തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ പണത്തിന്റെ സ്വാധീനവും ഭരണത്തിലെ ഉത്തരവാദിത്വവും സംബന്ധിച്ച് ഒരു കുടിയേറ്റക്കാരന്‍റെ  ആശങ്ക

നാൽപ്പത്തിനാലു വർഷം മുമ്പ് ഇന്ത്യയിൽനിന്ന് അമേരിക്കയിലെത്തുമ്പോൾ മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകൾക്കൊപ്പം ഈ രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണസംവിധാനങ്ങളോടുള്ള  വലിയ ബഹുമാനവും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ എന്നെ ഏറെ ആകർഷിച്ച ഒരു വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു: ഇവിടെ ആരും നിയമത്തിന് അതീതരല്ല.  സാധാരണക്കാരനായാലും സമ്പന്നനായാലും അധികാരമുള്ള ആളായാലും തെറ്റുചെയ്താൽ മറുപടി പറയേണ്ടിവരും. അമേരിക്കയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അഭിമാനത്തോടെ എടുത്തുപറഞ്ഞിരുന്ന കാര്യമായിരുന്നു,   കുറ്റം ചെയ്താല്‍ ശിക്ഷ ഉറപ്പാണ് എന്നത്.

ഈ രാജ്യം എല്ലായ്പ്പോഴും ആ തത്ത്വം പാലിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്   അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. എന്നാൽ തെറ്റുകൾ കണ്ടെത്താനും അധികാര ദുർവിനിയോഗത്തെ ചോദ്യംചെയ്യാനും തിരുത്തലുകൾ വരുത്താനും കഴിയുന്ന സ്ഥാപനങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ടെന്ന വിശ്വാസം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.

അടുത്തിടെ ടെലിവിഷനിൽ കണ്ട രണ്ടു വാർത്തകൾ ആ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും ചിന്തിക്കാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഇടക്കാല തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന വൻതുകയും ഭരണത്തിലെ അഴിമതിയെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങൾക്കുള്ള ആശങ്കയുമായിരുന്നു അവ.

തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന പണം

ഫെഡറൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മിഷന്റെ രേഖകൾ പരിശോധിച്ച് ഒക്ടോബർ 23ന് WIRED പ്രസിദ്ധീകരിച്ച റിപ്പോർട്ടനുസരിച്ച്, ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലയളവിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ അനുകൂല രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകൾക്ക് ഇലോൺ മസ്‌ക് നൽകിയ സംഭാവന 445 മില്യൺ ഡോളറിലധികമാണ്. ഒക്ടോബറിലെ ആദ്യ രണ്ടാഴ്ചയിൽ മാത്രം അമേരിക്ക പി.എ.സി.ക്ക് നൽകിയ 76 മില്യൺ ഡോളറിലധികവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇത് ഒരു സ്ഥാനാർഥിക്ക് നേരിട്ട് നൽകിയ തുകയല്ല; വിവിധ രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകൾക്കുള്ള സംഭാവനകളാണ്.

ഒരു വ്യക്തിക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ സ്വാധീനിക്കാൻ ഇത്രയും പണം നൽകാൻ കഴിയുന്നു എന്നത് നാം ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമാണ്.

സമ്പന്നർക്കും രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനും ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥാനാർഥികളെ പിന്തുണയ്ക്കാനും അവകാശമുണ്ട്. വലിയ സംഭാവന നൽകിയതുകൊണ്ടുമാത്രം അത് കൈക്കൂലിയോ നിയമലംഘനമോ ആകുന്നില്ല.

നിലവിലെ ചട്ടങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, സംഭാവന നൽകാൻ അർഹതയുള്ള വ്യക്തികളിൽനിന്നും സ്ഥാപനങ്ങളിൽനിന്നും പരിധിയില്ലാതെ പണം സ്വീകരിക്കാൻ സൂപ്പർ പി.എ.സി.കൾക്ക് കഴിയും. സ്ഥാനാർഥികളുടെ പ്രചാരണവുമായി ഏകോപിപ്പിക്കാതെയുള്ള സ്വതന്ത്ര ചെലവുകൾ സംബന്ധിച്ച നിയമങ്ങളും ഇവയ്ക്ക് ബാധകമാണ്.

എന്നാൽ നിയമം അനുവദിക്കുന്നുണ്ട് എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം ജനാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരമാകുന്നില്ല.

ചുരുക്കം ചിലർക്ക് ഇത്രയധികം പണം ചെലവഴിക്കാനാകുമ്പോൾ സാധാരണക്കാരന്റെ അഭിപ്രായത്തിന് എത്ര പരിഗണന ലഭിക്കും? അധികാരത്തിലുള്ളവരെ നേരിൽ കാണാനും സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾ അവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്താനും കൂടുതൽ അവസരം ലഭിക്കുന്നത് ആർക്കായിരിക്കും?

ഏതു പാർട്ടിക്കുവേണ്ടി പണം നൽകുന്നവരായാലും ഈ ചോദ്യങ്ങൾ പ്രസക്തമാണ്. ഡെമോക്രാറ്റുകൾക്കും റിപ്പബ്ലിക്കൻമാർക്കും ഒരേ മാനദണ്ഡം ബാധകമാകണം.

ജനങ്ങളുടെ ആശങ്ക എന്താണ്?

ഒക്ടോബർ 9 മുതൽ 12 വരെ 1,202 രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത വോട്ടർമാർക്കിടയിൽ നടത്തിയ ഫോക്സ് ന്യൂസ് സർവേയിൽ 60 ശതമാനം പേർ ഭരണത്തിലെ അഴിമതിയെക്കുറിച്ച് അതീവ ആശങ്കയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. വലിയ ആശങ്കയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞവരെക്കൂടി ചേർത്തപ്പോൾ ഇത് 88 ശതമാനമായി. സർവേയിൽ പരിശോധിച്ച വിഷയങ്ങളിൽ, അതീവ ആശങ്ക രേഖപ്പെടുത്തിയവരുടെ ശതമാനത്തിൽ അഴിമതി വിലക്കയറ്റത്തേക്കാൾ മുന്നിലായിരുന്നു. സർവേയുടെ പിശകുസാധ്യത ±2.5 ശതമാന പോയിന്റാണ്.

ഇവിടെ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കണം. വോട്ടുചെയ്യുമ്പോൾ പരിഗണിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഏക വിഷയം അഴിമതിയാണെന്ന് 60 ശതമാനം പേർ പറഞ്ഞുവെന്നല്ല ഇതിന്റെ അർഥം. അഴിമതിയെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ആശങ്കയുടെ തീവ്രതയാണ് ചോദ്യം അളന്നത്.

സെപ്റ്റംബർ രണ്ടിന് ഗാലപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ടിൽ, ഭരണത്തിൽ അഴിമതി വ്യാപകമാണെന്ന് 89 ശതമാനം അമേരിക്കൻ മുതിർന്നവരും വിശ്വസിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തി. ഇരുപതു വർഷത്തെ സർവേ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിരക്കാണിത്. ഡെമോക്രാറ്റുകളിൽ 91 ശതമാനവും സ്വതന്ത്രരിൽ 90 ശതമാനവും റിപ്പബ്ലിക്കൻമാരിൽ 83 ശതമാനവും ഈ അഭിപ്രായം പങ്കുവച്ചു.

ഇവ ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളാണ്. ഏതെങ്കിലും വ്യക്തി കുറ്റക്കാരനാണെന്നതിനുള്ള തെളിവല്ല. എന്നിരുന്നാലും ഇത്രയധികം ആളുകൾ ഭരണത്തെ സംശയത്തോടെ കാണുന്നത് നിസ്സാരമായി തള്ളിക്കളയാനാകില്ല.

സ്വന്തം പക്ഷത്തോടും ചോദ്യങ്ങൾ വേണം

വർഷങ്ങളായി ഡെമോക്രാറ്റിക്, റിപ്പബ്ലിക്കൻ സ്ഥാനാർഥികളെ ഞാൻ പിന്തുണച്ചിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ കഴിവും സ്വഭാവവും പ്രവർത്തനവുമാണ് പരിഗണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത്. എല്ലാവരും എന്റെ രാഷ്ട്രീയ അഭിപ്രായങ്ങളോട് യോജിക്കണമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല.

എന്നാൽ ചില അടിസ്ഥാന കാര്യങ്ങളിൽ നമുക്ക് യോജിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതാണ്.

തെറ്റുചെയ്തെന്ന ആരോപണമുണ്ടെങ്കിൽ സ്വതന്ത്രമായ അന്വേഷണം വേണം. ആരോപണം നേരിടുന്നയാൾക്ക് നിയമപരമായി തന്റെ ഭാഗം വിശദീകരിക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കണം. നിയമലംഘനം തെളിഞ്ഞാൽ അതിനുള്ള നടപടി ഉണ്ടാകണം. പണമോ പദവിയോ പാർട്ടിബന്ധമോ ആരെയും അതിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കരുത്.

എതിർപക്ഷത്തിന്റെ തെറ്റുകളെ വിമർശിക്കുകയും സ്വന്തം നേതാക്കളുടെ സമാനമായ പെരുമാറ്റത്തിന് ന്യായീകരണം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മളും ഈ ഉത്തരവാദിത്വത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയാണ്.

സ്വന്തം പാർട്ടിയിലെ നേതാക്കളോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതും ജനാധിപത്യത്തോടുള്ള കടമയുടെ ഭാഗമാണ്.

അഭിമാനമുള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഈ ആശങ്ക

അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രത്തിൽ അനീതിയും വിവേചനവും അധികാരദുർവിനിയോഗവും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഈ രാജ്യത്തോടുള്ള എന്റെ ബഹുമാനം അതൊന്നും മറന്നുകൊണ്ടുള്ളതല്ല.

തെറ്റുകളെ ചോദ്യംചെയ്യാനും തിരുത്താനും അവസരമുണ്ടെന്നതാണ് എനിക്ക് പ്രതീക്ഷ നൽകിയിരുന്നത്. സാധാരണക്കാർക്ക് സംഘടിക്കാം. മാധ്യമങ്ങൾക്ക് അന്വേഷിക്കാം. കോടതികളെ സമീപിക്കാം. അധികാരത്തിലുള്ളവരോട് വിശദീകരണം ആവശ്യപ്പെടാം.

ആ അവസരങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കണം.

തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് പണം എവിടെനിന്നു വരുന്നു എന്നതിൽ കൂടുതൽ സുതാര്യത ആവശ്യപ്പെടാം. പൊതുചുമതലകളും സ്വകാര്യ സാമ്പത്തിക താൽപര്യങ്ങളും തമ്മിൽ സംഘർഷമുണ്ടാകാതിരിക്കാനുള്ള ശക്തമായ വ്യവസ്ഥകൾ വേണമെന്ന് പറയാം. നമുക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളവരെയും ഇഷ്ടമില്ലാത്തവരെയും ഒരേ മാനദണ്ഡത്തിൽ വിലയിരുത്താം.

ഒരു സാധാരണ പൗരനേക്കാൾ സർക്കാരിൽ കൂടുതൽ അവകാശം സമ്പന്നനുണ്ടെന്ന സ്ഥിതി നാം അംഗീകരിക്കരുത്.

നാൽപ്പത്തിനാലു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷവും അമേരിക്കയെ എന്റെ നാടെന്നു വിളിക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് അഭിമാനമുണ്ട്. ആ അഭിമാനമുള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇന്നത്തെ കാര്യങ്ങളിൽ ആശങ്ക തോന്നുന്നതും അതു തുറന്നുപറയുന്നതും.

അധികാരമുള്ളവരും ജനങ്ങളോട് മറുപടി പറയണം. ഞാൻ വിശ്വസിച്ച അമേരിക്കയുടെ ആ വാഗ്ദാനം നിലനിൽക്കണമെന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം.

നാലു പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു ശേഷവും ആ അടിസ്ഥാന വിശ്വാസം- ആരും നിയമ വാഴ്ജയ്ക്ക് അതീതരല്ല- നിലനിന്നു കാണുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.