യമാണ്. നീതിക്ക് പകരം പണവും സ്വാധീനവും വിധികൾ നിർണ്ണയിക്കുന്ന കാലമാണിത്.

അഴിമതിയും ധാർമ്മികച്യുതിയും ആരോപിക്കപ്പെട്ട ജസ്റ്റിസ് വി. രാമസ്വാമി, കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ തട്ടിപ്പ് നടത്തിയ ജസ്റ്റിസ് സൗമിത്ര സെൻ, അനധികൃത സ്വത്ത് സമ്പാദനത്തിലും ഭൂമി കയ്യേറ്റത്തിലും കുടുങ്ങിയ ജസ്റ്റിസ് പി.ഡി. ദിനകരൻ, അഴിമതിക്കേസിൽ ജയിൽശിക്ഷ അനുഭവിച്ച ജസ്റ്റിസ് സി.എസ്. കർണ്ണൻ തുടങ്ങിയവരുടെ പേരുകൾ നമ്മുടെ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയ്ക്കേറ്റ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകളാണ്. ഇതിലുമേറെ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതാണ് മുൻ സുപ്രീം കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് രഞ്ജൻ ഗോഗോയ്ക്കെതിരെ ഉയർന്ന ലൈംഗികാരോപണം. സുപ്രീം കോടതിയിലെ ഒരു മുൻ ജീവനക്കാരി ഉന്നയിച്ച ഗുരുതരമായ ഈ പെൺകേസ് പരിഗണിക്കാൻ ആരോപണവിധേയനായ ജഡ്ജി തന്നെ പ്രത്യേക സിറ്റിംഗ് വിളിച്ചുകൂട്ടുകയും, തന്റെ നിരപരാധിത്വം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തത് ലോക നീതിന്യായ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ നാണക്കേടായി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. ഇരയെ അവഗണിച്ച് വേട്ടക്കാരൻ തന്നെ ജഡ്ജിയായ ആ നടപടി കൊളീജിയം വ്യവസ്ഥയുടെയും ഇന്ത്യൻ ജുഡീഷ്യറിയുടെയും ധാർമ്മികതയെ പൂർണ്ണമായും തകർക്കുന്നതായിരുന്നു.

വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ അഴിമതിക്കാരെയും സദാചാര വിരുദ്ധരെയും ഉടൻ പുറത്താക്കുമ്പോൾ ഭാരതത്തിൽ ഇംപീച്ച്‌മെന്റ് എന്ന കടമ്പ ഉപയോഗിച്ച് ഇവരെ സംരക്ഷിക്കാനാണ് കൊളീജിയം പലപ്പോഴും ശ്രമിക്കുന്നത്. ജഡ്ജിമാർക്കെതിരെ ഉയരുന്ന ആരോപണങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാൻ അവർ തന്നെ സമിതികളെ നിയോഗിക്കുന്ന ഈ രീതി അഴിമതിക്കാർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ കവചമാണ്.

കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ പക്ഷപാതവും നിഴൽ നിയമനങ്ങളും

കേരളത്തിലെ സാഹചര്യം ഇതിലും പരിതാപകരമാണ്. കൊളീജിയം വഴി ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്ന പല ജഡ്ജിമാരും ഭരണകക്ഷിയായ സി.പി.എമ്മിന്റെ താല്പര്യ സംരക്ഷകരായ ദല്ലാളുകളാണെന്ന ആക്ഷേപം ഇന്ന് പൊതുസമൂഹത്തിൽ ശക്തമാണ്. പല ജഡ്ജിമാരുടെയും മുൻകാല രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനങ്ങളും അവർ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന വിധികളും തമ്മിലുള്ള അവിശുദ്ധ ബന്ധം ജനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്. 

വിരമിച്ച ശേഷം രാഷ്ട്രീയ പദവികൾ മോഹിക്കുന്നവരും, പാർട്ടിയുടെ ഇഷ്ടക്കാരും ബെഞ്ചുകളിൽ ഇരിക്കുന്നത് നിഷ്പക്ഷമായ നീതി നടപ്പാക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്.

ഈ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ് ജസ്റ്റിസ് ഹണി എം. വർഗ്ഗീസിനെപ്പോലുള്ളവരുടെ നടപടികൾ. നടിയെ ആക്രമിച്ച കേസിൽ അതിജീവിതയോട് ഈ ജഡ്ജി സ്വീകരിച്ച നിലപാടുകൾ അങ്ങേയറ്റം വിവേചനപരമായിരുന്നു. കോടതിമുറിക്കുള്ളിൽ നീതി ലഭിക്കേണ്ട ഇരയെ മാനസികമായി തളർത്തുന്ന സമീപനമാണ് ഉണ്ടായതെന്ന് ആക്ഷേപമുണ്ട്. അതിജീവിതയ്ക്ക് വേണ്ടി ശബ്ദമുയർത്തിയ അഭിഭാഷകരെപ്പോലും പരസ്യമായി ആക്ഷേപിക്കാനും തരംതാഴ്ത്തി സംസാരിക്കാനും മടിക്കാത്ത കോടതിയുടെ രീതി നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് തന്നെ അപമാനമാണ്.

അതിജീവിതയുടെ സ്വകാര്യതയെപ്പോലും ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന നിലപാടുകൾ സ്വീകരിക്കുന്നവർ എങ്ങനെ നിഷ്പക്ഷമായി നീതി നടപ്പാക്കും? പ്രതിഭാഗത്തിന് അനുകൂലമായ രീതിയിൽ വിചാരണ വൈകിപ്പിക്കാനും തെളിവുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ വീഴ്ച വരുത്താനും ഇത്തരം 'രാഷ്ട്രീയ ദാസന്മാർ' മടിക്കുന്നില്ല. ജുഡീഷ്യറിയുടെ വിശ്വാസ്യതയെ തന്നെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഇത്തരം 'ദല്ലാൾ' ജഡ്ജിമാർ കൊളീജിയം എന്ന സുരക്ഷിത കവചത്തിന് കീഴിൽ വാഴുന്നത് ജനാധിപത്യം നേരിടുന്ന വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്.

അതിലും ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നത് രാജ്യസുരക്ഷയെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ കൊളീജിയം കാട്ടുന്ന അലംഭാവമാണ്. പോപ്പുലർ ഫ്രണ്ട് പോലുള്ള ഭീകര സംഘടനകൾക്ക് വേണ്ടി കോടതിയിൽ വാദിച്ച അഭിഭാഷകരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളെ ജഡ്ജിമാരാക്കാൻ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നത് ആത്മഹത്യാപരമാണ്. രാജ്യവിരുദ്ധ ശക്തികളുമായി ബന്ധമുള്ളവർ നീതിപീഠങ്ങളിൽ ഇരുന്നാൽ അത് രാജ്യത്തിന്റെ അഖണ്ഡതയെ തന്നെ ബാധിക്കും. ഇത്തരം ശുപാർശകൾ കേന്ദ്ര സർക്കാർ തള്ളിയെന്ന വാർത്തകൾ ആശ്വാസകരമാണെങ്കിലും, ഇത്തരം പേരുകൾ കൊളീജിയം എങ്ങനെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു എന്നത് ഗൗരവകരമായ ചോദ്യമാണ്.
ലിസയുടെ കേസിൽ കണ്ടതുപോലെ, രാജ്യസുരക്ഷയെ പോലും അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് കൊളീജിയം ശുപാർശകൾ നടത്തുമ്പോൾ, ഇത്തരം ആഗോള മാതൃകകൾ മുൻനിർത്തി ഭാരതത്തിലെ നിയമന രീതിയും പൊളിച്ചെഴുതേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്

രാജ്യവിരുദ്ധ ശക്തികളുമായി നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ ബന്ധമുള്ളവർ നീതിപീഠങ്ങളിൽ ഇരുന്നാൽ അത് രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തെയും അഖണ്ഡതയെയും തകർക്കുമെന്ന് കൊളീജിയത്തിന് അറിയില്ലേ? ഇടതും വലതും അംഗരാക്ഷകരുമായി പോകുമ്പോൾ, അത് ജനങ്ങളുടെ നികുതി പണം ആണെന്ന് മറക്കുന്നു. ജനങ്ങളുടെ നികുതിപ്പണം കൊണ്ട് ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കുന്ന ജഡ്ജിമാർ രാജ്യസുരക്ഷയേക്കാൾ സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങൾക്കും അടുപ്പക്കാർക്കും മുൻഗണന നൽകുന്നത് പ്രതിഷേധാർഹമാണ്.
രാജ്യസുരക്ഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗൗരവകരമായ ആക്ഷേപങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിലും കൊളീജിയം നടത്തുന്ന ശുപാർശകൾ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്. ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ് ലിസ ജോർജ് എന്ന ജഡ്ജിയുടെ നിയമനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തർക്കം. അവരുടെ ഭർത്താവ് ഭീകര സംഘടനകൾക്ക് വേണ്ടി കോടതിയിൽ ഹാജരായിട്ടുണ്ടെന്ന രഹസ്യാന്വേഷണ റിപ്പോർട്ടുകളുടെയും മറ്റ് ആരോപണങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ കേന്ദ്ര സർക്കാർ ആ അപേക്ഷ തള്ളുകയും ശക്തമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം പശ്ചാത്തലമുള്ളവർ നീതിപീഠങ്ങളിൽ എത്തുന്നത് രാജ്യത്തിന്റെ അഖണ്ഡതയ്ക്ക് ഭീഷണിയാണെന്ന് കേന്ദ്രം വ്യക്തമാക്കുകയുണ്ടായി.

ഇത്തരം ശുപാർശകൾ കേന്ദ്ര സർക്കാർ കൃത്യസമയത്ത് ഇടപെട്ട് തള്ളിയത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് പല അപകടങ്ങളും ഒഴിവായത്. എന്നാൽ, ഇന്റലിജൻസ് ബ്യൂറോയുടെയോ (IB) സിബിഐ (CBI) പോലുള്ള കേന്ദ്ര ഏജൻസികളുടെയോ കൃത്യമായ ക്ലിയറൻസ് റിപ്പോർട്ടുകൾ ഇല്ലാതെ ജഡ്ജിമാരെ നിയമിക്കാൻ കൊളീജിയത്തിന് ഒരു കാരണവശാലും അനുമതി നൽകരുത്. രാജ്യത്തെ ഒറ്റുന്ന ഭീകരവാദികളെയും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളെയും സഹായിക്കുന്ന നിലപാടുള്ളവരെ ജുഡീഷ്യറിയിലേക്ക് തിരുകിക്കയറ്റുന്ന കൊളീജിയം എന്ന സംവിധാനം അടിയന്തരമായി പിരിച്ചുവിടണം.

ഇതിനായി ഭരണഘടന ഭേദഗതി ചെയ്തോ പുതിയ നിയമനിർമ്മാണം നടത്തിയോ ഈ ഏകാധിപത്യം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്. അഴിമതിക്കാരും രാജ്യവിരുദ്ധ ബന്ധമുള്ളവരുമായ ജഡ്ജിമാരെ പുറത്താക്കാൻ പാർലമെന്റിന് നേരിട്ട് അധികാരം നൽകുന്ന നിയമം അനിവാര്യമാണ്. നീതിപീഠങ്ങൾ ഭാരതവിരുദ്ധരുടെ താവളമാകാൻ അനുവദിച്ചുകൂടാ.

കേന്ദ്രത്തിൽ ബിജെപി സർക്കാർ ഭരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് പല രാജ്യവിരുദ്ധ നിയമനങ്ങളും തടയപ്പെടുന്നത്. അല്ലാത്തപക്ഷം ഈ രാജ്യം തന്നെ അപകടത്തിലാകുമായിരുന്നു. കേന്ദ്രം ഭരിക്കുന്നത് ബിജെപി അല്ലെങ്കിൽ പോലും രാജ്യം സുരക്ഷിതമാകണമെങ്കിൽ ഈ കൊളീജിയം സംവിധാനം എന്നെന്നേക്കുമായി നിർത്തലാക്കണം.

അഴിമതിക്കാർക്കും രാഷ്ട്രീയ ദാസന്മാർക്കും സുരക്ഷിത താവളമായി മാറിയ കൊളീജിയം സംവിധാനം ജനാധിപത്യത്തിന് ഒരു ശാപമാണ്. താഴെ കോടതികൾ മുതൽ സുപ്രീം കോടതിവരെ അഴിമതിയുടെ അഴുക്കുചാലായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അഴിമതിക്കാരായ മുൻ ജഡ്ജിമാരെയും നിലവിൽ നിയമവിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരെയും മാതൃകാപരമായി ശിക്ഷിക്കണം. ജനങ്ങൾ നൽകുന്ന നികുതിപ്പണം കൊണ്ട് ശമ്പളം വാങ്ങുന്ന ജഡ്ജിമാർ ജനങ്ങളോടും ഭരണഘടനയോടും ഉത്തരവാദിത്തം ഉള്ളവരായിരിക്കണം. കൊളീജിയം നിർത്തലാക്കി, സുതാര്യമായ നിയമന രീതിയും, കുറ്റവാളികളായ ജഡ്ജിമാരെ ഉടൻ പുറത്താക്കാനുള്ള നിയമവും നടപ്പിലാക്കാൻ കേന്ദ്ര സർക്കാർ ഇനിയെങ്കിലും മടിക്കരുത്.

വിദേശ രാജ്യങ്ങളുടേത്‌ പോലെ അവരുടെ മുൻകാല വിധികൾ, വ്യക്തിജീവിതം, രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകൾ എന്നിവയെല്ലാം പരസ്യമായി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടണം. മന്ത്രി സഭയ്യുടെ ഭൂരിപക്ഷ അനുമതിയോടെ മാത്രമേ ഒരാൾക്ക് നീതിപീഠത്തിൽ എത്താൻ കഴിയാവു. അതായത്, ജനപ്രതിനിധികളിലൂടെ ജനങ്ങൾക്ക് കൂടി നിയമനത്തിൽ നേരിട്ട് പങ്കാളികൾ ആകുന്ന തരത്തിൽ വേണം നിയമനം.
ജുഡീഷ്യൽ ഇൻഡിപെൻഡൻസ് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുമ്പോഴും ജുഡീഷ്യൽ അപ്പോയിന്റ്‌മെന്റ് കമ്മീഷൻ എന്ന കടമ്പാകൂടി ഉണ്ടാവണം. ഈ കമ്മീഷനിൽ ജഡ്ജിമാർ മാത്രമല്ല, നിയമരംഗവുമായി ബന്ധമുല്ല പ്രതിനിധികളും അംഗങ്ങളാകാണാം. അപേക്ഷകൾ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ കർക്കശമായ മെറിറ്റ് പരിശോധനകൾ നടത്തിയാവണം നിയമനം. ഇത് ജുഡീഷ്യറി ഒരു കുടുംബസ്വത്താക്കി മാറ്റുന്നത് തടയുന്നത്തിനു സാധിക്കും.
നീതിയുടെ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാതിരിക്കാൻ ഇത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

Read More: https://www.emalayalee.com/writer/317