ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്ര, സാഹിത്യ, ദാർശനിക പൈതൃകത്തിന് ആഗോള അംഗീകാരം. കൽഹണന്റെ 'രാജതരംഗിണി', 'മഹാഭാരതം', കൗടില്യന്റെ 'അർത്ഥശാസ്ത്രം' എന്നീ മൂന്ന് വിഖ്യാത കൃതികൾ യുനെസ്കോയുടെ ഏഷ്യ-പസഫിക് മേഖലയിലെ മെമ്മറി ഓഫ് ദ വേൾഡ് റീജിയണൽ രജിസ്റ്ററിൽ ഇടംപിടിച്ചു.

ഇന്ത്യയുടെ കാലാതീതമായ വിജ്ഞാനപാരമ്പര്യത്തിന് ലഭിച്ച ആഗോള അംഗീകാരമാണിതെന്ന് വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയം വിശേഷിപ്പിച്ചു. തലമുറകളെയും രാജ്യാതിർത്തികളെയും അതിജീവിച്ച് നിലനിൽക്കുന്ന ഇന്ത്യയുടെ അറിവിന്റെ പാരമ്പര്യത്തിന് അഭിമാനകരമായ നിമിഷമാണിതെന്ന് വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയ വക്താവ് രൺധീർ ജയ്‌സ്വാൾ എക്സിൽ കുറിച്ചു.

ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ജക്കാർത്തയിൽ നടന്ന മെമ്മറി ഓഫ് ദ വേൾഡ് കമ്മിറ്റി ഫോർ ഏഷ്യ ആൻഡ് പസഫിക്കിന്റെ (MOWCAP) പതിനൊന്നാമത് സമ്മേളനത്തിലാണ് ഇതുസംബന്ധിച്ച തീരുമാനമെടുത്തത്. ഇതോടെ മേഖലാ രജിസ്റ്ററിൽ ഇന്ത്യയുടെ അംഗീകൃത രേഖകളുടെ എണ്ണം ആറായി ഉയർന്നു.

ഇന്ദിരാഗാന്ധി നാഷണൽ സെന്റർ ഫോർ ദ ആർട്സ് (IGNCA) ആണ് മൂന്ന് കൃതികളുടെയും നാമനിർദേശ രേഖകൾ തയ്യാറാക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചത്. കേന്ദ്ര സാംസ്കാരിക മന്ത്രാലയത്തിന്റെ കീഴിലുള്ള സ്ഥാപനമാണിത്. ഐജിഎൻസിഎ മെംബർ സെക്രട്ടറി ഡോ. സച്ചിദാനന്ദ് ജോഷിയാണ് പുതിയ അംഗീകാരം സംബന്ധിച്ച വിവരം പുറത്തുവിട്ടത്.

ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രരചനാ പാരമ്പര്യത്തിലെ അപൂർവ സംഭാവനയാണ് പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കൽഹണൻ രചിച്ച 'രാജതരംഗിണി'. കശ്മീരിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണചരിത്രം, രാഷ്ട്രീയ സംഭവവികാസങ്ങൾ, സാമൂഹിക-സാംസ്കാരിക ജീവിതം എന്നിവ കാലക്രമത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ കൃതിയാണിത്. തെളിവുകൾ, പാരമ്പര്യങ്ങൾ, വിമർശനാത്മക അന്വേഷണങ്ങൾ എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചരിത്രം അവതരിപ്പിക്കുന്ന രചനാരീതിയും ഇതിനെ ശ്രദ്ധേയമാക്കുന്നു.

ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ മഹത്തായ ഇതിഹാസങ്ങളിലൊന്നായ 'മഹാഭാരതം' കേവലം ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ കഥയല്ല. ധർമ്മം, കടമ, നീതി, അധികാരം, മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾ, ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനചോദ്യങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശാലമായ ദാർശനിക അന്വേഷണമാണ് ഈ കൃതി. ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ പൊതുവായ സാംസ്കാരിക ഓർമയിലും ലോകത്തിന്റെ വിജ്ഞാനപൈതൃകത്തിലും മഹാഭാരതത്തിന് സുപ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.

പുരാതന ഇന്ത്യയുടെ ഭരണസംവിധാനത്തെയും രാഷ്ട്രീയചിന്തയെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന വിഖ്യാത കൃതിയാണ് കൗടില്യന്റെ 'അർത്ഥശാസ്ത്രം'. ഭരണനിർവഹണം, രാഷ്ട്രതന്ത്രം, സാമ്പത്തികനയം, നയതന്ത്രം, ഭരണകൂടത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം, തന്ത്രപരമായ തീരുമാനങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ഈ കൃതിയിലുണ്ട്. ആധുനിക ഭരണപഠനങ്ങൾക്കും രാഷ്ട്രതന്ത്ര ഗവേഷണങ്ങൾക്കും ഈ കൃതി ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്.

മൂന്ന് കൃതികൾക്കും ലഭിച്ച അംഗീകാരം പുരാതന ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രബോധം, ധർമചിന്ത, ഭരണതന്ത്രം, സാഹിത്യ-ദാർശനിക പാരമ്പര്യം എന്നിവയ്ക്കുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര അംഗീകാരമായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. ഇന്ത്യയുടെ വിജ്ഞാനസമ്പത്ത് ലോകത്തിന് നൽകിയ സംഭാവനകൾക്ക് യുനെസ്കോയുടെ അംഗീകാരം കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടിക്കൊടുക്കുമെന്നും സാംസ്കാരിക മന്ത്രാലയം വ്യക്തമാക്കി.