beefeater 2015-10-04 15:57:49 News
"The myth of the holy cow" by DN Jha. (It can be ordered from flipkart.com for about Rs.200/)
According to this book Aryans were cattle herders before they turned to Agriculture and to Brahmanism in India. And as herders they ate all kinds of meat. And whatever is the favourite dish for the people become the favourite dish for their gods and so the early Brahmanists sacrificed cattle to their gods and partook of the sacrificed meat. (The Israelis did that as attested by the Bible and so did most societies of the world)
We know that Ram, Sita and Laxman went into exile in the forest with only a bow and arrow and the Ramayan does not tell of the trio cultivating any land. On the other hand Ram leaves Sita and goes after Marichan who was sent in the guise of a wounded deer. Obviously Ram did not go after the deer with bow and arrow to milk it and so obviously the trio survived on the produces of the forest including venison or whatever.
In the Mahabharatha also we see Bheem consuming all the food including meat which a Brahmin family had entrusted to Bheem for feeding Bakan the Rakshas. Obviously the Pandavas and their contemporaries too were not averse to meat. 
So true Ramraj can come only if you consume meat. Those who refrain from meat cannot be said to true followers of Ram
Sivakumar M T 2015-10-04 09:23:02 News
Mr . Observer,
commenting is very easy. Real leading is  a herculean task as  it is like a difficult circus, Remember the story of father and son and a donkey. Different people has different vision and upbringing as is their opinions. But to become a political leader is like the life of Rama, Krishna, Yudhishtira, duryOdhana, drONa, savool, David so and so....K M Mani is  really a gigantic clever political leader. As the mango tree is full of mango fruits, so the intensity of throw stones. Malayalees are notorious for jealous and belittiing  or down grading or throwing mud at famous people . But the commentators are asked to take the lead, the will simply flub.
Oriya 2015-10-03 19:08:32 News
when men gets age over 45 they develop a special character ( I don't know it's scientific name) they act like childish. I mean all men. Mr. Gandarvan also shows that character which is why it happened. Instead of wisdom they becomes silly. Forgive him. 
Indian 2015-10-03 17:50:46 News
തെറ്റിനെ തെറ്റായി ചിത്രീകരിക്കാതെ ന്യായങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തുന്നതാണു ഇന്നത്തെ ഫാഷന്‍. ഗുജറാത്തീലെ പോലെ ഒരു കലാപം അമേരിക്കയില്‍ നടന്നാല്‍ ആ സ്റ്റേറ്റിലെ ഗവര്‍ണര്‍ പിന്നെ ഒരു ഇലക്ഷന്‍ ജയിക്കുമോ. ഇല്ല. മോദി ദേശീയ പ്രാധാന്യ്ം നേടിയത് ഗുജറാത്ത് കലാപ കാലഠു ഒന്നും ചെയ്യതിരുന്നാണു. അങ്ങനെ ഹിന്ദു മൗലിക വാദികളുടെ ആരാധനാ പാത്രമായി.
അങ്ങനെയൊരാള്‍ പ്രധാനമന്ത്രി ആയപ്പോള്‍ മൗലികവാദികള്‍ തനിനിറം കാട്ടുന്നു. ഇതിനു മുന്‍പ് അനങ്ങാതിരുന്നവരാണവര്‍ എന്നോര്‍ക്കന, ഇന്നു സഹായിക്കാനും ന്യായീകരിക്കാനും ഗവണ്മെന്റും ബി.ജെ.പിയുമുണ്ട്.
ഇന്ത്യന്‍ പൗരന്മാര്‍ക്ക് എതിരെയാണു ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നതെന്നു ഇക്കൂൂട്ടര്‍ മറക്കുനു. നിയമ വാഴ്ച തകരുമ്പോള്‍ 'വാഴക്ക രിപ്പബ്ലിക്'; ആയി രാജ്യ്ം മാറും.
ലോകഠെ 700 കോടി ജിങ്ങളില്‍ 650 കൊടിയും പശുവിനെ തിന്നുന്നവരാണു. അവരൊക്കെ മോശക്കാരാണൊ എന്നു ജസ്റ്റിസ് കട്ജു ചോദിച്ചത് പ്രസക്തം. 
Jegi 2015-10-03 17:41:49 News
ശ്രീ Observer വളരെ നല്ല നിരീക്ഷണം, ശ്രീ മാണി കോഴ വാങ്ങി ഇല്ല എന്ന് മാണി പോലും വിശ്വസിക്കില്ല. പക്ഷെ ഞങൾ കുറെ അച്ചായന്മാർക്ക്‌ മാണി പരിശുദ്ധൻ ആണ്. അത് കൊണ്ട് ഇതുപോലുള്ള ലെഖനങ്ങൾ ഇനിയും വരും
Johny Kutty 2015-10-03 17:30:22 News
ഗുജറാത്ത്‌ കലാപത്തിന്റെ ഉത്തരവാദി ശ്രീ മോഡി ആണെന്ന് ഇരിക്കെ ഉത്തര പ്രദേശ്‌ ഭരിക്കുന്ന ശ്രീ അഖിലേഷ് യാദവ് സർകാരിനെ എന്ത് കൊണ്ട് ഉത്തരവാദി ആയി ആരും ചിത്രീകരിച്ചു കാണുന്നില്ല. അപ്പോൾ ഇതെല്ലാം രാഷ്ട്രീയ ആയുധം ആയിട്ടാണ് ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും കാണുന്നത്. ഇന്ത്യയിൽ നിയമരഹിത്യവും വിദ്യാഭ്യാസമില്ലായ്മയും ഏറ്റവും കൂടുതലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്നായ ഉത്തർ പ്രദേശിൽ ജനകൂട്ടം കാട്ടിയ ഭ്രാന്തിനെ മതവുമായും പ്രധാനമന്ത്രിയുമായും ഡിജിറ്റൽ ഇന്ത്യ പദ്ധതിയുമായും ഒക്കെ കൂട്ടികുഴക്കുന്നത് വിവരക്കേട് മാത്രമല്ല യഥാർത്ഥ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്ന പ്രവർത്തിയുമാണ് . ഹിന്ദുമതത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ഇതിലും മൃഗീയമായ സംഭവങ്ങൾ അവിടെ നടന്നിട്ടുണ്ട്.
ഉത്തർ പ്രദേശിൽ മാത്രമല്ല സമാന സ്ഥിതി നിലനില്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒക്കെ ഇത്തരം സംഭവങ്ങൾ നടക...്കുന്നുണ്ട്. മിക്കതും മതത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ നടക്കുന്നവ 
ഹിന്ദി സംസാരിക്കുന്ന മനുഷ്യരിൽ ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം മാത്രമാണ് , ഉയർന്ന വർഗ്ഗമാണ് എന്നു സ്വയം അവകാശ പ്പെടുന്നതും, പശുവും പച്ചക്കറിയും ഉപയോഗിച്ച് അധികാരം വർഷങ്ങളായി കൈയ്യടക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നതും. മോദി പ്രധാനമന്ത്രി ആകുവാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോഴും അവർ സംഘമായി എതിർപ്പുമായി വന്നിരുന്നു. ശക്തനായ മോദിയൊട് നടന്നില്ല എന്നു മാത്രം. ഉത്തർ പ്രദേശിലെ ഹിന്ദുക്കളിൽ അഞ്ചു ശതമാനം പോലും അവർ വരില്ല. ഭൂരിഭാഗം ഹിന്ദുക്കളും മിശ്ര ബൂക്കുകളാണ് പ്രത്യേകിച്ച് ഹിമാലയത്തോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർ.
നിസ്സഹായരായ വ്യക്തികളെ ആൾകൂട്ടം വകവരുത്തുന്നത് കേരളത്തിൽ സമീപകാലത്തുപോലും നടന്നിട്ടുണ്ട് . ഹർത്താലിന്റെയും സമരത്തിന്റെയും മറവിൽ ശത്രുക്കളുടെ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും വീടുകൾക്കും നാശം വരുത്തുന്നതും ഇവിടെ സാധാരണമാണ് .
ഏറ്റവും ഹീനവും നിന്ദ്യവുമായ ഇത്തരം സംഭവങ്ങൾ തടയുവാൻ വേണ്ടത് നിയമവാഴ്ചയും വിദ്യാഭ്യാസവുമാണ് .
ഉത്തർ പ്രദേശിൽ നിന്നു വരുന്ന നല്ലൊരു വിഭാഗം എം എൽ എ മാരും എംപി മാരും ക്രിമിനൽ പശ്ചാത്തലം ഉള്ളവരാണ്      
observer 2015-10-03 17:10:46 News
Is that Bhagya Kuri Money (Lottery Money) came from K M Mani's pocket? It is people's money. K.M Mani do not clim credit for that. Many corrupted ministers actually swallow people's money. By because of their political influnce and clout and mony power they escape from all corruption and kozha charges. Also they glorify thenselves. They all must be investigated by impartial independent agencies. Please do bot waste your money and time to write the glories about them. Also do not give huge receptions around USA. Stand along with the poor tax payers of kerala 
TexanAmerican 2015-10-03 16:00:23 News
I think American Malayali Men have some psychological issues.  Most of them don't get an opportunity to show or feel or display what they  are at their work place. So they seek importance by association. Association as noun ( organisation positions)  and verb ( by associating, even if in a photograph, to big people in their small world ). I think that is the psychology behind these men run to airports, and conduct receptions to anybody coming from Kerala. Visitors know that psychology as well as it is more important for the local malayali like me to make the visitor a vvip , to feel good and to tell my family here and back in India.
George V 2015-10-03 15:56:24 News
മറ്റു രണ്ടു വീട്ടിലും ഒരു രാഷ്ട്രീയകാർ പോലും പോയികണ്ടില്ല. ഒരു ധന സഹായവും കൊടുത്തും കണ്ടില്ല
George V 2015-10-03 15:47:38 News
ഈ ആഴ്ച്ചയിൽ ഉത്തര പ്രദേശിൽ മൂന്നു ദാരുണമായ ഒരിക്കലും ഒരു ജനാതിപത്യ രാജ്യത്ത് നടക്കാൻ പാടില്ലാത്തതും ആയ കൊല നടന്നു. ബീഫ് കഴിച്ച ആളെ കൊല ചെയ്തു.  അമ്പലത്തിൽ പോയ ലളിതനായ ഒരു വൃദ്ധനെ ചുട്ടുകൊന്നു. തലയിൽ തട്ടം ഇടാതത്തിനു 4 വയസ്സുകാരിയെ സ്വന്തം പിതാവ് കുടുംബങ്ങളുടെ മുൻപിൽ വെച്ച് കൊന്നു. പക്ഷെ ആദ്യത്തെ സംഭവത്തിനു കിട്ടിയ മാധ്യമ പ്രചാരം മറ്റു രണ്ടിനും കിട്ടിയില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് മലയാളം മാധ്യമങ്ങൾ. 
thomaskutty 2015-10-03 14:36:03 News
You comparing the silly Suresh to the Indian Prime minister Modi. 
Vayanakaran 2015-10-03 12:51:49 News
Take it easy Thomaskutty, Your busiest Modi Ji also visited America this week. So relax buddy.
Babu Parackel 2015-10-03 08:33:29 News
വിനാശകാലേ വിപരീത ബുദ്ധി!
വെള്ളാപ്പള്ളി പറയുന്നത് കേട്ട് എവിടെയും വോട്ട് ചെയ്യുന്ന വെറും വിഡ്ഢികളാണ് കേരളത്തിലെ ഈഴവർ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവരാണ് വിഡ്ഢികൾ. കേരളത്തില വർഗീയതെ പിടിച്ചു നിരത്താൻ സീപീഎം ശക്തം ആകേണ്ടത് സമൂഹത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്. 
thomaskutty 2015-10-03 08:28:17 News
Why he is in America?  Because, he has nothing to do here.  Why giving a reception to a guy wasting public's money.  You people in America are unbelievable. Since he has no power or voice in New Delhi, he is trying to contest in the upcoming Assembly election.
Indian 2015-10-03 07:02:12 News
Dadri reminds us how PM Modi bears responsibility for the poison that
is being spread

Mohammad Akhlaq’s death is a tragedy. It exemplified the depths of the
barbarity that lurks behind the veneer of our civilisation.

Written by Pratap Bhanu Mehta | Updated: October 3, 2015 9:42 am

Dadri lynching: Family members of Akhlaq, who was killed in a communal
clash in Jarcha area of Dadri, mourn the loss at his residence in
Bisada village -Express Photo by Gajendra Yadav,01/10/2015

***If you wanted an example of how vile, nauseating and morally odious
our public discourse has become, you need look no further than Tarun
Vijay’s ‘Death in Dadri’ in these pages (October 2). Mohammad Akhlaq’s
death is a tragedy. It exemplified the depths of the barbarity that
lurks behind the veneer of our civilisation. Vijay’s words, and those
of many in the party he represents, have given that barbarism full
rein in the highest circles of power.*** [Emphasis added.]

It is astonishing that this piece was meant to distance Hinduism from
violence. It instead represents the way in which violence is inscribed
into the self-appointed votaries of Hinduism. Vijay has accomplished
the astonishing feat of even making apology look almost homicidal. The
sentiments he represents are now becoming the moral common sense of
our public culture.

***The article gives full display to the moral twistedness of what
passes as BJP thinking. First, enunciate a seemingly moral claim that
leaves the door open for a deeper barbarism. “Lynching a person merely
on suspicion is absolutely wrong,” Vijay informs us with all
sincerity. It is almost as if lynching is fine so long as it is not
based on mere suspicion. It is saying, in effect, that if Akhlaq had
actually been guilty of eating beef, it would have been fine to lynch
him.*** [Emphasis added.]

Second, there is the canard: You people who eat beef, or oppose the
ban, you are responsible for the death of Akhlaq. You are the
provocation, you are the extremists. This confusion will leave anyone
petrified. Vijay clearly does not understand the idea of rights. He
also equates differences as tantamount to provocation to murder: If I
don’t eat beef because of my religion and you do, or if I hold the cow
sacred and you don’t, I have the right to treat you as a provocation.
He clearly does not understand the limits of offence in a liberal
society: You cannot take offence at what others do pursuant to the
exercise of their rights. You have the right to persuade them to do
otherwise, but you do not have the right to coerce them. Third, there
is the drawing of false equivalences. What is the crime of
secularists?

They did not protest when Tika Lal Taploo was killed by jihadists.
This is false as a description. On even the vaguest understanding of
secularism, any murder is wrong. But even if, for argument’s sake, we
grant Vijay more rope to strangle Indian civilisation with and admit
certain political inconsistencies in the positions of some groups,
does that make them liable for murder? Evidently it does. “The secular
brand of communalism is more lethal sometimes than the bullets of
violent people,” Vijay intones. And then there is the final canard:
Liberal Muslims never stand up for Hindus.

The list of falsehoods could go on: Seculars don’t care for Dalits, as
if most of society does. “Fanatic regions in our neighbourhood… have
become barren lands, devoid of the flowering of any kind of
creativity.” Perhaps Vijay should read more novels, watch more
television and listen to more music from our fanatic neighbourhood. It
might reassure him about their creativity. It will certainly calm his
soul more than the asinine and creative pronouncements on history and
science that his ilk from the RSS trots out. But a country that is now
murdering or threatening rationalists, where power and violence is
hollowing out all sense of value, is hardly in a position to lecture
about “fanatic neighbourhoods”.

One could go on. But the likes of Vijay have made the atmosphere so
suffocating that you know this is a fool’s errand. The issue is no
longer facts or morality. There is a strange alchemy that turns even
good things into the opposite: Vegetarianism is an excuse for
violence, tradition is an excuse to assault freedom, ideas are an
excuse to curb debate, disagreement is an excuse for provocation, and
facts are an excuse for mendacity. It is as if the nation is acting
out the violent convulsions of a deranged being, with no calm light of
reason, or compassion, or values to restrain it.

The question of whether these are fringe elements is practically
irrelevant. These elements are highly consequential. Such morally
odious speech comes from the highest levels of government. The
minister of culture, for example, whose praise for A P J Abdul Kalam
was accompanied by a congenital suspicion — “despite being a Muslim” —
and who described Akhlaq’s death as an “accident”, prefigures the
moral blindness that Vijay represents. Saying that these views do not
represent the majority is cold metaphysical comfort to those being
killed and threatened.

No one had expected this morally odious part of the BJP — and it is
part of the BJP — to vanish easily. But there was the hope that
opportunism would tame fanaticism, that the need to take India into
the 21st century would have enough momentum to overcome many of these
nasty folks. Vijay himself seems to acknowledge this. He seems to
think Akhlaq’s killing can derail Prime Minister Narendra Modi’s
agenda, as if only an instrumental reason should make us worry about
this death. But the truth is that a lot of nasty people within the BJP
and the Sangh Parivar are feeling empowered to the point of
shamelessness. No one in the party is willing to signal an intolerance
of the intolerant.

The blame for this has to fall entirely on Modi. Those who spread this
poison enjoy his patronage. This government has set a tone that is
threatening, mean-spirited and inimical to freedom. Modi should have
no doubt that he bears responsibility for the poison that is being
spread by the likes of Culture Minister Mahesh Sharma and Vijay —
whether through powerlessness or design is irrelevant. But we can be
grateful to Vijay for reminding us that the threat to India’s soul
emanates from the centre of power, almost nowhere else. It is for that
centre, and Modi in particular, to persuade us otherwise.

The writer is president, Centre for Policy Research, New Delhi, and
contributing editor, ‘The Indian Express’

*(This article first appeared in the print edition under the headline
‘The party and its poison’)*