കോട്ടയം: വിൻസർ കാസിലിൽ നടന്ന ഫോമാ കേരള കൺവെൻഷനിൽ മുഖ്യാതിഥിയായി പങ്കെടുത്ത്, കവിയും ഗാനരചയിതാവുമായ ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി നടത്തിയ പ്രഭാഷണം, അനുഭവങ്ങളുടെയും ദാർശനിക ചിന്തകളുടെയും അപൂർവ സംഗമമായി മാറി. അമേരിക്കയുമായുള്ള തന്റെ ദീർഘകാല ആത്മബന്ധവും, മതസൗഹാർദ്ദത്തിന്റെ സർവ്വമാനവ സന്ദേശവും, കടമ–അവകാശ ബോധത്തിന്റെ സാമൂഹിക പ്രസക്തിയും അദ്ദേഹം വാക്കുകളിലൂടെ ശ്രോതാക്കളിലേക്കെത്തിച്ചു.

അമേരിക്കയിലേക്കുള്ള യാത്രകളും ആത്മബന്ധവും
താൻ ആറു പ്രാവശ്യം അമേരിക്ക സന്ദർശിച്ചതായി അദ്ദേഹം ഓർമ്മിച്ചു. 1977-ൽ സാൻഫ്രാൻസിസ്കോ അന്തർദേശീയ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ പങ്കെടുക്കാനെത്തിയതായിരുന്നു ആദ്യയാത്ര. ആ യാത്രയിൽ ഹോളിവുഡ്, ഡിസ്നിലാൻഡ് എന്നിവിടങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുകയും ഒരുമാസത്തോളം അവിടെ താമസിക്കുകയും ചെയ്ത അനുഭവങ്ങൾ അദ്ദേഹം പങ്കുവെച്ചു.
1984-ൽ, തൃശൂർ ഗവൺമെന്റ് എഞ്ചിനിയറിംഗ് കോളേജിൽ തന്നെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന, പിന്നീട് ടെക്സസിൽ ഡിപ്പാർട്മെന്റ് മേധാവിയായ അധ്യാപകനോടൊപ്പം ഒരു കാറിൽ അമേരിക്കയിലെ 42 സംസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച അനുഭവം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ അപൂർവ ഓർമ്മയാണെന്നും വ്യക്തമാക്കി. റോക്കി മൗണ്ടൻസ്, മൗണ്ട് റഷ്മോർ, ന്യൂയോർക്ക് തുടങ്ങിയ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങൾ സന്ദർശിച്ച തനിക്ക് അമേരിക്കയോട് ഒരു ആത്മബന്ധമുണ്ടെന്നും, ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും തമ്മിൽ ചില അദൃശ്യ ബന്ധങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നും  ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

ചരിത്രവും ഭൂമിശാസ്ത്രവും മനുഷ്യജീവിതവും
ഏഷ്യയിലെത്തണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ യാത്രതിരിച്ച ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസ്, യാദൃച്ഛികമായി അമേരിക്കയിലെത്തിയ ചരിത്രം ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, “അമേരിക്ക കണ്ടെത്തിയ കൊളംബസിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം നമ്മുടെ നാടായിരുന്നു” എന്ന ചിന്ത അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ചു.
അമേരിക്കയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്ര സവിശേഷതകളും മനുഷ്യജീവിതവുമായി അദ്ദേഹം ഉപമിച്ചു: ഒരു വശത്ത് എപ്പോഴും പ്രക്ഷുബ്ധമായ അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രവും മറുവശത്ത് ശാന്തിയുടെ പ്രതീകമായ പസഫിക് സമുദ്രവും. മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് ഏത് സമുദ്രത്തെപ്പോലെ ആക്കണമെന്നത് അവനവൻ തീരുമാനിക്കേണ്ടതാണെന്നും, സമാധാനത്തിനായുള്ള മനുഷ്യന്റെ തിരച്ചിലാണ് ദൈവവിശ്വാസത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

ദൈവം, മതങ്ങൾ, കവിയുടെ ആത്മാവും
“ആരാണ് ഞാൻ, എവിടെ നിന്നാണ് തുടക്കം, എവിടെയാണ് അവസാനം” എന്ന ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്നാണ് മനുഷ്യൻ ദൈവത്തെ കണ്ടെത്തിയതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. ഹിന്ദുമതം, ക്രിസ്തുമതം, ഇസ്ലാം മതം—എല്ലാം ഒരേ ദൈവത്തിലേക്കാണ് മനുഷ്യനെ നയിക്കുന്നതെന്നും, “അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി” എന്ന ഹിന്ദു ദർശനം ഒറ്റ ദൈവസങ്കൽപ്പത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.
കവിയെന്ന നിലയിൽ, 3000-ലധികം ഗാനങ്ങൾ താൻ എഴുതിയിട്ടുണ്ടെന്നും, അതിൽ ഹിന്ദു ഭക്തിഗാനങ്ങളും ക്രിസ്ത്യൻ ഗാനങ്ങളും ഇസ്ലാമിക ഗാനങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞു. “എന്റെ മതം എന്താണ്” എന്ന ചോദ്യത്തിന് അദ്ദേഹം നൽകിയ ഉത്തരം മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെതായിരുന്നു—“എനിക്ക് മനുഷ്യരേ ഉള്ളു, മനുഷ്യർക്കുവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ പാട്ടെഴുതുന്നത്.”

ക്രിസ്തുമസ് കാലത്ത് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹം ആലപിക്കുന്ന ‘രാജാവിൻ രാജാവ് എഴുന്നള്ളുന്നു’ എന്ന ഗാനം താൻ എഴുതിയതാണെന്ന് പലർക്കും അറിയില്ലെന്ന അനുഭവം അദ്ദേഹം രസകരമായി പങ്കുവെച്ചു. ‘ജീവിതം ഒരു ഗാനം’ എന്ന താൻ തന്നെ എഴുതി സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രത്തിലൂടെ, ഇടനാടൻ ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ അധ്വാനജീവിതവും മാറ്റങ്ങളും അവതരിപ്പിച്ചതും, അതിലെ ‘സത്യനായകാ മുക്തിദായകാ’ എന്ന ഗാനം എഴുതിയ അനുഭവങ്ങളും അദ്ദേഹം സ്മരിച്ചു. “ആ പാട്ടെഴുതുമ്പോൾ ഞാൻ ക്രിസ്ത്യാനിയായിരുന്നു; അല്ലാതെ എനിക്ക് അത് എഴുതാനാവില്ല” എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ കയ്യടിയോടെയാണ് ശ്രോതാക്കൾ സ്വീകരിച്ചത്. അതുപോലെ ‘ആകാശരൂപിണി അന്നപൂർണ്ണേശ്വരി’ എഴുതുമ്പോൾ താൻ ഹിന്ദുവായിരുന്നുവെന്നും, ‘തത്കാല ദുനിയാവ്’ എഴുതുമ്പോൾ ഇസ്ലാമായിരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

കടമയും അവകാശവും – മുന്നേറ്റത്തിന്റെ രണ്ട് കാലുകൾ
മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ മുന്നേറ്റത്തിന് രണ്ട് കാലുകളുണ്ടെന്ന മനോഹരമായ ഉപമയിലൂടെ, കടമയും അവകാശവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. “കടമ നിർവഹിച്ചതിന് ശേഷമേ അവകാശത്തിനായി സംസാരിക്കാനാകൂ. കടമ മറന്നാൽ ഒരൊറ്റക്കാലിൽ നിൽക്കേണ്ടിവരും” എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ സാമൂഹിക ബോധത്തിന്റെ ശക്തമായ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി.

പ്രവാസികൾക്ക് സന്ദേശം
പ്രവാസികളായ മലയാളികളോട്, സ്വപ്നവും സത്യവും തമ്മിലുള്ള സമതുലിതമായ പ്രവാഹത്തിന്റെ ആവശ്യകത അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. “അമേരിക്കയിൽ ജീവിക്കുമ്പോൾ അമേരിക്ക സത്യമാണ്; നമ്മുടെ നാട് സ്വപ്നമാണ്. സ്വപ്നവും സത്യവും ചേർന്നൊഴുകുമ്പോഴാണ് ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്” എന്ന സന്ദേശത്തോടെയാണ് അദ്ദേഹം പ്രഭാഷണം അവസാനിപ്പിച്ചത്.

കേരളത്തിലെ  ഫോമാ സമ്മേളനത്തിൽ മുഖ്യാതിഥിയായി പങ്കെടുക്കാനായതിൽ സന്തോഷം രേഖപ്പെടുത്തിയ അദ്ദേഹം, എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും അതിഥികൾക്കും അഭിവാദ്യം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് വാക്കുകൾ ഉപസംഹരിച്ചത് .
ഫോമാ കേരള കൺവെൻഷനിലെ ഈ പ്രഭാഷണം, സാഹിത്യവും ആത്മചിന്തയും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തവും ഒരുമിച്ചു ചേർന്ന ഒരു സ്മരണീയ അനുഭവമായി പങ്കെടുത്തവരുടെ മനസ്സിൽ ഇടം പിടിച്ചു.