മിഥുനമാസപ്പെയ്തിലലിഞ്ഞു നാം,
ഒരു കുടക്കീഴിലായ് ചേർന്ന നാൾ.
തണുത്ത കാറ്റും ചിണുങ്ങും മഴയും,
നമ്മുടെ പ്രണയത്തിൻ രാഗമായി.
കവിളിൽ തൊട്ടുരുമ്മി പെയ്ത നീർക്കണം,
നിൻ നാണത്തിൻ ഭാവം പകർത്തിടവേ,
ഇടറിയ നെഞ്ചിലെ സ്പന്ദനങ്ങളിൽ,
ഇരുകരങ്ങൾ കോർത്തു നാം നടന്നു.
പെയ്തു തോരാത്തൊരീ മിഥുനമഴയിൽ,
നിൻ മിഴികളിൽ ഞാൻ എന്നെ കണ്ടു.
ഈ പ്രണയത്തിൻ തണുപ്പുള്ള ഓർമ്മകൾ,
ഇനിയുമെൻ ജന്മങ്ങളിൽ പെയ്തിടട്ടെ!