ശരിയാണ്; തലമുറകൾ വന്നു പോയ  മണ്ണിൽ സ്വപനങ്ങൾ പുനർജനിക്കും . മരണമില്ലാത്ത സ്വപ്‌നങ്ങൾ . പക്ഷെ അടുത്ത ഭാഗത്തോട് യോജിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല കവി . ജീവിതത്തിന് മധുരം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുക എന്നത് ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ചിന്തയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും .  മധുരത്തിന് സമൂഹം ഉണ്ടാക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന മാനദണ്ഡങ്ങൾ നേടാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ കണ്ണീരിൽ തിരിച്ചു പോകേണ്ടതായ് വരും. കാലവും അതുപോലെ തന്നെ. സമൂഹം നിർ വചിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന നല്ല കാലത്തിൽ എത്തി ചേരാൻ കഴിയാതെ കൈകാൽ കുഴഞ്ഞു വീഴണ്ടതായി വരും .  

"ഒന്നിനും ഇല്ല നില ഉന്നതമായ 

കുന്നുമെന്നല്ലാഴിയും നശിക്കുമാർത്താൽ "  

സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, പ്രളയം ഇത് ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് , ഇതിൽ നിന്നാർക്കും രക്ഷയില്ല . അത് ഒരു സത്യവുമാണ്.  ഇത് മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞാൽ ജീവിതത്തിന്റെ സമനിലയെ സ്വായത്തമാക്കാൻ പറ്റും . 

മറ്റൊരുത്തനുമായി തുലനം ചെയ്യാതെ 

മൃത്യു സത്യമെന്നു കരുതി നീ പോക 

നിര്വചിക്ക നിനക്കായ് നീ  മധുരത്തെ 

സത്യമാം സ്വപ്നത്തെ പുണരുക നീയെന്നും